Versatile021 naar Dronten

Het geratel in de achterbrug is de laatste week duidelijk meer geworden. Eerst hoorde ik het geratel alleen bij 30 km/h en hoger. Later was het al bij 25 km/h goed hoorbaar.
Komende vrijdag zou ik mijn fiets naar Dronten brengen om hem na te laten kijken. Ik heb hem vandaag al weggebracht omdat ik nu vakantie heb en de fiets dus ook veel minder nodig heb. Daarbij komt dat ik komende vrijdag nog wat meer afspraken heb.

De versatile heb ik op een aanhangwagen gezet en zo naar Dronten gebracht. Gerrit T. heeft daar direct de achterbrug opgengeschroef om te kijken wat er aan de hand is om een schatting te maken van de hoeveelheid werk.

Toen de achterbrug open was, was duidelijk waar het geratel vandaan kwam. De kettingspanner drukte de ketting tegen een schroef aan. Dit is weer de oorzaak van iets waar ik al bang voor was: water. Er is water in de achterbrug gekomen waardoor de ketting wat is gaan roesten (dat verklaart ook het tikkende geluid tijdens het wegrijden na een nachtje stilstand) en meer gaan slijten. De ketting was inmiddels gewoon te lang geworden.
Dat er water in de fiets achterbrug is gekomen kan natuurlijk best gekomen zijn door het enorm natte weer dat we gehad hebben. Daarbij is het bij het werk in de buurt niet echt ideaal op de weg; ik moet daar elke dag door een dikke plas (het is een zogenaamde 'bouwweg' bij een nieuwbouwwijk).

Het spatbordje dat al eerder aan de achterbrug gemonteerd is, gaat verwijderd worden en daarvoor in de plaats komt een groter spatbord welke niet aan de achterbrug maar aan de body van de fiets wordt vastgezet in de wielkast.

Het piepen van de linker veerpoot moet nog onderzocht worden. Gerrit moet daarvoor de veerpoot open draaien.

Met een beetje mazzel kan ik m'n fiets deze week weer ophalen.

Veerpoot meer vet gegeven

In de hoop dat ik de linker voorveerpoot toch niet genoeg vet heb gegeven (in mijn poging om het piepen tegen te gaan) heb ik de vetspuit er nog een keer bij gepakt. Weer heb ik flink zitten pompen om vet in de veerpoot te krijgen. Ik heb de veerpoot tig keer in-en-uit geveerd om te proberen het vet in de veerpoot te verdelen. De veerpoot bleef echter piepen. Vervolgens heb ik de nippel eruit gedraaid om te zien of die niet verstopt zat. Op het moment dat de nippel helemaal uit de veerpoot kwam, werd deze gevolgd door een 'worm' van vet die naar buiten kwam 'kruipen'. Vet genoeg dus als het met druk in de veerpoot zit. De nippel heb ik er dus weer in gedraaid en nog een paar pompjes vet erin gespoten. Wat er mis is met de veerpoot, weet ik dus nog niet. Komende week draai ik de veerpoot denk ik maar even onder de fiets vandaan en draai ik hem gewoon open om te zien of ik het euvel kan vinden. Lukt dat niet, volgende week vrijdag gaat de Versatile toch naar Dronten toe voor verhelpen van mankementen.

De achterveerpoot piepte ook merkte ik tijdens het smeren van de voorveerpoot. Een paar pompjes vet erin en de staart 10x omlaag drukken was genoeg om daar het piepen te verhelpen.

Lek in de ontkenningsfase?

Vanmorgen heb ik met de kinderkar achter m'n fiets gereden. Het rijden ging zwaar. Met een kinderkar erachter is dat niet zo heel vreemd. Maar toen ik in een bocht naar links merkte dat het sturen moeizaam ging, was het duidelijk: zachte band. Ik ben gestopt en heb de zachte band opgepompt van 2 bar naar 5 bar.

Op het werk ben ik gewoon aan het werk gegaan. Aan het einde van de dag heb ik de band nog een keer gevoeld. Niet zacht. Ook vanavond heb ik nog een keer gevoeld: geen zachte band.

Wat er aan de hand is, weet ik niet. Misschien het ventiel wat net niet helemaal mooi afsloot? Ik weet het niet. Ik zie morgen wel weer verder.

Verder ben ik vandaag de 12500 kilometer gepasseerd. M'n fiets schreeuwt inmiddels om aandacht van de Ligfietsshop. De achterbrug laat een enorm geratel horen bij 30 km/h. Als mensen me nu vragen of er een motortje in zit en ik antwoord met nee, dan zullen ze me niet geloven ben ik bang.

Lek nummer 12

Vanmorgen heb ik met de kinderkar achter m'n fiets gereden. Het rijden ging zwaar. Met een kinderkar erachter is dat niet zo heel vreemd. Maar toen ik in een bocht naar links merkte dat het sturen moeizaam ging, was het duidelijk: zachte band. Ik ben gestopt en heb de zachte band opgepompt van 2 bar naar 5 bar. Ik heb de band nog niet gecontroleerd maar dit moet een lek zijn.

Kilometerstand: 12483
Samenvatting van lekken met de Versatile:

met Vredestein Monte Carlos:
1x Stootlek (snakebite
2x Lek door een spaak die in de binnenband zat te prikken
4x normaal lek
Totaal 6400 kilometer gereden met 4 banden

met Schwalbe Marathon Racers:
1x gewoon lek na 446 km
Totaal 3707 kilometer gereden met 4 banden en 1 nieuwe daarna

met KHE Premiums:
1x gewoon klein lek na 159 kilometer
1x gewoon wat groter lek na 381 kilometer
Na monteren van de antileklinten:
1x gewoon lek na 1389 kilometer (vanaf de ingebruikneming KHE Premiums)
1x [weet ik niet] lek na 2380 kilometer

[update]
Het lek heb ik vandaag (3 maart 2007 geplakt; echt lek dus; net naast het antileklint)

Nog meer euvels

Na de paar euvels die me afgelopen week opgevallen zijn, zijn er nog 2 bijgekomen.

Omdat m'n fiets wat zwabberiger lijkt aan te voelen dan hij normaal gesproken doet, heb ik de achterbrug maar eens wat beter bekeken op het werk. Er zit aardig wat speling tussen de 2 aluminium delen waaruit de achterbrug is opgebouwd.

Onderweg hoorde ik op een gegeven moment m'n fiets kraken bij het insturen en bij het uitkomen van bochten. Thuis heb ik gezocht naar de oorzaak van de kraak. Het lijkt te komen uit het scharnierpunt van de achterbrug.

Ik heb ligfietsshop Tempelman gebeld met de vraag of ik morgen langs kan komen (wat ik dus in de planning had). Helaas zitten ze morgen helemaal volgepland met afspraken. Ik heb daarom een nieuwe afspraak gemaakt. Komende donderdag begint de voorjaarsvakantie die anderhalve week zal duren. Ik heb daarom een nieuwe afspraak gemaakt in mijn vakantie op vrijdag 2 maart.

Vermoedelijke oorzaak van een euvel gevonden

Toen ik m'n Versatile vandaag van enige afstand bekeek, vond ik één kabel van de Rohloffkabel wat scheef zitten op de plek waar hij uit de achterbrug komt. Eerst meende ik dat de kabel geknikt was. Een lichte knik zit er ook in, dus dat klopt wel maar er is meer aan de hand. Toen ik wat aan de stelbusjes trok waar de kabels in gaan, had de ene wel erg veel bewegingsvrijheid. Blijkbaar was het busje in het zwarte 'doosje' van de Rohloffnaaf gebroken. Misschien dat dat de oorzaak is van soms slecht schakelen.

Het stelbusje wil ik dus vervangen maar dan wil ik wel eerst een nieuw setje Rohloffkabels hebben voordat ik de boel los trek. Stel dat ik de kabels niet kan hergebruiken, dan zit ik met een fiets zonder schakelmogelijkheden; niet echt comfortabel dus.

Problemen?

De laatste dagen doet mijn Versatile wat vreemd.

De linker veerpoot piept. Nu zal je zeggen: smeren die handel. En dat heb ik dus ook gedaan; gewoon weer flink wat vet erin gepompt maar het piepen blijft, ook na meer dan 50 kilometer fietsen en stilstaand de veerpoot flink in en uit laten veren. Misschien dat ik de veerpoot een keer open draai en dan direct op de juiste plek ga smeren.

Verder loopt het linker voorwiel soms aan tegen de achterkant van de wielkast. Dat valt gemakkelijk te verhelpen door gewoon even de voorste stang aan de veerpoot wat korter te draaien en dan natuurlijk ook de uitlijning weer te controleren.

Een meer zorgwekkend probleem vind ik wel de geluiden die komen uit de aandrijving.
Sinds m'n achterwiel onder de fiets is weggeklapt, schakelt de Rohloff wat minder prettig. Heel soms wil hij niet lekker in de versnelling en voel je dat hij verspringt van de ene versnelling naar de andere versnelling, na schakelen als ik weer begin te trappen.
Dan doet de ketting in de achterbrug ook vreemd. Als ik de fiets een tijdje heb laten staan (een nachtje maar ook een dagje werken), dan ratelt de fiets de eerste paar meters om daarna gewoon stil te worden. Ik heb het vermoeden dat er vuil/nattigheid in de achterbrug is gekomen waardoor de ketting wat aan het roesten is geslagen en dat de schakels daarom wat minder soepel gaan lopen als de ketting even stil heeft gestaan. Maar vanmiddag op de terugweg van werk naar huis is de achterbrug méér herrie gaan maken en doet hij het niet alleen meer vlak na vertrek.

Zaterdag ga ik naar Dronten toe om er maar eens goed naar te laten kijken

Wat ze zeggen (6)

Vanavond moest ik werken. Op de terugweg kwam ik op een gegeven moment van een brug afrijden. Onderaan de brug stonden heel wat pubers bij elkaar waarvan ook een redelijk aantal op het fietspad. Ze zagen me aankomen en maakten de linker helft van het fietspad vrij (de club stond rechts); ik hoefde geen vaart te minderen. Toen ik langs ze heen denderde, toeterde een tweetal met de claxon van hun brommer/snorfiets/scooter.

Niet veel later zag ik in m'n achteruitkijkspiegels 2 lichten op me afkomen. 2 van de jongelui hadden de achtervolging ingezet. Ik trapte lekker verder met 33,5 km/h op de teller. Op een gegeven moment waren ze bij me en ging 1 naast me rijden en paste z'n snelheid aan aan mijn snelheid. Enkele seconden later schreeuwde hij: 'Je rijdt 40!!!!'. Niet veel verder moest ik afslaan. De andere brommerrijder stond daar te wachten. De eerste knul gilde nog even opgewonden naar z'n maat: "Die kerel rijdt 40 man!!!" Ik sloeg af, zij keerden om en gingen weer in de richting van de club.

Jammer dat ze niet nog een eindje verder met me meereden want dan had ik ze nog even '50 km/h' laten zien op hun teller.

Haperend fietscomputerverlichtingsledje

Goed, hoeveel is de scrabble-waarde van dat laatste woord?

Ik ben geen scrabblespeler en zal het niet snel worden ook; geef mij maar lekker knutselwerk. Daar is vandaag van gekomen. Het LEDje welke mijn fietscomputer moet verlichten, weigerde dienst. Wat heen en weer klikken van de schakelaar leverde ook niet veel op, wel dat wanneer ik hem op 'aan' zette en vervolgens wat verder door drukte, dat het lampje dan wel ging branden. Mijn vermoeden was dus dat de schakelaar kapot was (het is overigens een zelf aangebracht LEDje met eveneens een zelf aangebrachte schakelaar).

Toen ik vandaag de schakelaar wilde vervangen, bleek dat er gewoon een soldeerverbinding losgeraakt was. Niet zo heel vreemd omdat er zo'n 6 draden aan elkaar gesoldeerd waren en dan niet in één keer maar 'in etappes'. Ik heb daarom alle draden afgeknipt, opnieuw gestript en vervolgens in elkaar gedraaid. Tot slot heb ik het bundeltje draden uiteraard voorzien van een lekkere dot soldeertin. Dit gaat niet meer zomaar los.

Verder zit ik weer met een probleem waar ik met de Alleweder ook last van heb gehad. Ik weet nog altijd niet wat de oorzaak is maar het probleem is het volgende: ik heb 2 witte LEDs in serie geschakeld en daarvan heb ik 2 setjes gemaakt. Aan weerszijden van de Versatile heb ik de LEDjes naar buiten laten steken. Alleen is er nu één LEDje wat niet brandt terwijl de andere die ermee in serie staat, wél brandt. Ik snap niet wat daar de oorzaak van is. Misschien een vochtprobleem? Misschien kou? Met de Alleweder heb ik hetzelfde probleem ook alleen in de winter gehad. In het voorjaar vonden de LEDjes de grap niet meer leuk en gingen het weer doen.

Ik weet dat dingen kapot kunnen gaan maar dat de ene LED het wel doet en de andere niet, kan ik niet helemaal volgen.

Glad

Vanmorgen was aan het egale asfalt te zien dat het glad was. Het asfalt schitterde mooi in het licht van de straatlantarens. Uiteraard heb ik wel weer even geprobeerd te voelen hoe glad het was. Óf het viel mee met de gladheid óf m'n KHE Premiums hebben echt veel grip. Later werd duidelijk wat het was.

Niet veel later kwam ik erachter dat ik een groen knopje van de richtingaanwijzers kwijt was. Ik ben gestopt en heb in m'n fiets gezocht maar niets gevonden.

In Spoolde werd ik ingehaald door een snorfietser. Op een gegeven moment draaide de snorfietser vanaf Katerveer rechtsaf de oude IJsselbrug op. Hij minderde daarvoor veel vaart en ging langzaam rijden. Verder nam hij de bocht zo ruim mogelijk. Het mocht echter niet baten. Ineens lag de snorfiets op de grond. De bestuurder bleef nog wel overeind. Op de plek waar het gebeurd was, lagen flink wat stukjes plastic van z'n snorfiets. Die man zal het vast niet leuk gevonden hebben.

Maar goed, het was dus wél glad.
's Middags heb ik nog even in de garage gezocht naar het groene knopje. Helaas niets gevonden. Gelukkig heb ik nog wat zwarte en rode exemplaren liggen dus heb ik er zwarte knopjes op gezet.

Eerste maand van het nieuwe jaar

De eerste maand zit erop. Ik heb deze maand 'maar' 591 kilometer gefietst. Vorig jaar was dat zo'n 700 kilometer. Waarom ik zoveel minder gefietst heb, weet ik niet. Met het fietsgebruik van januari zou ik aan het einde van het jaar uitkomen op 6959 kilometer, een stuk minder dan de 8000 kilometer die ik zeker wil halen. Maar goed, we hebben nog 11 maanden te gaan, daarin kan ik nog meer dan genoeg wegtrappen.

Vanmorgen viel me iets op: het wordt weer lichter. Dat betekent dus dat de dagen weer langer worden. Het is nog wat vroeg maar de lente en de zomer zijn in zicht. Wellicht dat we nog wat vreemde buien/periodes krijgen qua weer maar dat maakt niet uit. Langere dagen vind ik heerlijk.

Er is me in een eerder bericht gevraagd hoe het met de reparatie van m'n kap is afgelopen. Ik heb het nog niet 'afgewerkt' maar de hapjes die eruit waren, zijn gevuld. Ik moet het alleen nog even netjes maken. In ieder geval is het huidige resultaat zodanig dat ik tevreden genoeg ben. Het is in ieder geval zonde om er een nieuwe kap voor te laten maken. Je ziet het wel maar heel erg opvallend is het niet. Dat is een voordeel van een donkere kleur lak.

Flatland

Kinderprogramma's kijken doe ik nog altijd graag. Zit ik net Zapp Sport te kijken, komt er ineens een zéér bekende term voorbij.

In beeld verschijnen BMX-jes met van die verlengde assen waarop de berijders zéér behendig allerlei trucs uithalen gewoon op een vlak stuk. BMX kennen we natuurlijk ook van het 'crossfietsen' waarbij ze over heuveltjes springen e.d. maar dat was hier niet aan de orde. De term Flatland schoot voorbij. En ineens rolt er een kwartje naar beneden in m'n hoofd.

Onder mijn fiets heb ik de KHE Premium Flatlands liggen maar bij de betekenis stelde ik me voor dat het gewoon 'wegbandjes' zijn om mee te rijden. Maar blijkbaar zijn het dus speciale 'stuntbandjes'. Leuk dat die bandjes dus ook best aangenaam onder een Velomobiel geplaatst kunnen worden. Antileklinten kunnen geen kwaad maar verder....

De enorme zijdelingse grip kan ik nu ook wat beter begrijpen; het zou me niets verbazen als de bandjes expliciet op grip gemaakt zijn.

Warm en koud, snel en langzaam

Gisteren zijn we met 8 collega's naar de NOT in de Jaarbeurs in Utrecht geweest. We zijn rond het middaguur vertrokken en zouden pas om een uur of zeven 's avonds weer terug zijn bij het werk.

Omdat ik mijn fiets toch wel graag heel houd, heb ik m'n fiets in school gezet. Zolang er nog mensen zijn op school, kan m'n fiets best buiten staan maar als er geen volk meer rondloopt, vind ik het minder prettig.

Ik heb mijn fiets in het trappenhuis onder de trappen gezet, op een plek waar niemand er last van heeft.

We waren pas om kwart voor negen op school terug, mijn fiets heeft dus een flink aantal uren lekker op kunnen warmen. Dat laatste was te merken want m'n fiets reed de eerste kilometer erg soepel. M'n snelheid lag dan ook nagenoeg op 'zomersnelheid'. Na een kilometer zakte m'n snelheid in tot 'wintersnelheid'.

Ik had het vermoeden dat m'n eigen lichamelijke gesteldheid in de winter het grootste aandeel had in de lagere snelheid maar inmiddels heb ik dus meer het idee dat het de fiets is.

1e poging van de reparatie

De ABS-papjes zijn mooi gelukt dus ben ik aan de slag gegaan.

De kap van de Versatile heb ik verwijderd (erg handig, 2 schroefjes en 1 tiewrap loshalen, dan de stekkertjes van de fietscomputer lostrekken en de kap schuift er zo vanaf). De kap heb ik mee naar binnen genomen en op de keukentafel gelegd. Zo kan ik er mooi bij.

Allereerst heb ik de omhoog gekrulde ABS wat vlak gebogen. Vervolgens heb ik bij de grote beschadiging eerst wat karton en aluminiumfolie tegen de onderkant van de kap geklemd. Vervolgens heb ik wat verse 'acetonprut' met een satéprikker tegen de randen van de breuk gesmeerd. Daarna een dikkere klodder in het gat gedrukt.
Al snel droogt de buitenkant een beetje op. Het prutje kan je daardoor mooi in form kneden.

Bij de kleinere beschadiging heb ik hetzelfde gedaan op één ding na, daar heb ik geen ondersteunend karton en aluminiumfolie toegepast maar gewoon de boel in het gat gesmeerd en daarna gekneed.

Ik heb er goede hoop op dat het gaat lukken.

Nog even wat foto's:

Schade opnemen aan de kap

Vandaag de schade nog eens wat beter bekeken aan de kap.

Bij beide scharnieren is er een 'hap' uit de kap. Bij het linker scharnier is het een vrij 'nette' hap die eruit is, erg groot is de schade daar niet. Wel is er een lichte knik in de kap te zien, iets verder dan de rand.
Bij het rechter scharnier is de schade groter. De hap die daar uit de kap is, is groter en wat grillig. Verder is het ABS daar omhoog gekruld. Ook is er daar wat meer lak van het ABS gebrokkeld.

Hoe ik het moet repareren, weet ik nog niet. Zelf denk ik aan 'dichtplamuren' met opgelost ABS.
Ik heb 3 oplosmiddelen waarvan ik hoop dat er in ieder geval één geschikt is om ABS in op te lossen zodat ik daarmee aan de gang kan:
- Aceton
- Chloroform
- Tetrachloormethaan

Ik ga een telefoontje doen naar Flevobike met deze vraag en andere vragen in de hoop dat zij mij goede adviezen kunnen geven.

Foto's van de schade bij het linker scharnier:




Foto's van de schade bij het rechter scharnier:




[edit]

Ik heb zojuist gebeld met Flevobike. Ik hoefde maar weinig uit te leggen; ze waren al op de hoogte; ze hadden m'n verhaal op internet gelezen. Helaas hebben zij niet 1 van mijn genoemde oplosmiddelen gebruikt maar een spulletje met de naam Methylethylkatone, ook wel butanon of MEK (C4H8O). Dit oplosmiddel is ook wel te vinden in bijvoorbeeld PVC-lijm (weet Wikipedia me te vertellen).

Van het MEK heb ik begrepen dat ook ontvettend werkt. Van tetrachloormethaan weet ik dat het vetoplossend is. Vandaar dat ik daar toch eerst maar eens mee aan de gang ga.

[edit2]

Goed, Tetrachloormethaan meende ik te kennen als een goede oplosser..... tja, van vet maar voor kunststof dus echt niet, tenminste, niet voor ABS.
Chloroform en aceton doen het een stuk beter. Van die laatste 2 wordt het kunststof direct zacht terwijl tetrachloormethaan geen moer doet. Dus dat wordt gebruik maken van 1 van de andere 2. Ik heb potjes van beiden staan met stukjes ABS erin. Maar eens zien welke het vlotst werkt.

Helder licht met groot licht

Ik kom met enige regelmaat in Spoolde een malloot tegen in een busje. Een korte beschrijving van Spoolde: een buitenafwijkje wat voorheen echt boeren gebied was (en ook nog wel is); dus nog wel veel weilanden, smalle bochtige wegen, niet super veel straatverlichting e.d.

Maar goed, 'busje' heeft doorgaans z'n dimlicht aan en ook z'n mistvoorlicht. Niet prettig om zo'n bak licht in je snuit te krijgen maar meestal kan ik er net 'langs' kijken zodat ik maar heel even geen f*ck zie. Gelukkig is z'n snelheid zeer fatsoenlijk, er is 30 toegestaan en harder dan dat rijdt hij ook zeker niet, ik zou eerder zeggen 25 dan 30 km/h

Vanmorgen vond hij het nodig om niet alleen mistvoorlicht/dimlicht te voeren maar om ook z'n grootlicht maar te ontsteken. Zodra hij om een bocht kwam en me recht in m'n snuit scheen, zag ik dus gewoon NIETS meer behavle zijn batterij lampen. Tja, wat doe je dan als fietser?
1) Je gaat de berm in (met risico een boom te rammen die vlak aan de kant van de weg staat of de sloot in te rijden)
2) Je zorgt ervoor dat hij JOU ook zéér goed ziet......

Ik heb gekozen voor 2. Ik ben gewoon midden op de weg stil gaan staan en heb maar even ijverig naar hem geseind met mijn 'seinlicht' (niet echt eerlijk..... 6W tegenover 200W aan licht). Boodschap kwam na enkele seconden over (tja, meer dan 30 meter rijden kon hij niet want dan zou hij over me heen rijden) want z'n grootlicht ging uit. Ik kon de berm weer zien en kon dus netjes naar de kant van de weg sturen.....

1 Patatje oorlog en 1 Patatje drama

'Wat eten we vandaag?'
'Laten we patat eten, het is al vrij laat dus doen we wat gemakkelijks.'
'Is goed'
[vrouwlief wil dochter gereed maken om te vertrekken naar de winkel]
'Ik denk niet dat het verstandig is om met de kleine naar buiten te gaan; die waait compleet weg!'
[vrouwlief stemt daarmee in]
'Ga jij het even halen?'
'Natuurlijk', antwoord ik.

Met de goede ervaringen van vanmiddag maak ik me weinig zorgen. Ik stap in m'n fiets en vertrek naar de frietboer die 500 meter verderop zit.

Het gaat allemaal perfect, de wind is voelbaar maar er is niets aan de hand, goed, ik houd de klep wel vast omdat die de neiging heeft om open te vliegen maar verder niets aan de hand dus..... totdat.....

De laatste bocht naar links komt eraan, dan na een meter of 50 heb ik al de frietboer. Vlak voor die bocht kom ik achter een enorm gebouw vandaan. Grote hopen wind hebben zich daar verzameld en beramen een aanslag op mij en m'n gestroomlijnde fiets. Ze zijn met vélen en weten mijn mooie Versatile (met mij erin én de 24 kg aan stenen die ik als wapen tegen de wind heb meegenomen) toch eventjes leuk op te tillen en van het fietspad te smijten in de berm. De fiets ligt op z'n kant. De klep vliegt open en helemaal naar voren, verder dan hij eigenlijk zou mogen kunnen klappen.

Ik lig daar en maak een strijdplan. Zal ik de stenen hard naar de wind gooien? Eigenlijk te weinig stenen en teveel wind. Aanvallen heeft weinig zin, dan maar in de verdediging. Ik spring uit m'n fiets (lang leve de Versatile met z'n grote openslaande klep die daardoor een lekkere ruime instap heeft, deze keer nog groter dan normaal) en grijp hem direct beet om te voorkomen dat hij verder gedrukt wordt door de wind richting de sloot.

Ik probeer de klep dicht te slaan maar dat lukt niet, er is iets 'anders' aan de fiets. De plek waar de kap aan de fiets zelf vast zit, is met een buis waarom aangegrepen wordt. De kap kan daar draaien als er maar genoeg kracht op wordt uitgeoefend. De wind had dat blijkbaar.

Ik grijp naar mijn messenhoesje met daarin een bitsetje. De juiste bit druk ik in het sleutelgedeelte en schroef de bevestigingspunten wat losser. De klep wil nu wel dicht.

Met veel moeite krijg ik hem overeind. Snel draai ik hem (met veel moeite) met de kop in de wind. Ik gooi de stenen die uit de fiets gevallen zijn weer in de fiets.

Een vrouw komt eraan en ziet me martelen met m'n fiets. Ze biedt aan om te helpen. Ik dacht dat het wel lukte. De fiets druk ik zonder al teveel problemen tegen de wind in. Alleen moet de fiets weer terug in de luwte van het gebouw, dat gaat dus níet goed, ik draai de fiets wat bij en direct denkt de wind weer te kunnen gaan vliegeren met mijn fiets. De vrouw helpt mee m'n fiets op een veilige plek te krijgen.

Ik dank de vrouw en besluit het plan-patatje maar achterwege te laten en het plan aan te passen tot quiche die nog in de diepvries ligt. Ik loop naar huis met de fiets aan de hand.

Thuis aangekomen bekijk ik de schade. Een deuk in de kap; gewoon wat geknikt. Verder 2 scheuren op de plek waar het scharnier tegen de kap aan drukte. Daar zal ik dus wat materiaal in moeten lijmen/lassen.

Morgen maar eens goed bekijken hoe ik deze schade het beste kan oplossen.

Ben ik even blij dat we niet met de kleine op pad gegaan zijn, die hadden we net zo goed direct in de sloot kunnen gooien vermoed ik.

Storm, dakje, stenen en nat kruis.

Vandaag was er een weeralarm afgekondigd door het KNMI. Vorige week was dat ook het geval maar in Zwolle mocht dat weinig naam hebben.

Vanmorgen was het betrekkelijk rustig te noemen. Ik heb de gok gewaagd en ben met de fiets naar school gegaan. Ik hield in gedachten dat ik 's middags mogelijk in de problemen zou kunnen komen maar dat zou ik dan wel zien.

Op het werk aangekomen heb ik de fiets op z'n normale plek geparkeerd, dus in een parkeer vak van een auto. Ik heb deze keer de fiets bewust met het rechter wiel tegen de rechter 'grens' van het vak gezet. De fiets heb ik recht in het vak gezet waarbij het achterwiel precies op een naad tussen 2 stenen kwam te staan; 4x een halve straatsteen (40 cm) vanaf de rand van het vak dus.

In de loop van de dag heb ik de fiets in de gaten gehouden. Behalve dat de fiets wat stond te schudden op z'n plek was er weinig boeiends te zien. Pas na 12.00h zag ik wat activiteit: de achterkant was een halve steen opzij geschoven (10 centimeter). Vorige week was dat een stuk meer.

Om 14.30 eindigde m'n laatste les. Ik heb m'n fietsshirt aangetrokken en ben naar beneden gegaan. Ik kreeg daar van collega's te horen van diverse narigheden elders in het land zoals omgevallen kranen e.d. Ook kreeg ik te horen dat de storm nog bezig was met sterker worden maar dat het ongeveer om 15.00h op z'n max zou zijn. Ik heb dat even afgewacht; liever vertrekken in zwaardere storm dan onderweg verrast te worden.

Om 15.00h heb ik eerst m'n fiets van z'n plek getrokken om te voelen wat de wind deed met de fiets aan de hand. Niet zo gek veel dus m'n fiets volgeladen met de normale bagage.
Helemaal zeker was ik niet dus heb ik besloten om de fiets toch maar een beetje te verzwaren. Hoeveel? Dat weet ik zelf nog niet, een update volgt met foto en aantal kilogrammen. In ieder geval heb ik m'n fiets dus toch maar even voorzien van 'een beetje' extra bagage in de vorm van sierklinkers; een stuk of 11 volgens mij. Ik wilde eerst flessen drinken erin mikken maar de conciërge wist te vertellen dat er nog flink wat klinkers lagen. Die hebben als voordeel dat ze een hogere dichtheid hebben én mooier stapelbaar zijn dan de ronde flessen met frisdrank.

Bij wegrijden was merkbaar dat ik zwaar beladen was. Het optrekken ging uiteraard wat trager maar vooral het sturen was merkbaar zwaarder.

Het eerste stuk van m'n werk-huis-route rijd ik in Wezep (dorp). Daar viel het enorm mee totdat ik bijna bij het einde van het dorp was en het open veld in zou gaan rijden. Daar werd het ruitje op de kap losgetrokken. Dat was de eerste keer. Dan te bedenken dat hij vast zit met 7 stukjes klittenband met elk een oppervlak van 1 cm². Maar goed, die snel van de kap afgegrepen. Dat ging lastig omdat ik het Questdekje gemonteerd heb. Dus klep een stukje open, hand door het hoofdgat, ruitje grijpen, verwoede pogingen doen om de klep niet open te laten vliegen; ik had de wind daar namelijk linksachter.

Vervolgens kon ik weer op weg. Een 100 meter verder zat ik in het open veld. Wind zo ongeveer pal in de rug dus erg veel effect van wind-mee had ik niet. Met 30-32 km/h op de teller ben ik richting Zwolle gegaan.

Over de IJsselbrug ging het erg rustig, ik merkte maar weinig van de wind. Fietsers die richting Wezep gingen, hadden het zwaar te verduren. Fietsen was er tegen de brug op in ieder geval niet bij voor hun. Fietsers met de fiets aan de hand deden moeite om hun fiets op de wieltjes te houden.

Ik ben door het centrum van Zwolle gereden omdat ik nog 4 antileklinten op moest halen bij de fietsenmaker. Op de terugweg richting mijn woonwijk was duidelijk hoe verradelijk de wind in een stad kan zijn. Ik heb met m'n hand aan de kap gereden om te voorkomen dat hij open zou waaien. Mijn vermoeden is dat óf een stukje overdruk in de fiets, de kap open wilde duwen of anders dat het dakje een opwaartse kracht
kreeg. 1x is het linker stokje van het dakje gedraaid in het tunneltje van het dakje waarbij de zijflap ineens naar binnen wees en dus tegen m'n hoofd aan kwam maar hij floepte ook direct weer terug.

Het nieuw aangebrachte klittenband lijkt uitstekend te werken. Het dakje is helemaal vast blijven zitten en ook heb ik geen lostrekkend klittenband gehoord.

Mijn fiets heeft de hele weg gewoon netjes alle wieltjes aan de grond gehouden.

Thuis aangekomen bleek het achterpad weer eens onder water te staan. Leuk natuurlijk om daar doorheen te rijden. Helaas was het op één plek toch wat te diep. Resultaat was dat m'n linker voetgad water schepte. Het werd netjes omhoog gestuwd, recht in m'n kruis. Lekker 'fris' dus. Maar goed, ik was thuis dus droge broeken genoeg.

[update]
Wie biedt meer?

Dakje beter windbestendig maken

In verband met het loswaaiende dakje ben ik toch maar aan het knutselen gegaan met het dakje. Omdat mijn voorkeur absoluut niet uitgaat naar boren in de kap (in verband met verzwakken van de kap op een plek waar aardig wat spanning in het kunststof zit wat de kans op scheuren vergroot), heb ik besloten om toch een oplossing te proberen die Flevobike me destijds verteld heeft: klittenbandflapjes maken aan het dakje om het raakoppervlak met het klittenband op de kap te vergroten.

Versatilerijder Tom H. had aangegeven dat zijn dakje met die flapjes toch al losgewaaid was. Ik heb de uitvoering met flapjes van Flevobike nog niet gezien maar wellicht zijn de flapjes nog wat aan de korte kant. Ik wil een strook klittenband van 10 centimeter lang en 3 centimeter breed gebruiken welke in het midden vastgenaaid zit. Daarmee heb ik dan aan beide kanten van het dakje 2 flapjes van 5 centimeter zitten. Hoeveel Flevobike heeft gebruikt, weet ik niet.

Ik zie wel of dat houdt. Mocht dat niet het geval blijken, dan zie ik wel weer verder.

Kleine update.

Je kijkt tegen de binnenkant van het dakje aan. Het originele klittenband heb ik laten zitten; daar bovenop heb ik het nieuwe stukje genaaid. De rechterkant op de foto is de achterkant van het dakje; de bovenste rand op de foto is in werkelijkheid de linker zijrand.
Van de 2 flapjes zal één omhoog wijzen (en verborgen gaan achter het dakje), de ander omlaag.

Anders gooi je je troep toch gewoon op straat?

Nee, geen aso die ik z'n auto-asbakje zag leeggooien.

Op de terugweg van werk naar huis ging het trappen ineens lastig. Er leek bagage op m'n rechter voet te liggen. Niet veel later een hels gebonk onder de fiets. Ik kijk in m'n achteruitkijkspiegel en zie een boel bekende dingen op straat liggen. Dus ik ga vol in de ankers.

Blijkbaar was mijn 'petflesconversiegereedschapsbakje' losgeraakt. Het klittenband wat tegen de binnenzijde van m'n fiets gekleefd zit, was gedeeltelijk losgeraakt waardoor m'n gereedschapsbakje de gelegenheid zag om helemaal los te raken, zeker na een flinke (onbedoelde) trap van m'n rechter voet.

Ik kon dus uitstappen en de boel bij elkaar rapen. Gelukkig was niets beschadigd.
De gedeeltelijk losgeraakte strook klittenband zal uit zichzelf niet goed meer kleven. Aan de hoeveelheid vuil/zand op het lijmvlak te voelen, heeft het enige tijd geduurd voordat m'n gereedschapsbakje besloot los te raken. Ik ga de strook klittenband nu dus met bisonkit vastlijmen.

Verder leek er vandaag meer wind te staan dan gisteren. Tussen de oude IJsselbrug en Katerveer merkte ik nu toch meer en hardere windschokken dan gisteren. Echter nog altijd geen probleem voor de Versatile; die trok zich er maar bar weinig van aan. Wel was de zijdelingse beweging nu iets meer dan gisteren maar nog altijd binnen veilige grenzen.

Slecht wegdek en de provincie Gelderland

Naar aanleiding van de aanvaring die ik in december had met een vrachtwagenchauffeur Zie dit en dit bericht), heb ik van een agent begrepen dat de weg op die plek onder beheer van de provincie Gelderland viel. Ik heb daarom in verband met het slechte wegdek en de ongelukkige situatie een melding gemaakt op de website van de fietsersbond. Die laatste heeft het bericht doorgestuurd naar de provincie.
Vandaag kreeg ik een brief van de provincie dat het wegdek op die plek niet onder hun beheer valt maar onder het beheer van de gemeente. Zij sturen de klacht door.

Ik ben benieuwd of de gemeente Oldebroek er iets mee zal doen.

Veilig thuis

De terugweg van werk naar huis begon om 14.40h. Ik heb snel nog even de gemiddelde snelheid en tijd bekeken. De tijd die ik over de heenweg gedaan heb, is 35 minuten. Dat is een stuk langer dan ik normaal doe. Recordtijd is 22 minuten maar meestal ligt het ergens tussen de 25 en 27 minuten. De gemiddelde snelheid die m'n teller aangaf was 20,5 km/h.

Toen ik net bij het werk weg was, ging m'n dakje er bijna weer vandoor; het klittenband hoorde ik trekken maar het dakje bleef zitten.
Na een halve kilometer kon ik de staart in de wind gooien en lekker met wind mee gaan rijden. Dit ging minder hard dan ik had verwacht. Meer dan 45 km/h kreeg ik niet op de teller.
De terugweg is verder spoedig verlopen. Ook met forse rukken zijwind houdt de fiets zich heerlijk stabiel. De enige zijdelingse beweging die ik meen te voelen lijkt door de beweging in de banden te komen.

Vanaf de Spoolder sluis heb ik het asfalt genomen. Ook daar wist ik 45 km/h op de teller te toveren. Toch was dit voor 1 auto blijkbaar niet hard genoeg. De auto die direct achter mij reed vond het best en hield netjes afstand maar de auto achter hem kwam met veel getoeter mij voorbij zetten. Ik heb vriendelijk terug getoeterd en ook nog even geseind als bedank je voor z'n attentheid.

De nieuwe Westenholterbrug is ook leuk om te horen met deze harde wind. Ja, horen ja. De rechtopstaande stroken metaal van de railing laten mooie fluittonen horen.

Thuis aangekomen heb ik de totale rit (heen en terug) gereden in een tijd van 59 minuten. Het gemiddelde is omhoog gekropen van 20,5 km/h naar 23,65 km/h. De terugweg heb ik dus met zo'n 28 km/h gemiddeld gereden.

Met huidige omstandigheden lijkt de Versatile nog steeds veilig. Alleen dat dakje moet wat vaster zitten. Ik denk er nog over na hoe ik dat ga aanpakken.

Versatile en harde wind

Vandaag wordt stormachtige wind voorspeld. Toch ben ik gewoon met de Versatile naar het werk gegaan.

Ongeveer een week geleden was er ook een vrij harde wind. Niet dat ik het toen gemerkt heb. Marrianne en ik waren heel Zwolle afgestruind voor boodschappen. We waren met de Versatiles. Op een gegeven moment zagen we een fietser voor ons van de weg geblazen worden; hij kwam meer dan 30 centimeter de berm in. Het is dat ik dat gezien heb, anders had ik niet geweten dat het hard waaide. Zeker omdat ikzelf gewoon lekker relaxed met één hand aan het stuur zat en de andere hand rustend op m'n buik.

Met harde wind van opzij merk ik wel eens dat ik een beetje zijdelings gedrukt word maar in vergelijking met wat ik met de Alleweder meegemaakt heb, lijkt het alsof de Versatile vrij ongevoelig is voor zijwind. Misschien heb ik met de Alleweder met hardere wind gereden waardoor de Versatile minder gevoelig lijkt, misschien ís de Versatile daadwerkelijk minder zijwindgevoelig. Ik denk dat het laatste het geval is.

Slechts één keer heb ik wél echt effect van de wind gevoeld. Hierbij kwam de wind van linksachter. Ik moest hierbij een bocht naar links draaien (tegen de wind in dus) waarbij de weg naar links ook nog eens naar beneden afliep, de wind werd daar dus wat omhoog gestuwd. Dat was het enige moment dat ik echt gevoeld heb dat m'n fiets werd gegrepen door de wind; het scheelde niet veel of m'n wieltje werd opgetild.

Vanmorgen heb ik wederom met de fiets nagenoeg niets gevoeld. Goed, ik ging wel langzamer dan normaal maar ik heb geen vreemde stuurcorrecties moeten uitvoeren.

Het enige wat wel gebeurd is, is dat m'n dakje er bijna vandoor ging. Ondanks de estra strook klittenband van zo'n 10 centimeter lengte, kwam hij toch los. Het dakje draaide dwars ten opzichte van de fiets maar werd vervolgens door de wrijving tussen de buizen en het dakje zelf netjes bij de fiets gehouden. Ik ben snel gestopt, heb de klep een eindje open geslagen en kon met m'n ene arm gewoon onder de klep door het dakje weer op z'n plek brengen (ik ben benieuwd hoe dat gaat met Mango's en Quests die rondrijden met dit dakje, die rijden met alleen de originele 2 stukjes klittenband)

Ik denk dat ik nu toch echt het dakje maar eens onder handen moet nemen en klittenband moet aan gaan brengen zoals Flevobike me een keer heeft verteld. Dit is gewoon een stukje klittenband wat in het midden vastgemaakt is aan het dakje op de plek waar het buisje in het dakje zit. Op die manier heb je bij het buisje dus 2 uitstekende 'flapjes' klittenband. Ik ben ervan overtuigd dat dat goed zal blijven zitten. Helaas moet ik daarvoor wel het dakje gedeeltelijk lostornen. Maar goed, wat knutselwerk houdt je van de straat ;-)

Nu afwachten hoeveel wind er vanmiddag staat. Gelukkig heb ik dan grotendeels wind mee.

[update]

Kleine toevoeging aan m'n bericht.
Mijn fiets staat dwars op de wind geparkeerd. In lege toestand heeft de wind toch wel wat grip op de fiets. De achterkant van de fiets is een centimeter of 20 opzij gedrukt; de fiets wil de neus in de wind drukken blijkbaar.

Harde wind , Anti-Platt en spaakbreuk

Vanmorgen had ik de wind grotendeels van schuinvoor of rechtvoor, kortom: best stevig doortrappen dus. Het eerste stuk van de heenrit ging overigens wel vlot; er reed een snorfiets achter me die daar moest en zou blijven als het aan mij lag. En inderdaad, ik wist hem voor te blijven met veelal 30 of meer op de teller.

Teruggaande was de wind niet gaan liggen dus ging ik heerlijk vlot. Het stuk in en tussen Wezep/Hattemerbroek heb ik het asfalt genomen om daar met 40 tot 45 km/h te rijden. 's Zomers kan ik harder maar ik vond het nu mooi genoeg.

Over het antileklint:
Op de oliebollentocht heb ik ondanks het antileklint toch een lek gereden. De reden was niet dat de scherpe boosdoener door het antileklint prikte maar er langs. Het blauwe antileklint is eigenlijk wat aan de smalle kant voor een 40mm band. De blauwe versie moet ik vrij nauwkeurig op z'n plaats leggen om te voorkomen dat hij als een slang heen en weer slingert in de buitenband. Al vrij snel heb je dat de randen van het antileklint tot midden op het rijvlak komen; niet echt effectief dus. Ik heb daarom gisteren de bredere oranje versie besteld en vandaag kon ik die ophalen.

De oranje versie is voor 26" maar ook deze heb ik gewoon ingekort door ze even lang te maken als de blauwe die ik al in gebruik had.
Hopen dat ik nu echt lekvrij kan rijden.

Verder heb ik aan het linker voorwiel ook weer een gebroken spaak ontdekt. Het zal niet vreemd zijn als ik zeg dat het wéér een spaak was aan de binnenzijde van het wiel waarbij de spaak van buiten naar binnen door de flens gestoken is. De 5 eerder vervangen spaken zitten nog netjes op hun plek, dit was dus de 6e spaak. Nog 3 te gaan en ik heb ze allemaal gehad.
Het rechter wiel heeft geen last van dit euvel. Ik vermoed dat dit komt doordat een bocht naar links doorgaans een stuk ruimer genomen wordt waardoor de zijdelingse krachten op het rechter wiel mogelijk wat kleiner zijn dan die op het linker wiel.

Ochja, de nieuwe spaakspanner die ik een paar maanden geleden gekocht heb, bevalt uitstekend. Hij werkt niet echt snel omdat hij zéér precies om de nippel valt maar omdat hij zo precies past, zal ik vast niet meer last hebben van doldraaiende spaken.

1e kilometer en gepland remlicht

Vandaag m'n eerste kilometer van 2007 gereden. Even een retourtje naar de winkel. Dat er nog maar vele mogen volgen dit jaar.

Verder kreeg ik vanavond een mailtje van een lezer van mijn weblog.
Ik ben ijverig bezig geweest met het verbeteren van ondermeer elektronica en verlichting op m'n Versatile. Op mijn to-do list staat nog altijd het aanbrengen van een remlichtfunctie. Ik had al wel wat ideeën maar nog niets wat me écht aanstond. Het voornaamste punt is het mechanische gedeelte waarbij een schakelaar omgezet wordt om het remlicht te laten branden.
Ik had in gedachten om op de schijf die de remkabels verbindt, te voorzien van een palletje en dat palletje te gebruiken om een schakelaar te bedienen. De ellende is alleen dat de remschijf wel aardig goed weggewerkt zit van vuil en water maar niet zodanig goed dat ik verwacht dat het jaren feilloos zal werken.

Gé B. stuurde me een mailtje met een zéér eenvoudige maar ook zéér efficiënte oplossing: gewoon een reedcontactje gebruiken en een magneetje. Die elektronica valt gewoon helemaal waterdicht en vuildicht te maken. Alleen zal ik dan de magneet op de juiste plek moeten plaatsen zodat het contact op het juiste moment wordt omgezet. Maar dat valt op verschillende simpele manieren op te lossen. Ik denk bijvoorbeeld aan een spaakmagneet die ik om een remkabel monteer (met schroefje dus ook nog verplaatsbaar)

Gé, dank voor je tip. Ik ga dit nog iets verder in m'n hoofd laten doorbroeien maar hier zie ik absoluut iets in.