Vanmiddag ben ik vanuit mijn werk naar de stad gereden om nieuwe remkabels te halen. Onderweg kom ik dan langs hetzelfde punt als waar ik eerder over schreef. Vandaag ben ik met het fietspad mee naar rechts gegaan. Die eerste bocht is wat aan de strakke kant. Deze wordt echter opgevolgd door een bocht naar links die nog wat strakker is. Ik ben razend benieuwd hoeveel fietsers hier op hun plaat gaan bij regen/gladheid. Ik vind de hele constructie van de nieuwe situatie behoorlijk ongelukkig.
Maar deze keer ben ik dus doorgereden. De rest van de nieuwe situatie (een 'fietsstraat') vind ik zeer netjes. Daar is op goede manier aan de fietser gedacht. De fietser staat centraal, de fietser is in een voorrangsituatie bij 2 T-splitsingen. Wat de rest van het project betreft: complimentjes gemeente, het ziet er goed uit!
Bij de fietsenmaker heb ik m'n fiets gestald en heb m'n boodschappen gehaald. Toen ik buiten kwam heb ik de fiets gekeerd want ik kon niet doorrijden wegens markt (lang leve de tilbeugel van de Versatile, geweldig nuttig ding). Terwijl ik instap hoor ik een vrouwenstem roepen 'Hallo, gaat u weg?' Een tel later zit ik met m'n achterwerk op de spanzitting en zie ik een vrouw langs de opgengeslagen kap aan komen lopen. 'Mag ik even kijken?' Ik zeg ja. De vrouw van een jaar of 50 is duidelijk geinteresseerd en kijkt als een nieuwsgierig kind in m'n fiets. 'Hoe hard rijdt dat nou? Ik zie ze nogal eens als kanonskogels voorbij rijden!' vraagt ze opgetogen. Ik geef haar antwoord.
Na nog een blik in mijn fiets bedankt ze me en wenst ze me veel plezier. Ik neem ook afscheid en ga naar huis.
vrijdag 22 september 2006
donderdag 21 september 2006
Remkabels.... alweer
Begin januari 2006 zijn mijn remhendels vervangen omdat de remkabels knapten. Sinds de ingebruikneming van mijn Versatile waren toen dus 6 maanden verstreken. Na de vervanging van de remhendels knapte eind juni (wederom 6 maanden later) de linker remkabel. De kabel heb ik toen vervangen. Vandaag is de rechter remkabel geknapt. Deze heeft het wat langer uitgehouden: 8½ maand. Ik vind het toch een vrij korte levensduur. Ik denk dat ik maar weer eens contact ga opnemen met Tempelman.
dinsdag 19 september 2006
Benzine op
Gisteren het retourtje woon-werk met een net gemiddelde gereden van meer dan 28 km/h. Vandaag had ik ook wel hoop op mooie snelheden.
Vanuit m'n woonwijk ging het best lekker. Beetje warmtrappen en binnen 3 kilometer 32 km/h rijden. Op een gegeven moment neem ik de rijbaan en ga 39 rijden. Dat gaat goed. Tegen de brug op met 32.... zeker niet verkeerd.
Dan een stuk normaal rijden op het fietspad.
Vlak bij mijn werk ga ik normaal de rijbaan op. M'n snelheid was inmiddels wat lager dan gewenst: 25 km/h. Ik ga het asfalt op zoals ik vaker doe en ga harder rijden. Ik krijg 35 op de teller en na stevig doorstampen weet ik nog net de 38 te bereiken.
Omdat er auto's achter me rijden en het erop lijkt dat mijn benzine op lijkt te raken, kies ik weer voor het fietspad. Dan blijkt dat inderdaad de benzine op is of dat de motor gesmeerd moet worden want meer dan 22 km/h weet ik er niet meer uit te persen.
Ik controleer nog even de handrem; die staat niet in de parkeerstand. Ik check op het werk de banden... druk is goed.
Dit is dus een typisch gevalletje -geen-conditie-. Wellicht komt het doordat ik 1) wat later naar bed ben gegaan (23:30), ik 2) 2x door ons dochtertje wakker gebruld ben.
Vanuit m'n woonwijk ging het best lekker. Beetje warmtrappen en binnen 3 kilometer 32 km/h rijden. Op een gegeven moment neem ik de rijbaan en ga 39 rijden. Dat gaat goed. Tegen de brug op met 32.... zeker niet verkeerd.
Dan een stuk normaal rijden op het fietspad.
Vlak bij mijn werk ga ik normaal de rijbaan op. M'n snelheid was inmiddels wat lager dan gewenst: 25 km/h. Ik ga het asfalt op zoals ik vaker doe en ga harder rijden. Ik krijg 35 op de teller en na stevig doorstampen weet ik nog net de 38 te bereiken.
Omdat er auto's achter me rijden en het erop lijkt dat mijn benzine op lijkt te raken, kies ik weer voor het fietspad. Dan blijkt dat inderdaad de benzine op is of dat de motor gesmeerd moet worden want meer dan 22 km/h weet ik er niet meer uit te persen.
Ik controleer nog even de handrem; die staat niet in de parkeerstand. Ik check op het werk de banden... druk is goed.
Dit is dus een typisch gevalletje -geen-conditie-. Wellicht komt het doordat ik 1) wat later naar bed ben gegaan (23:30), ik 2) 2x door ons dochtertje wakker gebruld ben.
vrijdag 15 september 2006
Geblokkeerde fietspaden
Zoals veel vaker stond er vanmorgen bij het tuincentrum tussen Hattemerbroek en Wezep weer een vrachtwagen het fietspad over de volle breedte te blokkeren. Het tuincentrum heeft wel een zéér toepasselijke naam voor de situatie.
Vandaag had ik daar overigens geen last van; ik heb de afgelopen week enorm vaak de rijbaan genomen in Hattemerbroek en Wezep. Als je stevig doorrijdt (40 km/h) is dat niet zo'n probleem. Ik heb afgelopen week in ieder geval geen enkele 'schoolmeester' gezien die met lichten of claxon me probeerde duidelijk te maken dat ze vonden dat ik daar niet thuis hoorde.
Vanmiddag op de terugweg was het bij een ander tuincentrum raak. Als ik Hattemerbroek uitrijd en vervolgens onder de A50 door kom, zit er rechts een tuincentrum. Soms komen daar auto's vandaan die de Zuiderzeestraatweg op willen rijden. Vandaag was het raak. Dwars op het [i]verplichte[/i] fietspad staat een zwarte Ford Ka. Als ik nog niet onder de A50 ben, rijdt er een fietser voor me die door de bestuurster van de Ford Ka wordt opgemerkt. De bestuurster doet echter niets. Ongeveer gelijk komen de andere fietser en ik bij de Ford Ka aan die nog niet de gelegenheid heeft gehad om de Zuiderzeestraatweg op te rijden. Mevrouwtje Ka doet niets; ze gaat niet vooruit, ze gaat niet achteruit, nee, ze blijft met de neus van haar Ka aan de ene kant van het fietspad staan, met de kont aan de andere kant van het fietspad en de rest van het korte stukje Ka op het fietspad zelf. Mevrouw kijkt opzij naar 2 niet zo vrolijke fietsers en haalt de handen van het stuur en steekt ze omhoog om te kennen te geven: "Ja, sorry, wat moet ik dan?"
Mevrouwtje Ka heeft blijkbaar wat verkeerslessen gemist maar mist ook enig inzicht. Dezelfde verkeerslessen lijken bij meer auto/vrachtwagenbestuurders niet te zijn doorgedrongen.
Ze heeft 2 artikelen niet helemaal begrepen:
=========================
Artikel 10
2. Andere bestuurders dan fietsers en bestuurders van een gehandicaptenvoertuig mogen fietsstroken met doorgetrokken strepen niet gebruiken.
Artikel 14
Bestuurders mogen een kruispunt niet blokkeren
=========================
Ik meende dat er nog een artikel was die hier van toepassing is als het gaat om het blokkeren van fietspad en voetpad, maar die kan ik niet vinden. Uiteraard mag een auto best over een fietspad rijden om deze te kruisen. Maar de boel volledig blokkeren is niet de bedoeling en zéker niet als het nergens voor nodig is. Als het een keer een mega lange vrachtwagen betreft, dan heb ik er niet zo'n probleem mee. Overzicht op de Zuiderzeestraatweg heb je niet als je voor het fietspad blijft staan wachten door rijen bomen langs de Zuiderzeestraatweg. Een chauffeur zal dus wel verder moeten rijden. Met een vrachtwagen ontkom je er dan niet aan dat je het fietspad blokkeert omdat die wagens gewoon lang zijn. Maar met een normale personenauto is dat nergens voor nodig en al helemaal niet met zo'n ingekort koekblikje als een Ford Ka.
Tussen het fietspad en de Zuiderzeestraatweg zelf zit namelijk nog een forse ruimte. De exacte ruimte weet ik niet maar ik weet wel dat een Ford Ka zoals zij heeft, nog een fors eind naar voren kan rijden voordat ze daadwerkelijk bij de haaietanden is. ALS ze dan nog op het fietspad zou staan, zou het hoogstens om het kontje van het ding gaan waarbij dan voldoende ruimte overblijft voor fietsers om er achterlangs te rijden. Verder stond er geen enkele auto achter haar dus had ze ook met goed fatsoen achteruit gekund. Maar nee, mevrouw bleef gewoon staan en deed een beroep op haar zogenaamde 'onmacht'.
Misschien is ze gewend om normaal in een Hummer te rijden waarvan de neus een stuk langer is.
[edit]
Situatie:

Links onderin zijn de 2 viaducten van de A50 te zien die van NoordWest
naar ZuidOost lopen.Vanuit de linker onderhoek loopt de
Zuiderzeestraatweg naar rechtsboven.Tussen de bomen is de kruising
zichtbaar. Rechtsonder zit het witte gebouw; het tuincentrum. Daaronder
zit de parkeerplaats (het lijkt een complete weg te zijn). Als je dan
de kruising ziet van die parkeerplaatsen en de Zuiderzeestraatweg dan
zie je van links naar rechts:
Eerst een dikke witte streep; de 'linkerkant' van de
zuiderzeestraatweg. Daarna de eerste rijstrook, de stippellijn, de 2e
rijstrook. Na die 2e rijstrook zie je weer een wat bredere witte lijn.
Dat zijn de haaietanden. Op de foto lijkt het net alsof het fietspad
strak tegen de rijbanen van de Zuiderzeestraatweg ligt.... maar néé,
dat is niet het geval. Weer iets verder naar rechts zie je weer 2 witte
lijnen die wat dichter bij elkaar zitten. Dát is dus het fietspad.
Zoals je ziet is het fietspad nog niet eens de helft aan breedte als de
afstand tussen de rijbaan en het fietspad.
Verder heb ik ook het artikel teruggevonden over stilstaan op het fietspad:
Paragraaf 9 artikel 23:
1 De bestuurder mag zijn voertuig niet laten stilstaan:
a. op een kruispunt of een overweg;
b. op een fietsstrook of op de rijbaan langs een fietsstrook;
Vandaag had ik daar overigens geen last van; ik heb de afgelopen week enorm vaak de rijbaan genomen in Hattemerbroek en Wezep. Als je stevig doorrijdt (40 km/h) is dat niet zo'n probleem. Ik heb afgelopen week in ieder geval geen enkele 'schoolmeester' gezien die met lichten of claxon me probeerde duidelijk te maken dat ze vonden dat ik daar niet thuis hoorde.
Vanmiddag op de terugweg was het bij een ander tuincentrum raak. Als ik Hattemerbroek uitrijd en vervolgens onder de A50 door kom, zit er rechts een tuincentrum. Soms komen daar auto's vandaan die de Zuiderzeestraatweg op willen rijden. Vandaag was het raak. Dwars op het [i]verplichte[/i] fietspad staat een zwarte Ford Ka. Als ik nog niet onder de A50 ben, rijdt er een fietser voor me die door de bestuurster van de Ford Ka wordt opgemerkt. De bestuurster doet echter niets. Ongeveer gelijk komen de andere fietser en ik bij de Ford Ka aan die nog niet de gelegenheid heeft gehad om de Zuiderzeestraatweg op te rijden. Mevrouwtje Ka doet niets; ze gaat niet vooruit, ze gaat niet achteruit, nee, ze blijft met de neus van haar Ka aan de ene kant van het fietspad staan, met de kont aan de andere kant van het fietspad en de rest van het korte stukje Ka op het fietspad zelf. Mevrouw kijkt opzij naar 2 niet zo vrolijke fietsers en haalt de handen van het stuur en steekt ze omhoog om te kennen te geven: "Ja, sorry, wat moet ik dan?"
Mevrouwtje Ka heeft blijkbaar wat verkeerslessen gemist maar mist ook enig inzicht. Dezelfde verkeerslessen lijken bij meer auto/vrachtwagenbestuurders niet te zijn doorgedrongen.
Ze heeft 2 artikelen niet helemaal begrepen:
=========================
Artikel 10
2. Andere bestuurders dan fietsers en bestuurders van een gehandicaptenvoertuig mogen fietsstroken met doorgetrokken strepen niet gebruiken.
Artikel 14
Bestuurders mogen een kruispunt niet blokkeren
=========================
Ik meende dat er nog een artikel was die hier van toepassing is als het gaat om het blokkeren van fietspad en voetpad, maar die kan ik niet vinden. Uiteraard mag een auto best over een fietspad rijden om deze te kruisen. Maar de boel volledig blokkeren is niet de bedoeling en zéker niet als het nergens voor nodig is. Als het een keer een mega lange vrachtwagen betreft, dan heb ik er niet zo'n probleem mee. Overzicht op de Zuiderzeestraatweg heb je niet als je voor het fietspad blijft staan wachten door rijen bomen langs de Zuiderzeestraatweg. Een chauffeur zal dus wel verder moeten rijden. Met een vrachtwagen ontkom je er dan niet aan dat je het fietspad blokkeert omdat die wagens gewoon lang zijn. Maar met een normale personenauto is dat nergens voor nodig en al helemaal niet met zo'n ingekort koekblikje als een Ford Ka.
Tussen het fietspad en de Zuiderzeestraatweg zelf zit namelijk nog een forse ruimte. De exacte ruimte weet ik niet maar ik weet wel dat een Ford Ka zoals zij heeft, nog een fors eind naar voren kan rijden voordat ze daadwerkelijk bij de haaietanden is. ALS ze dan nog op het fietspad zou staan, zou het hoogstens om het kontje van het ding gaan waarbij dan voldoende ruimte overblijft voor fietsers om er achterlangs te rijden. Verder stond er geen enkele auto achter haar dus had ze ook met goed fatsoen achteruit gekund. Maar nee, mevrouw bleef gewoon staan en deed een beroep op haar zogenaamde 'onmacht'.
Misschien is ze gewend om normaal in een Hummer te rijden waarvan de neus een stuk langer is.
[edit]
Situatie:

Links onderin zijn de 2 viaducten van de A50 te zien die van NoordWest
naar ZuidOost lopen.Vanuit de linker onderhoek loopt de
Zuiderzeestraatweg naar rechtsboven.Tussen de bomen is de kruising
zichtbaar. Rechtsonder zit het witte gebouw; het tuincentrum. Daaronder
zit de parkeerplaats (het lijkt een complete weg te zijn). Als je dan
de kruising ziet van die parkeerplaatsen en de Zuiderzeestraatweg dan
zie je van links naar rechts:
Eerst een dikke witte streep; de 'linkerkant' van de
zuiderzeestraatweg. Daarna de eerste rijstrook, de stippellijn, de 2e
rijstrook. Na die 2e rijstrook zie je weer een wat bredere witte lijn.
Dat zijn de haaietanden. Op de foto lijkt het net alsof het fietspad
strak tegen de rijbanen van de Zuiderzeestraatweg ligt.... maar néé,
dat is niet het geval. Weer iets verder naar rechts zie je weer 2 witte
lijnen die wat dichter bij elkaar zitten. Dát is dus het fietspad.
Zoals je ziet is het fietspad nog niet eens de helft aan breedte als de
afstand tussen de rijbaan en het fietspad.
Verder heb ik ook het artikel teruggevonden over stilstaan op het fietspad:
Paragraaf 9 artikel 23:
1 De bestuurder mag zijn voertuig niet laten stilstaan:
a. op een kruispunt of een overweg;
b. op een fietsstrook of op de rijbaan langs een fietsstrook;
Labels:
blokkeren,
fietspad,
tuincentrum
dinsdag 12 september 2006
Horen/zien ze me nu wel of niet?
Vanmorgen reed ik naar het werk, zoals gebruikelijk in m'n Versatile. Het lijkt erop dat ik toch langzaam maar zeker steeds harder ga fietsen. Vanmorgen voelde ik me goed genoeg om in Hattemerbroek de rijbaan op te gaan om met 40 km/h verder te jakkeren. Dus dat heb ik gedaan.
In Wezep zag ik een collega op het fietspad rijden; zo'n 7 meter van de rijbaan verwijderd. Toen ik op het werk aankwam werd ik begroet door m'n collega met 'Je gaat zinderend over het asfalt!' Hij bedoelde daarmee te zeggen dat hij me hoorde rijden.
Vanmiddag reed ik op weg naar huis. Vlak voor de oude IJsselbrug zitten verkeerslichten en vlak dáárvoor een kruising. Ik rijd op dat moment op een voorrangsweg; de zijwegen van de kruising hebben haaietanden.
Van rechts komen 2 dames van een jaar of 40 aanfietsen. Gezellig teutend met elkaar. Echter nemen ze zichzelf niet echt serieus als verkeersdeelnemer want ze nemen niet de moeite om naar links te kijken als ze het fietspad oprijden waar ik op rijd. Ook nemen ze niet de moeite om richting aan te geven. Kort samengevat: ze nemen voorrang die ze niet horen te krijgen.
Ik ga rakelings langs de 'buitenste' dame en stop voor de verkeerslichten. Schuin achter me hoor ik gemompel en wat gemopper: "Ik schrik me altijd dood van die dingen" en "Je ziet en hoort ze ook niet". Met mensen die zichzelf niet serieus nemen als verkeersdeelnemer ga ik verder niet in discussie dus heb ik gedaan alsof ik het niet hoorde en dacht gewoon: "Nee, als je niet kijkt, zie je ook niets domme koe"
Ik blijf me erover verbazen hoe goed mensen weten te beweren dat ligfietsen slecht te zien zijn. Als ik dat commentaar koppel aan de vele neuzen van mensen die tegen de ruiten geplakt zitten van hun auto als ze naar buiten kijken om m'n fiets te bewonderen terwijl ze me voorbij rijden, dan snap ik werkelijk niet hoe iemand kan beweren dat ze me zo slecht zien.
In Wezep zag ik een collega op het fietspad rijden; zo'n 7 meter van de rijbaan verwijderd. Toen ik op het werk aankwam werd ik begroet door m'n collega met 'Je gaat zinderend over het asfalt!' Hij bedoelde daarmee te zeggen dat hij me hoorde rijden.
Vanmiddag reed ik op weg naar huis. Vlak voor de oude IJsselbrug zitten verkeerslichten en vlak dáárvoor een kruising. Ik rijd op dat moment op een voorrangsweg; de zijwegen van de kruising hebben haaietanden.
Van rechts komen 2 dames van een jaar of 40 aanfietsen. Gezellig teutend met elkaar. Echter nemen ze zichzelf niet echt serieus als verkeersdeelnemer want ze nemen niet de moeite om naar links te kijken als ze het fietspad oprijden waar ik op rijd. Ook nemen ze niet de moeite om richting aan te geven. Kort samengevat: ze nemen voorrang die ze niet horen te krijgen.
Ik ga rakelings langs de 'buitenste' dame en stop voor de verkeerslichten. Schuin achter me hoor ik gemompel en wat gemopper: "Ik schrik me altijd dood van die dingen" en "Je ziet en hoort ze ook niet". Met mensen die zichzelf niet serieus nemen als verkeersdeelnemer ga ik verder niet in discussie dus heb ik gedaan alsof ik het niet hoorde en dacht gewoon: "Nee, als je niet kijkt, zie je ook niets domme koe"
Ik blijf me erover verbazen hoe goed mensen weten te beweren dat ligfietsen slecht te zien zijn. Als ik dat commentaar koppel aan de vele neuzen van mensen die tegen de ruiten geplakt zitten van hun auto als ze naar buiten kijken om m'n fiets te bewonderen terwijl ze me voorbij rijden, dan snap ik werkelijk niet hoe iemand kan beweren dat ze me zo slecht zien.
maandag 11 september 2006
Spookrijden wordt dagelijkse kost
De nieuwe situatie voor fietsers op de Spoolderbergweg is toch zodanig dat ik alsnog de bocht naar links in één keer kan maken. Daarvoor rijd ik dan 'maarliefst' een meter of 3 spook maar het zij zo. Met m'n Versatile kan ik de draai net maken zonder te steken.
Verder heb ik bij Katerveer vandaag ook een moeizame bocht naar links moeten maken. Van links kwam een auto die blijkbaar weinig zin had om mij voor te laten gaan terwijl ik toch echt van rechts kwam (van over Katerveer). Terwijl ik bezig was 'over te steken' naar de andere kant van de weg (ik wilde naar links), bleef de auto toch nog verder doorrijden. Ik heb de maximum uitslag van de voorwielen moeten gebruiken om toch nog voor de (inmiddels stilstaande) auto langs te kunnen maken.
Verder heb ik bij Katerveer vandaag ook een moeizame bocht naar links moeten maken. Van links kwam een auto die blijkbaar weinig zin had om mij voor te laten gaan terwijl ik toch echt van rechts kwam (van over Katerveer). Terwijl ik bezig was 'over te steken' naar de andere kant van de weg (ik wilde naar links), bleef de auto toch nog verder doorrijden. Ik heb de maximum uitslag van de voorwielen moeten gebruiken om toch nog voor de (inmiddels stilstaande) auto langs te kunnen maken.
vrijdag 8 september 2006
Nieuw fietscomputerdraad'je' en KHE Premium 40-406
Ik was het al langer van plan maar het het vandaag uitgevoerd: het iele draadje van de fietsomputer vervangen.
Ik heb hier een paar redenen voor.
De voorveerpoten van de Versatile hebben een zeer fraaie constructie die ervoor zorgt dat je de fiets aan de veerpoten kan sturen. Echter ontstaat er in de loop van de tijd wel wat speling. Dit maakt voor de sporing niet uit maar het stuur reageert dan niet direct meer. Uiteraard heeft Flevobike daar rekening mee gehouden. Door aan de veerpoot wat te verdraaien, kan de speling eenvoudig worden verholpen.
Echter zit aan de linker veerpoot de magneetopnemer van de fietscomputer vast. Deze heeft een standaard dun draadje. Ik kon zeer moeilijk de veerpoot spelingsvrij maken zonder bang te zijn dat het draadje zou knappen. Daarbij was de magneetopnemer naar mijn zin veel te hoog geplaatst; ik wilde hem liever wat dichter bij de as hebben.
Daarom heb ik dus de hele boel in één keer aangepakt. Een magneetopnemer van een andere fietscomputer (wie wat bewaart heeft wat) heb ik open gemaakt. Vervolgens een dikker snoer gemonteerd en de magneetopnemer weer netjes dicht gemaakt. Vervolgens het geheel naar wens gemonteerd.
Het nieuwe draadje is niet echt een draadje meer maar een vrij robuust ding. Ik had dit snoer ook gebruikt voor de fietscomputer in m'n Alleweder. De buitenmantel lijkt rubberachtig materiaal. De aders vanbinnen zijn een stuk dikker.
Hieronder de 2 verschillende draden. De dunne originele en de dikke. Verder nog een 1-euro-munt voor een idee van het formaat,

Verder heb ik in verband met de komende winter (met bijbehorende gladheid) een stel nieuwe banden besteld (afgelopen maandag). Vandaag ontving ik ze via een koeriersdienst: KHE Premium 40-406 bandjes. Deze schijnen lekker veel grip te hebben. Ik ben benieuwd. Ik rijd nog even met de Racers door totdat de weersomstandigheden zodanig zijn dat ik de Racers niet veilig genoeg meer vind.
Ik heb hier een paar redenen voor.
De voorveerpoten van de Versatile hebben een zeer fraaie constructie die ervoor zorgt dat je de fiets aan de veerpoten kan sturen. Echter ontstaat er in de loop van de tijd wel wat speling. Dit maakt voor de sporing niet uit maar het stuur reageert dan niet direct meer. Uiteraard heeft Flevobike daar rekening mee gehouden. Door aan de veerpoot wat te verdraaien, kan de speling eenvoudig worden verholpen.
Echter zit aan de linker veerpoot de magneetopnemer van de fietscomputer vast. Deze heeft een standaard dun draadje. Ik kon zeer moeilijk de veerpoot spelingsvrij maken zonder bang te zijn dat het draadje zou knappen. Daarbij was de magneetopnemer naar mijn zin veel te hoog geplaatst; ik wilde hem liever wat dichter bij de as hebben.
Daarom heb ik dus de hele boel in één keer aangepakt. Een magneetopnemer van een andere fietscomputer (wie wat bewaart heeft wat) heb ik open gemaakt. Vervolgens een dikker snoer gemonteerd en de magneetopnemer weer netjes dicht gemaakt. Vervolgens het geheel naar wens gemonteerd.
Het nieuwe draadje is niet echt een draadje meer maar een vrij robuust ding. Ik had dit snoer ook gebruikt voor de fietscomputer in m'n Alleweder. De buitenmantel lijkt rubberachtig materiaal. De aders vanbinnen zijn een stuk dikker.
Hieronder de 2 verschillende draden. De dunne originele en de dikke. Verder nog een 1-euro-munt voor een idee van het formaat,

Verder heb ik in verband met de komende winter (met bijbehorende gladheid) een stel nieuwe banden besteld (afgelopen maandag). Vandaag ontving ik ze via een koeriersdienst: KHE Premium 40-406 bandjes. Deze schijnen lekker veel grip te hebben. Ik ben benieuwd. Ik rijd nog even met de Racers door totdat de weersomstandigheden zodanig zijn dat ik de Racers niet veilig genoeg meer vind.
donderdag 7 september 2006
2 spaken gebroken
Ik heb een tijdje geleden al 3 gebroken spaken vervangen. De nieuwe spaken heb ik toen van ringetjes achter de kopjes voorzien.
Vandaag heb ik weer 2 spaken moeten vervangen. Weer spaken die op eenzelfde soort plek zitten als de vorige en als bij de Alleweder. De spaken met ringetjes waren gelukkig nog heel. Nu heb ik dus 5 spaken van ringetjes voorzien.
Vandaag heb ik weer 2 spaken moeten vervangen. Weer spaken die op eenzelfde soort plek zitten als de vorige en als bij de Alleweder. De spaken met ringetjes waren gelukkig nog heel. Nu heb ik dus 5 spaken van ringetjes voorzien.
Schwalbe Marathon Racers; pech of slecht?
Sinds 3 mei 2006 rijd ik met de Schalbe Marathon racers.
2584 kilometer op de teller, ik rijd naar het werk. Het asfalt is mooi, nieuw en glad. Toch rijd ik niet comfortabel. *hobbel-hobbel-hobbel* gaat het in een vast ritme. Ik meende te voelen dat het om de rechter voorband ging. Dus rijdend de klep open, scheef uit de fiets hangen en de band in de gaten houden. En inderdaad.... een bult op de band.
Op het werk bekijk ik wat er aan de hand is. Bij de bult kijk ik door 2 gaten van ongeveer 2x2mm tegen het canvas. Ik haal de band van de velg en bekijk de band opnieuw. De gaten zijn geen gapende gaten meer; het rubber zit nu weer aangesloten. Aan de binnenkant van de buitenband zie ik niets Als ik op de plek waar de bobbel zat de band wat oprek onstaan de gaten weer. Het rubber lijkt te zijn losgelaten van het canvas. Dat valt me op zodra ik de band wat 'dubbel vouw'; er ontstaan rimpels in het rubber.
Ik vind het toch wat bruut dat een dure band al na 2584 kilometer kaduuk is. Misschien is het pech, misschien is de band slecht. In ieder geval gaat deze naar de fietsenmaker terug zodat hij retour kan naar Schwalbe. Daar mogen ze de band inspecteren. Hopelijk is het een garantiekwestie.
2584 kilometer op de teller, ik rijd naar het werk. Het asfalt is mooi, nieuw en glad. Toch rijd ik niet comfortabel. *hobbel-hobbel-hobbel* gaat het in een vast ritme. Ik meende te voelen dat het om de rechter voorband ging. Dus rijdend de klep open, scheef uit de fiets hangen en de band in de gaten houden. En inderdaad.... een bult op de band.
Op het werk bekijk ik wat er aan de hand is. Bij de bult kijk ik door 2 gaten van ongeveer 2x2mm tegen het canvas. Ik haal de band van de velg en bekijk de band opnieuw. De gaten zijn geen gapende gaten meer; het rubber zit nu weer aangesloten. Aan de binnenkant van de buitenband zie ik niets Als ik op de plek waar de bobbel zat de band wat oprek onstaan de gaten weer. Het rubber lijkt te zijn losgelaten van het canvas. Dat valt me op zodra ik de band wat 'dubbel vouw'; er ontstaan rimpels in het rubber.
Ik vind het toch wat bruut dat een dure band al na 2584 kilometer kaduuk is. Misschien is het pech, misschien is de band slecht. In ieder geval gaat deze naar de fietsenmaker terug zodat hij retour kan naar Schwalbe. Daar mogen ze de band inspecteren. Hopelijk is het een garantiekwestie.
woensdag 6 september 2006
Nieuwe verkeerssituatie op de weg van werk naar huis
Gisteren kwam ik voor een onaangename verrassing toen ik van werk naar huis reed.
Als ik de oude IJsselbrug over ben, wil ik linksaf slaan richting Katerveer. Het was niet de gemakkelijkste kruising om te nemen omdat je daar niet linksaf slaat maar meer naar linksachter moet rijden.
Op de website van de Fietsersbond waar ze de actie 'mijn slechtste fietspad' houden, is de Spoolderbergweg ook al aardig onder vuur genomen wegens losliggende tegels en kieren tussen tegels.
De gemeente heeft het fietspad nu van asfalt voorzien. 'Mooi toch?' zal je denken. Maar nee, helemaal niet mooi. Ja, het asfalt is natuurlijk mooi. Alleen heeft de gemeente direct de gelegenheid aangegrepen om de kruising te herinrichten. En niet ten goede. Mensen die nu vanaf de IJsselbrug komen en linksaf richting Katerveer willen, mogen dat niet meer. Je MOET nu als fietser rechtsaf. Voorheen kon je als fietser links, rechts en rechtdoor. Als fietser wordt je nu verrast door een fraaie trottoirband die je naar rechts stuurt en vervolgens met een bocht naar links. Dan kom je bij een 3-sprong waar je kan kiezen om richting 'rechtdoor' te gaan of richting 'rechtsaf' (van de oude situatie). Wil je echter richting de 'oude linksaf' dan moet je 180 graden omkeren om naar de andere kant van de trottoirbanden te komen. De trottoirbanden hebben namelijk het fietspad in 2 rijstroken verdeeld.
Ik ben hier absoluut niet blij mee.

Ze zijn er nog mee bezig. De trottoirband is te zien. Je kon als fietser dus linksaf, rechtdoor en rechtsaf. Alleen de laatste optie is dus over.
Dan ga je rechtsaf en dan zie je dit:

Dan mag je linksomkeert rijden om het einde van de trottoirband waar nu nog het werkbord met rode/witte strepen staat.
Vervolgens kom je op een soort 'opstelstrook' (zie verderop in dit bericht voor meer uitleg) terecht:

Lekker omslachtig om linksaf te kunnen.
Goed, ik kan er ook voor kiezen om 3x rechtsaf te slaan. Dan rijd ik onder de oude IJsselbrug door. Dat is een stukje wat opgenomen is in 'Rondje Zwolle' alleen dan in omgekeerde richting. Jammer alleen dat een paar weken per jaar de IJssel buiten z'n oevers treedt en de uiterwaarden vol laat lopen. Laat dat fietspad nou ook daar liggen. Die route kan dus niet altijd genomen worden.
Nog een alternatief is 2x rechtsaf slaan en dan rechtdoor. Dan kom je door het Engelse werk. Het asfalt is daar zéér beroerd. Verder kom je dan langs een basisschool waar bij starten/sluiten van de school énorm veel taxibusjes staan met chauffeurs die geweldig goed weten hoe ze de bende daar flink kunnen blokkeren. Ben ik daar eenmaal langs, dan kan ik over de Willemsvaart en linksaf slaan. Goed voor een omweg van een kilometer of 2.
Tot slot kan ik nog 'rechtdoor' rijden (ook rechtdoor op de plek waar ik nu 180 graden zou moeten draaien). Dan ga ik niet door het Engelse werk, dan kom ik niet langs die basisschool Dan kom ik echter wel op een weg waar van rechts diezelfde taxibusjes komen als ze de kids hebben opgehaald na schooltijd. En rechts heeft voorrang. Zo 'netjes' als die chauffeurs kunnen 'parkeren' kunnen ze ook de binnenbocht afsnijden. Ook leuk als je op ze staat te wachten omdat ze voorrang hebben. Vervolgens rijden ze ook nog eens bijna de voorkant van je fiets eraf.
En ochja..... Er is toch nóg een optie. Lekker meedoen met de spookrijdende fietsers. Toch proberen direct linksaf te slaan. Met een Versatile mogelijk niet in één keer te halen, misschien ook wel, dat moet ik nog proberen. Maarja.... dan overtreed ik de verkeersregels weer. Al met al is het dus k*t met peren.
Met mij zullen er wel meerdere fietsers zijn die niet blij zijn met deze situatie. Mocht dat het geval zijn, ga dan ook naar het meldpunt van de fietsersbond en laat je 'stem' ook gelden bij de situatie.
Ik snap er ook weinig van als het gaat om toeristen. Mensen die bijvoorbeeld een mooie fietstocht willen maken met bezienswaardigheden en komen vanuit het fraaie Hattem en vervolgens linksaf naar Katerveer willen, zullen ook met de vreemde situatie te maken krijgen. Helemaal als het weer hoog water is in de IJssel. Dan zullen ze dus een behoorlijk andere route moeten nemen.
Ik kan best een reden bedenken wat de gemeente wil bereiken met deze actie.
Vanaf 'rechts' komen enorm veel scholieren en studenten (vmbo, bovenbouw havo/vwo, mbo en ook hbo) die de IJsselbrug op willen. Het gebeurde regelmatig dat ze op het fietspad stonden te wachten om de Spoolderbergweg over te steken. Daarbij hinderden ze dus fietsers die rechtdoor wilden. Met de huidige constructie is in wezen een opstelvak gemaakt net ná de trottoirband. Fietsers die voorheen rechtdoor wilden, gaan nu eerst rechts om vervolgens 'achter' de wachtende fietsers langs te rijden. Best een mooi streven natuurlijk. Echter is de gemeente wél even vergeten dat het aandeel verkeersovertreders daar erg groot is (denk even aan de fietsers die zich dus dwars op het fietspad opstelden, ook stonden ze helemaal links te wachten waarmee soms ook fietsverkeer dat rechtsaf wilde gehinderd werd). Diezelfde overtreders hebben nu al ontdekt dat je niet alleen rechts van de trottoirband kan rijden maar ook aan de linkerkant. En als ze aan de linker kant rijden, rijden ze spook en hinderen ze net zo goed het fietsverkeer wat rechtsaf of 'rechtdoor' wil. Het project is nog niet voltooid of de eerste overtreders bieden zich al aan.
Wordt het er zo veiliger door voor fietsers en auto's? Nee, het is eerder erger geworden. De trottoirband is al een obstakel op zich. Die bocht is niet van de aangename soort; hij is vrij strak. Met gladheid voorzie ik heel wat mensen die over de trottoirband flikkeren omdat ze doorglijden. Door de beperktere ruimte die er voor fietsers bij de kruising is, zal het eerder voorkomen dat fietsers 'ruzie' krijgen om de ruimte die beschikbaar is. Ik kan me voorstellen dat fietsers vanuit de richting Katerveer op de rijbaan stil komen te staan omdat vanaf de andere kant weer een massa scholieren komt spookrijden en zodoende beide richtingen van het fietspad blokkeren.
Hm..... met dat ik dit bericht getikt heb, heb ik direct een flink stuk voer voor een brief die ik naar afdeling Wijkzaken kan sturen. Ze hebben al bericht ontvangen van mij via het meldpunt van de fietsersbond maar bovenstaand bericht geeft toch wat meer duidelijkheid.
Als ik de oude IJsselbrug over ben, wil ik linksaf slaan richting Katerveer. Het was niet de gemakkelijkste kruising om te nemen omdat je daar niet linksaf slaat maar meer naar linksachter moet rijden.
Op de website van de Fietsersbond waar ze de actie 'mijn slechtste fietspad' houden, is de Spoolderbergweg ook al aardig onder vuur genomen wegens losliggende tegels en kieren tussen tegels.
De gemeente heeft het fietspad nu van asfalt voorzien. 'Mooi toch?' zal je denken. Maar nee, helemaal niet mooi. Ja, het asfalt is natuurlijk mooi. Alleen heeft de gemeente direct de gelegenheid aangegrepen om de kruising te herinrichten. En niet ten goede. Mensen die nu vanaf de IJsselbrug komen en linksaf richting Katerveer willen, mogen dat niet meer. Je MOET nu als fietser rechtsaf. Voorheen kon je als fietser links, rechts en rechtdoor. Als fietser wordt je nu verrast door een fraaie trottoirband die je naar rechts stuurt en vervolgens met een bocht naar links. Dan kom je bij een 3-sprong waar je kan kiezen om richting 'rechtdoor' te gaan of richting 'rechtsaf' (van de oude situatie). Wil je echter richting de 'oude linksaf' dan moet je 180 graden omkeren om naar de andere kant van de trottoirbanden te komen. De trottoirbanden hebben namelijk het fietspad in 2 rijstroken verdeeld.
Ik ben hier absoluut niet blij mee.

Ze zijn er nog mee bezig. De trottoirband is te zien. Je kon als fietser dus linksaf, rechtdoor en rechtsaf. Alleen de laatste optie is dus over.
Dan ga je rechtsaf en dan zie je dit:

Dan mag je linksomkeert rijden om het einde van de trottoirband waar nu nog het werkbord met rode/witte strepen staat.
Vervolgens kom je op een soort 'opstelstrook' (zie verderop in dit bericht voor meer uitleg) terecht:

Lekker omslachtig om linksaf te kunnen.
Goed, ik kan er ook voor kiezen om 3x rechtsaf te slaan. Dan rijd ik onder de oude IJsselbrug door. Dat is een stukje wat opgenomen is in 'Rondje Zwolle' alleen dan in omgekeerde richting. Jammer alleen dat een paar weken per jaar de IJssel buiten z'n oevers treedt en de uiterwaarden vol laat lopen. Laat dat fietspad nou ook daar liggen. Die route kan dus niet altijd genomen worden.
Nog een alternatief is 2x rechtsaf slaan en dan rechtdoor. Dan kom je door het Engelse werk. Het asfalt is daar zéér beroerd. Verder kom je dan langs een basisschool waar bij starten/sluiten van de school énorm veel taxibusjes staan met chauffeurs die geweldig goed weten hoe ze de bende daar flink kunnen blokkeren. Ben ik daar eenmaal langs, dan kan ik over de Willemsvaart en linksaf slaan. Goed voor een omweg van een kilometer of 2.
Tot slot kan ik nog 'rechtdoor' rijden (ook rechtdoor op de plek waar ik nu 180 graden zou moeten draaien). Dan ga ik niet door het Engelse werk, dan kom ik niet langs die basisschool Dan kom ik echter wel op een weg waar van rechts diezelfde taxibusjes komen als ze de kids hebben opgehaald na schooltijd. En rechts heeft voorrang. Zo 'netjes' als die chauffeurs kunnen 'parkeren' kunnen ze ook de binnenbocht afsnijden. Ook leuk als je op ze staat te wachten omdat ze voorrang hebben. Vervolgens rijden ze ook nog eens bijna de voorkant van je fiets eraf.
En ochja..... Er is toch nóg een optie. Lekker meedoen met de spookrijdende fietsers. Toch proberen direct linksaf te slaan. Met een Versatile mogelijk niet in één keer te halen, misschien ook wel, dat moet ik nog proberen. Maarja.... dan overtreed ik de verkeersregels weer. Al met al is het dus k*t met peren.
Met mij zullen er wel meerdere fietsers zijn die niet blij zijn met deze situatie. Mocht dat het geval zijn, ga dan ook naar het meldpunt van de fietsersbond en laat je 'stem' ook gelden bij de situatie.
Ik snap er ook weinig van als het gaat om toeristen. Mensen die bijvoorbeeld een mooie fietstocht willen maken met bezienswaardigheden en komen vanuit het fraaie Hattem en vervolgens linksaf naar Katerveer willen, zullen ook met de vreemde situatie te maken krijgen. Helemaal als het weer hoog water is in de IJssel. Dan zullen ze dus een behoorlijk andere route moeten nemen.
Ik kan best een reden bedenken wat de gemeente wil bereiken met deze actie.
Vanaf 'rechts' komen enorm veel scholieren en studenten (vmbo, bovenbouw havo/vwo, mbo en ook hbo) die de IJsselbrug op willen. Het gebeurde regelmatig dat ze op het fietspad stonden te wachten om de Spoolderbergweg over te steken. Daarbij hinderden ze dus fietsers die rechtdoor wilden. Met de huidige constructie is in wezen een opstelvak gemaakt net ná de trottoirband. Fietsers die voorheen rechtdoor wilden, gaan nu eerst rechts om vervolgens 'achter' de wachtende fietsers langs te rijden. Best een mooi streven natuurlijk. Echter is de gemeente wél even vergeten dat het aandeel verkeersovertreders daar erg groot is (denk even aan de fietsers die zich dus dwars op het fietspad opstelden, ook stonden ze helemaal links te wachten waarmee soms ook fietsverkeer dat rechtsaf wilde gehinderd werd). Diezelfde overtreders hebben nu al ontdekt dat je niet alleen rechts van de trottoirband kan rijden maar ook aan de linkerkant. En als ze aan de linker kant rijden, rijden ze spook en hinderen ze net zo goed het fietsverkeer wat rechtsaf of 'rechtdoor' wil. Het project is nog niet voltooid of de eerste overtreders bieden zich al aan.
Wordt het er zo veiliger door voor fietsers en auto's? Nee, het is eerder erger geworden. De trottoirband is al een obstakel op zich. Die bocht is niet van de aangename soort; hij is vrij strak. Met gladheid voorzie ik heel wat mensen die over de trottoirband flikkeren omdat ze doorglijden. Door de beperktere ruimte die er voor fietsers bij de kruising is, zal het eerder voorkomen dat fietsers 'ruzie' krijgen om de ruimte die beschikbaar is. Ik kan me voorstellen dat fietsers vanuit de richting Katerveer op de rijbaan stil komen te staan omdat vanaf de andere kant weer een massa scholieren komt spookrijden en zodoende beide richtingen van het fietspad blokkeren.
Hm..... met dat ik dit bericht getikt heb, heb ik direct een flink stuk voer voor een brief die ik naar afdeling Wijkzaken kan sturen. Ze hebben al bericht ontvangen van mij via het meldpunt van de fietsersbond maar bovenstaand bericht geeft toch wat meer duidelijkheid.
Warmtewerend folie
Vandaag was weer de introductiedag voor de nieuwe brugklassers. Dat betekent dat we met dik 100 brugklassers naar een recreatieplas gaan waar de leerlingen aan allerlei activiteiten gaan meedoen.
Zoals elk jaar gaan we daar op de fiets naartoe. 9 kilometer enkele reis dus aardig goed te doen. Goed, het is de heenweg wel grotendeels klimmen maar verder goed te doen. Samen met een collega heb ik een stuk of 15 leerlingen begeleid naar de plas toe. Ik reed voorop met de Versatile. Om mezelf wat duidelijker verstaanbaar te kunnen maken, heb ik het dakje van de fiets afgehaald. Het dakje heb ik vervolgens opgerold en in de fiets opgeborgen (dat heb ik overigens al tijden niet meer gedaan; het dakje bevalt me uitstekend).
Toen ik later het dakje weer wilde monteren en hem dus weer uitrolde, bleek dat het warmte- en lichtwerende folie was gaan rimpelen. Ik was er al bang voor maar heb de gok toch gewaagd. Helaas waren die rimpels irritant dus heb ik de folie verwijderd.
Ik moet toch zeggen dat een licht verduisterd ruitje wel prettiger is dan een gewoon kleurloos ruitje.
Zoals elk jaar gaan we daar op de fiets naartoe. 9 kilometer enkele reis dus aardig goed te doen. Goed, het is de heenweg wel grotendeels klimmen maar verder goed te doen. Samen met een collega heb ik een stuk of 15 leerlingen begeleid naar de plas toe. Ik reed voorop met de Versatile. Om mezelf wat duidelijker verstaanbaar te kunnen maken, heb ik het dakje van de fiets afgehaald. Het dakje heb ik vervolgens opgerold en in de fiets opgeborgen (dat heb ik overigens al tijden niet meer gedaan; het dakje bevalt me uitstekend).
Toen ik later het dakje weer wilde monteren en hem dus weer uitrolde, bleek dat het warmte- en lichtwerende folie was gaan rimpelen. Ik was er al bang voor maar heb de gok toch gewaagd. Helaas waren die rimpels irritant dus heb ik de folie verwijderd.
Ik moet toch zeggen dat een licht verduisterd ruitje wel prettiger is dan een gewoon kleurloos ruitje.
maandag 4 september 2006
Eerste werkdag van het nieuwe schooljaar en haperende aandrijving
Vandaag was de eerste werkdag van het nieuwe schooljaar.
Één ding wat ik in de vakantie gemist heb, is het elke dag fietsen dus dat genot mag ik weer elke werkdag meemaken.
Het ruitje heb ik nog niet kunnen testen.... tenminste, niet met regen. Wel heb ik de indruk dat het ruitje véél doet met de luchtstroom onder het dakje. Ik heb de indruk dat de fiets een flink stuk warmer geworden is. Wind die eerst op m'n borst terecht kwam, komt daar nu niet meer met het ruitje. Ook in m'n gezicht merk ik minder wind. Dit zou dus heel goed kunnen betekenen dat het ruitje echt effectief zal zijn met regen. Maar goed, dat is nog steeds gissen. Eerst maar eens echt ervaren.
Omdat de fiets toch flink warmer lijkt te worden met het ruitje, denk ik niet dat ik het ruitje ooit permanent zal monteren maar altijd afneembaar zal laten. Wellicht dat ik het nog wel wat ga verstevigen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een strip waar ik hem op monteer zodat het ruitje altijd dezelfde vorm heeft. En die strip wil ikd an aan de onderkant weer van klittenband voorzien zodat ik hem op de kap kan drukken.
Verder had ik vandaag nog wat vreemds. Ik reed op een gegeven moment met een flinke vaart een bocht door. Niet extreem; alle wielen bleven op de grond en ook ben ik niet aan het glijden/uitbreken geweest o.i.d. Tijdens die bocht heb ik m'n voeten stil gehouden en na de bocht wilde ik weer trappen.... maar dat lukte dus niet. Ik kon m'n trappers niet vooruit bewegen, nog wel achteruit. Een paar keer achteruit trappen en weer vooruit proberen te trappen, weer achteruit en nog een keer vooruit proberen en dat nog een paar keer en ik kon wel weer vooruit trappen nadat ik een klein beetje 'over een drempeltje' moest komen zo leek het. Of het nou de Rohloffnaaf was, weet ik niet. Mogelijk was het de achterste ketting. Ik weet het niet maar heb niet de indruk dat het de voorste ketting was.
Maar wat dat nou was? Ik hoop in ieder geval dat het niet weer gebeurt.
Één ding wat ik in de vakantie gemist heb, is het elke dag fietsen dus dat genot mag ik weer elke werkdag meemaken.
Het ruitje heb ik nog niet kunnen testen.... tenminste, niet met regen. Wel heb ik de indruk dat het ruitje véél doet met de luchtstroom onder het dakje. Ik heb de indruk dat de fiets een flink stuk warmer geworden is. Wind die eerst op m'n borst terecht kwam, komt daar nu niet meer met het ruitje. Ook in m'n gezicht merk ik minder wind. Dit zou dus heel goed kunnen betekenen dat het ruitje echt effectief zal zijn met regen. Maar goed, dat is nog steeds gissen. Eerst maar eens echt ervaren.
Omdat de fiets toch flink warmer lijkt te worden met het ruitje, denk ik niet dat ik het ruitje ooit permanent zal monteren maar altijd afneembaar zal laten. Wellicht dat ik het nog wel wat ga verstevigen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan een strip waar ik hem op monteer zodat het ruitje altijd dezelfde vorm heeft. En die strip wil ikd an aan de onderkant weer van klittenband voorzien zodat ik hem op de kap kan drukken.
Verder had ik vandaag nog wat vreemds. Ik reed op een gegeven moment met een flinke vaart een bocht door. Niet extreem; alle wielen bleven op de grond en ook ben ik niet aan het glijden/uitbreken geweest o.i.d. Tijdens die bocht heb ik m'n voeten stil gehouden en na de bocht wilde ik weer trappen.... maar dat lukte dus niet. Ik kon m'n trappers niet vooruit bewegen, nog wel achteruit. Een paar keer achteruit trappen en weer vooruit proberen te trappen, weer achteruit en nog een keer vooruit proberen en dat nog een paar keer en ik kon wel weer vooruit trappen nadat ik een klein beetje 'over een drempeltje' moest komen zo leek het. Of het nou de Rohloffnaaf was, weet ik niet. Mogelijk was het de achterste ketting. Ik weet het niet maar heb niet de indruk dat het de voorste ketting was.
Maar wat dat nou was? Ik hoop in ieder geval dat het niet weer gebeurt.
vrijdag 1 september 2006
Ruitje niet-permanent gemonteerd
Vanmorgen heb ik het ruitje van Flevobike vastgezet met klittenband. Ik heb dit gedaan omdat ik nog niet helemaal weet wat de beste plek is voor het ruitje. Met klittenband kan ik het ruitje verwijderen en ook op een andere plek vastzetten.




Het ruitje hoort strak op de kap te zitten. Op de foto's is dat niet het geval, dat komt dus door de klittenband die ertussen zit. Om het ruitje te monteren, zijn 7 zwarte 'dopjes' meegeleverd die ook gebruikt zijn om het ruitje in het dakje te monteren (tevens dezelfde dopjes die ook in de Quest/Mango-dekjes zitten).
Maar goed, laat de regen maar komen.




Het ruitje hoort strak op de kap te zitten. Op de foto's is dat niet het geval, dat komt dus door de klittenband die ertussen zit. Om het ruitje te monteren, zijn 7 zwarte 'dopjes' meegeleverd die ook gebruikt zijn om het ruitje in het dakje te monteren (tevens dezelfde dopjes die ook in de Quest/Mango-dekjes zitten).
Maar goed, laat de regen maar komen.
donderdag 31 augustus 2006
Ruitje, nieuwe verlichtingsbeugel en meer
De Versatile van Marrianne had wat problemen met de bevestiging van de koplampen. Ze heeft nog het oudere type Versatile waarbij de constructie anders is dan bij de nieuwe Versatiles. De lampen zakten spontaan naar beneden, dat is niet echt handig in het donker. Bij Flevobike hebben ze een gebroken las voor me hersteld. Het betreft aluminium en dat kan ik niet lassen dus moest ik wel naar Dronten toe.
Mijn verhalen over de belevenissen met de Versatile ontgaat ook de mensen bij Flevobike niet. Johan Vrielink had gelezen over de ervaringen met het dakje in de regen. Flevobike heeft destijds aangegeven dat ze zouden werken aan een ruitje. Ik heb al met de bronzen Versatile van Flevobike gereden waar een ruitje op gemonteerd was maar dat zou niet de uiteindelijke versie worden. Vandaag heb ik van Johan een nieuw type ruitje gekregen welke ik op m'n fiets kan monteren. Dat ga ik morgen maar eens doen. Volgende week is m'n eerste werkweek weer na de vakantie dus maak ik dan weer flink wat kilometers om het ruitje te kunnen testen.
In Dronten heb ik direct nog een stel Big Apples 50-406 gehaald voor onze kinderkar. De bandjes die er standaard onder zitten zijn op zich best goed maar niet de snelste. Vandaar dat ik er wat vlottere banden voor gekocht heb.
Bij Tempelman heb ik wat van die zwarte kit gevraagd om een kleine beschadiging aan de behuizing van de koplampen te repareren (geen probleem van de Versatile maar gewoon niet voorzichtig genoeg te werk gegaan bij het verwijderen van de oude knipperlichten). Gerrit was bezig met een nieuwe Versatile. Hij liet me vol trots een zéér mooi gefreesd stukje aluminium zien. Het betrof een lamphouder voor de Luxeon koplampen. Ik had geen fototoestel bij me en kan dus ook geen foto's tonen. Maar ik vond het er mooi uit zien.
Thuis aangekomen ben ik aan het klussen gegaan.
Allereerst heb ik de oude 47-406 bandjes van de kinderkar gehaald en de nieuwe 50-406 Big Apples gemonteerd. Toen ik de wielen weer onder de kar zette, bleek dat de BA's toch wel flink wat groter zijn. Hoewel ik 6mm speling had tussen de oude bandjes en de 'rem' van de kar, zaten de dikkere BA's direct tegen de rem aan. Ik heb daarom de rem wat aangepast. Dat houdt in dat ik gewoon lekker met de Dremel aan de gang ben gegaan.
Vervolgens heb ik de verlichtingsbeugel in de Versatile van Marrianne weer gemonteerd.
Tot slot heb ik de beschadigde plek bij de knipperlichten in mijn Versatile aangepakt. Ik heb wat kit en een stukje ABS er tegenaan geplakt zodat het weer wat steviger is.
Morgen ga ik dus met het ruitje aan de gang. Ik denk dat ik eerst de boel met klittenband ga monteren. Ik kan dan een stuk gemakkelijker spelen met de positie van het ruitje. Eens zien wat de beste plek is.
Mijn verhalen over de belevenissen met de Versatile ontgaat ook de mensen bij Flevobike niet. Johan Vrielink had gelezen over de ervaringen met het dakje in de regen. Flevobike heeft destijds aangegeven dat ze zouden werken aan een ruitje. Ik heb al met de bronzen Versatile van Flevobike gereden waar een ruitje op gemonteerd was maar dat zou niet de uiteindelijke versie worden. Vandaag heb ik van Johan een nieuw type ruitje gekregen welke ik op m'n fiets kan monteren. Dat ga ik morgen maar eens doen. Volgende week is m'n eerste werkweek weer na de vakantie dus maak ik dan weer flink wat kilometers om het ruitje te kunnen testen.
In Dronten heb ik direct nog een stel Big Apples 50-406 gehaald voor onze kinderkar. De bandjes die er standaard onder zitten zijn op zich best goed maar niet de snelste. Vandaar dat ik er wat vlottere banden voor gekocht heb.
Bij Tempelman heb ik wat van die zwarte kit gevraagd om een kleine beschadiging aan de behuizing van de koplampen te repareren (geen probleem van de Versatile maar gewoon niet voorzichtig genoeg te werk gegaan bij het verwijderen van de oude knipperlichten). Gerrit was bezig met een nieuwe Versatile. Hij liet me vol trots een zéér mooi gefreesd stukje aluminium zien. Het betrof een lamphouder voor de Luxeon koplampen. Ik had geen fototoestel bij me en kan dus ook geen foto's tonen. Maar ik vond het er mooi uit zien.
Thuis aangekomen ben ik aan het klussen gegaan.
Allereerst heb ik de oude 47-406 bandjes van de kinderkar gehaald en de nieuwe 50-406 Big Apples gemonteerd. Toen ik de wielen weer onder de kar zette, bleek dat de BA's toch wel flink wat groter zijn. Hoewel ik 6mm speling had tussen de oude bandjes en de 'rem' van de kar, zaten de dikkere BA's direct tegen de rem aan. Ik heb daarom de rem wat aangepast. Dat houdt in dat ik gewoon lekker met de Dremel aan de gang ben gegaan.
Vervolgens heb ik de verlichtingsbeugel in de Versatile van Marrianne weer gemonteerd.
Tot slot heb ik de beschadigde plek bij de knipperlichten in mijn Versatile aangepakt. Ik heb wat kit en een stukje ABS er tegenaan geplakt zodat het weer wat steviger is.
Morgen ga ik dus met het ruitje aan de gang. Ik denk dat ik eerst de boel met klittenband ga monteren. Ik kan dan een stuk gemakkelijker spelen met de positie van het ruitje. Eens zien wat de beste plek is.
zondag 27 augustus 2006
Kadansmeter, snorfietser en aandacht
Even wat verschillende dingen in dit bericht proppen.
Onlangs heb ik de voet voor m'n fietscomputer vervangen. De reden was dat de kadansmeter het niet meer deed. Bij het verlengen van snoeren e.d. ben ik enorm aan het klooien geweest. Er zijn verschillende versies voetjes voor de Sigma BC1600 te krijgen, zo is me vandaag gebleken. Het vorige voetje had een enorm dun snoertje met nog veel dunnere draadjes erin en al helemaal dunne aders. Toen ik aan het verlengen was, ging het strippen van die flinterdunne draadjes regelmatig verkeerd. Ik had het op een gegeven moment toch voor elkaar. Alleen toen ik het voetje in m'n fiets monteerde heb ik per ongeluk met de schaar een snoertje half doorgeknipt. Vanaf het voetje had ik toen nog 4 cm snoer over om mee te solderen. Het solderen lukt uiteindelijk wel maar om het ook een beetje stevig te krijgen valt dan behoorlijk tegen. Maar goed, ik had het voor elkaar.
Afgelopen week begon de kadansmeter weer te haperen. Mijn vermoeden was dat m'n vorige geknutsel toch gebroken was. Dus heb ik weer een nieuwe voet gekocht. Vandaag heb ik die onder handen genomen. Deze voet had een stuk dikker snoer; dat werkte een stuk fijner.
Maar goed, het komt erop neer dat ik nu al de 4e voet in m'n fiets heb. De eerste was van een Cateye Astrale en de volgende 3 van een BC1600.
Toen ik hem monteerde bleek dat er ook wat draden beschadigd waren geraakt bij het scharnier. Het beschadigde stuk snoer heb ik weggeknipt en aan de uiteindes van het goede snoer heb ik nieuwe stekkers gezet.
Omdat ik afgelopen week een paar keer naar de stad ben geweest, heb ik ook flink wat opmerkingen gehad.
Een 'oudere' vrouw van (schatting) tussen de 55 en 65 jaar vond het maar wat geweldig. Ze wilde vanalles weten.
Verder heb ik nog gesproken met een man die ook ligfietser was maar op dat moment bukker reed. Dat hij ligfietser was, was niet zo moeilijk te bepalen. Hij had namelijk een typisch ligfietstasje bij zich: een Radical Design toptas. Hem hoefde ik uiteraard niets te vertellen. We hebben wel gezellig wat gekletst over ligfietsen.
Op één ritje naar de stad heb ik ook nog wat leuks meegemaakt. Ik reed tegen de Twistvlietbrug op. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik een snorfiets aankomen. Tegen de bult op ga ik niet echt hard. Eenmaal bovenop zou de snorfietser me gaan inhalen. Alleen zodra het heuvelaf gaat, gaat het rijden een stuk sneller. Hij heeft me niet voorbij kunnen rijden.
Onder aan de brug zit een kruising waar ik rechtsaf moet. Daar moet ik stevig afremmen om de bocht te kunnen maken. Na de bocht heb ik getracht zo snel mogelijk weer op snelheid te zijn. Dat was 35 km/h. De snorfietser kwam me met een klein snelheidsverschil inhalen. De bestuurder (jonge gast) keek met een goedkeurende grijns op z'n gezicht achterom. Ik heb mijn snelheid iets opgevoerd in de hoop hem in te kunnen halen. De snelheid halen was geen punt maar er was helaas geen gelegenheid. Pas een flink eind verderop kwamen we onder een tunneltje door. Daar heb ik heuvelaf flink bijgetrapt en ben hem daar voorbij gestoken. Met 42 km/h op de teller ging ik te hard voor hem. Bij de volgende rotonde sloeg ik rechtsaf. Eenmaal zo'n 25 meter na de rotonde stak de snorfietser de rotonde recht over. Hij gebruikte z'n toeter nog even als groet.
Onlangs heb ik de voet voor m'n fietscomputer vervangen. De reden was dat de kadansmeter het niet meer deed. Bij het verlengen van snoeren e.d. ben ik enorm aan het klooien geweest. Er zijn verschillende versies voetjes voor de Sigma BC1600 te krijgen, zo is me vandaag gebleken. Het vorige voetje had een enorm dun snoertje met nog veel dunnere draadjes erin en al helemaal dunne aders. Toen ik aan het verlengen was, ging het strippen van die flinterdunne draadjes regelmatig verkeerd. Ik had het op een gegeven moment toch voor elkaar. Alleen toen ik het voetje in m'n fiets monteerde heb ik per ongeluk met de schaar een snoertje half doorgeknipt. Vanaf het voetje had ik toen nog 4 cm snoer over om mee te solderen. Het solderen lukt uiteindelijk wel maar om het ook een beetje stevig te krijgen valt dan behoorlijk tegen. Maar goed, ik had het voor elkaar.
Afgelopen week begon de kadansmeter weer te haperen. Mijn vermoeden was dat m'n vorige geknutsel toch gebroken was. Dus heb ik weer een nieuwe voet gekocht. Vandaag heb ik die onder handen genomen. Deze voet had een stuk dikker snoer; dat werkte een stuk fijner.
Maar goed, het komt erop neer dat ik nu al de 4e voet in m'n fiets heb. De eerste was van een Cateye Astrale en de volgende 3 van een BC1600.
Toen ik hem monteerde bleek dat er ook wat draden beschadigd waren geraakt bij het scharnier. Het beschadigde stuk snoer heb ik weggeknipt en aan de uiteindes van het goede snoer heb ik nieuwe stekkers gezet.
Omdat ik afgelopen week een paar keer naar de stad ben geweest, heb ik ook flink wat opmerkingen gehad.
Een 'oudere' vrouw van (schatting) tussen de 55 en 65 jaar vond het maar wat geweldig. Ze wilde vanalles weten.
Verder heb ik nog gesproken met een man die ook ligfietser was maar op dat moment bukker reed. Dat hij ligfietser was, was niet zo moeilijk te bepalen. Hij had namelijk een typisch ligfietstasje bij zich: een Radical Design toptas. Hem hoefde ik uiteraard niets te vertellen. We hebben wel gezellig wat gekletst over ligfietsen.
Op één ritje naar de stad heb ik ook nog wat leuks meegemaakt. Ik reed tegen de Twistvlietbrug op. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik een snorfiets aankomen. Tegen de bult op ga ik niet echt hard. Eenmaal bovenop zou de snorfietser me gaan inhalen. Alleen zodra het heuvelaf gaat, gaat het rijden een stuk sneller. Hij heeft me niet voorbij kunnen rijden.
Onder aan de brug zit een kruising waar ik rechtsaf moet. Daar moet ik stevig afremmen om de bocht te kunnen maken. Na de bocht heb ik getracht zo snel mogelijk weer op snelheid te zijn. Dat was 35 km/h. De snorfietser kwam me met een klein snelheidsverschil inhalen. De bestuurder (jonge gast) keek met een goedkeurende grijns op z'n gezicht achterom. Ik heb mijn snelheid iets opgevoerd in de hoop hem in te kunnen halen. De snelheid halen was geen punt maar er was helaas geen gelegenheid. Pas een flink eind verderop kwamen we onder een tunneltje door. Daar heb ik heuvelaf flink bijgetrapt en ben hem daar voorbij gestoken. Met 42 km/h op de teller ging ik te hard voor hem. Bij de volgende rotonde sloeg ik rechtsaf. Eenmaal zo'n 25 meter na de rotonde stak de snorfietser de rotonde recht over. Hij gebruikte z'n toeter nog even als groet.
dinsdag 22 augustus 2006
Luistervinken
Vanavond zijn we met ons gezin uit eten gegaan bij de Griek.
Vrij vanzelf sprekend zit je daar niet alleen. Aan een tafel naast onze tafel kwam een gezin zitten van een 5-tal personen. Hoewel het niet netjes is, zat ik op een gegeven moment toch te luistervinken toen ik hoorde dat het ging over de 2 ligfietsen (onze Versatiles) die voor het restaurant stonden en waar we uitzicht op hadden.
De vooroordelen vlogen over tafel. Te laag, niet goed zichtbaar waren toch wel de voornaamste 'beschuldigingen'. Ik heb er verder niet op gereageerd. We zijn na afrekenen gewoon naar buiten gegaan om plaats te nemen in die lage, slecht zichtbare fietsen.
Toch wonderbaarlijk dat er veel mensen die beweren dat ze je bijna niet zien terwijl je toch vrachten aandacht krijgt als je met een velomobiel de weg op gaat. Ik kan niet helemaal volgen hoe mensen je niet zien terwijl toch enorm veel ogen met verrekte veel aandacht op je gericht zijn.
Ik snap het eigenlijk wel..... vooroordelen.... Ik neem het commentaar dan ook met een korrel zout.
Vrij vanzelf sprekend zit je daar niet alleen. Aan een tafel naast onze tafel kwam een gezin zitten van een 5-tal personen. Hoewel het niet netjes is, zat ik op een gegeven moment toch te luistervinken toen ik hoorde dat het ging over de 2 ligfietsen (onze Versatiles) die voor het restaurant stonden en waar we uitzicht op hadden.
De vooroordelen vlogen over tafel. Te laag, niet goed zichtbaar waren toch wel de voornaamste 'beschuldigingen'. Ik heb er verder niet op gereageerd. We zijn na afrekenen gewoon naar buiten gegaan om plaats te nemen in die lage, slecht zichtbare fietsen.
Toch wonderbaarlijk dat er veel mensen die beweren dat ze je bijna niet zien terwijl je toch vrachten aandacht krijgt als je met een velomobiel de weg op gaat. Ik kan niet helemaal volgen hoe mensen je niet zien terwijl toch enorm veel ogen met verrekte veel aandacht op je gericht zijn.
Ik snap het eigenlijk wel..... vooroordelen.... Ik neem het commentaar dan ook met een korrel zout.
zondag 20 augustus 2006
In het land van de Huneliggers, de Duitsers en de Twentse liggers
Ik ben zojuist terug van een druk weekend. In het kort: Rondje Zwolle-Emmen-BargerCompascuum-Hengelo-Zwolle
Afgelopen vrijdag ben ik om 12.00 uur vanuit Zwolle vertrokken richting Emmen. In Emmen was dit weekend het internationale vliegerfeest. Met een vriend heb ik daar al heel wat jaren de nacht van vrijdag op zaterdag 'wacht' gelopen. Afgelopen 2 jaar is dat niet gebeurd maar dit jaar was ik wel weer van de partij.
De reden dat ik met de fiets gegaan ben is vrij de volgende. Met een klein dochtertje van 2 vind ik het niet handig om een heel weekend op het vliegerfeest rond te sjouwen. Daarbij komt dat ik op zaterdagavond ook nog op het vliegerfeest wilde zijn in verband met 'nachtvliegeren'. Voor onze kleine dochter zou ook dat te laat worden. Omdat Marrianne toch ook wel graag op zaterdag naar het vliegerfeest wilde, was het handiger dat zij de auto zou hebben zodat zij met de kleine naar Emmen kon rijden en weer terug als zij daar behoefte aan had. Op zondag stond weer wat anders op het programma: de trouwdatum van m'n schoonouders, daarom wilde ze graag op zondag naar Hengelo.
De afstanden tussen de 3 plaatsen is allemaal goed te fietsen met ongeveer 70 à 80 kilometer. M'n conditie is best goed te noemen dus waarom zou ik niet met de fiets de hele rit rijden. Zo gezegd, zo gedaan.
Vrijdag:
Vrijdagmorgen heb ik m'n fiets volgepropt met snaaispul wat genoeg was om de eerste rit van Zwolle naar Emmen te overbruggen. Verder reserve-bovenkleding, trui, toiletspul, regenjas, regenbroek, slaapzak en natuurlijk drinken. De fiets zat redelijk vol en woog ook behoorlijk wat.
Grofweg ging de route als volgt: Zwolle-Nieuwleusen-Slagharen-Coevorden-Emmen
De rit van Zwolle naar Emmen ging niet helemaal goed. Eerst heb ik in Dalen een afslag gemist, waar ik achter kwam toen ik Dalen uit was. 2 kilometer te ver gereden en die moesten dus terug. Zo'n 4 kilometer omgereden dus. Vlak bij Emmen kreeg ik de indruk dat ik ook verkeerd gereden was, ik was in Sleen. Op de kaart ligt dat een paar kilometer noordelijker dan ik zijn moest. Dus ben ik ook daar weer terug gereden tot ik op het punt was waar ik wezen wilde. In totaal heb ik de vrijdag zo'n 10 kilometer omgereden. Op de hele rit ben ik maar één keer uitgestapt om even de blaas te legen, verder ben ik 'non-stop' doorgereden.
De score van vrijdag:
Gereden afstand: 85 kilometer
Gereden tijd: 3:17 uur
Gemiddelde (berekende) snelheid: 25,89 km/h (berekend omdat de fietscomputer een foute waarde weergeeft)
Vrijdag op zaterdag nacht heb ik dus 'wacht' gelopen op het terrein. Gezien de eerste uurtjes van de nacht meestal rustig verlopen, gaan we dan lekker barbequen. Doorgaans beginnen de lastige aangeschoten feestgangers vanaf 02:00 uur langs te komen. Dit jaar is er na 02:00 uur slechts één fietser langs gereden die verder totaal geen onrust veroorzaakte.
Op het terrein was de fiets wel handig. Een kilometer verderop stonden wat hekken die de doorgang over het terrein blokkeerden. 's Nachts is dat meer ergernis dan nuttig voor eventuele passanten dus moesten die hekken tijdelijk aan de kant gezet worden. Een kilometer heen en terug lopen is een flinke tijd. Met de fiets ben je er zo.
De ervaring van afgelopen jaren vertelt ons dat na 04:00 uur meestal geen 'lastige klanten' meer op het terrein hebben. Om 06:00 besloten we om de oogjes toch maar even te sluiten; de eerse medewerkers komen doorgaans om 07:00 opdagen en verder is er in tussentijd 'geen hond' te bekennen behalve mensen die niks verkeerds in de zin hebben ('ochtendjoggers' en mensen die op weg zijn naar hun werk).
Dit was voor mij een mooie gelegenheid om mijn Versatile eens te testen als slaapplek. In de rolbeugel had ik een jas liggen die ik wat naar buiten getrokken heb, net over de rand van de stoel. Het Questdekje had ik op de fiets gemonteerd. Ik zakte onderuit, legde m'n hoofd op de rand van het stoeltje, de voeten op de bodem van de fiets naast/onder de trappers. De klep dicht en m'n hoofd paste precíes tussen het Questdekje en het stoeltje. M'n gezicht 'keek' naar de opening in het Questdekje, ikzelf was niet te zien vanaf de buitenkant tenzij je in het hoofdgat zou kijken. Op de fiets had ik ook het dakje gemonteerd. Overigens had ik geen kans om nat te worden gezien ik met de fiets in de feesttent stond.
Om 08:00 uur hoorde ik voetstappen in de tent. De eerste medewerker was in de tent om aan de slag te gaan. De tijd daarvoor heb ik niet echt vast geslapen maar weldegelijk aangenaam gedut. Een bed slaapt beter maar een velomobiel volstaat ook best aardig. Ik had m'n kleren nog aan. Aan m'n bovenlichaam was dat een dun fietsshirt met korte mouwen, een fleecetrui en een winddicht fietsjack met fleece aan de binnenkant. Dat was echt warm genoeg. Ik had wel wat koude voeten; die waren in badstof sokken en 'bergschoenen' verstopt. Dat zou toch warm genoeg moeten zijn had dacht ik maar dat bleek dus toch anders te zijn. Wellicht dat ik de schoenen iets te strak dicht geknoopt had, dat zou ook nog kunnen zit ik me net te bedenken.
Zaterdag
Zaterdagmorgen heb ik mijn fiets van het vliegerterrein naar het huis van die vriend gebracht. Verder weinig over te melden behalve de rit die van Emmen naar Barger Compascuum liep. Ook dat er de kilometers bij zitten die ik op het vliegerterrein gereden heb en de kleine afstand die met mijn fiets gereden is door geïnteresseerde medewerkers En niet te vergeten wat getalletjes:
Gereden afstand: 17,84 kilometer
Gereden tijd: 0:45 uur
Gemiddelde snelheid: 23,84 km/h
Overdag kwam m'n vrouw met onze dochter naar het terrein. Ik heb direct van de gelegenheid gebruik gemaakt om de voedselvoorraad aan te vullen en wat gewicht te lozen zoals m'n slaapzak. Die had ik niet meer nodig dus kon die met de auto terug naar Zwolle.
Zaterdag overdag heb ik de hele dag op het vliegerterrein rondgeslenterd. Gezien de 'nachtrust' van maximaal 2 uur, was ik niet echt fit.
's Avonds hebben we (die vriend en ik) een grote deltavlieger in de lucht gezet en alvast voorzien van lichtgevende elementen. Op een gegeven moment begon er een regenbui aan te komen die aangekondigd werd door duidelijk meer wind. Een andere vliegeraar die een minder stabiele vlieger had en ook nog eens minder vliegerervaring/kennis was niet al te slim bezig. Zijn vlieger begon met die hardere wind vreemd te doen, hij begon wat scheef te trekken en kwam telkens bij de lijn van 'onze' vlieger in de buurt. De ene keer boven de lijn, dan weer terug en dan onder onze lijn door. Die andere vlieger bleef maar zenuwachtig.
Op een gegeven moment raakten de 2 lijnen van de 2 vliegers elkaar. Wat moet je doen als je vlieger zenuwachtig beweegt? Absoluut niet als een idioot proberen de vlieger aan de grond te krijgen zoals de knurftvliegeraar deed maar juist de lijn vieren om de vlieger wat wind uit de zeilen te nemen zodat die wat 'tot rust' kan komen. Deze man ging dus helaas ijverig z'n vliegerlijn binnenhalen. Dus waren het 2 lijnen die over elkaar schuurden. En helaas was 'onze' lijn het dikst. Voor mensen die geen vliegerervaring hebben: bij verschillende diktes lijnen van hetzelfde materiaal, zal de DUNSTE lijn het 'winnen' van de dikste lijn. Wij hadden de dikste lijn met welliswaar de grootste treksterkte maar die is dus helaas niet opgewassen tegen schuren met een dunnere lijn. Het gevolg was dat 'onze' vliegerlijn knapte, de vlieger er vandoor zeilde (we zijn nog een paar honderd meter verderop gaan zoeken maar hebben hem helaas niet meer gevonden) en wij dus niet meer mee konden doen met het nachtvliegeren. Flink balen.....
Om ongeveer 23:30 uur zijn we (met de auto) naar het huis van m'n vrienden gegaan. Daar heb ik een goede nachtrust gehad van zo'n 8 uur tijd.
Zondag
Zondagmorgen ben ik om iets over 10:00 uur uit Barger Compascuum vertrokken om naar Hengelo te rijden. Ik had hiervoor 4 uur uitgetrokken.
De geplande route liep als ongeveer zo:
BargerCompascuum-Zwartemeer-Klazinaveen-Erica-Schoonebeek-[NL-D grens over]-Emlichheim-Wilsum-Uelsen-Getelo-[D-NL grens over]-Reutum-Weerselo-Hengelo
Ik had een mooie routebeschrijving gekregen van een paar behulpzame ligfietsers. Gezien de beschrijving die ik gekregen heb, leken deze personen duidelijk de omgeving goed te kennen want er werden vrij duidelijke details genoemd.
Helaas ben ik toch nog stom genoeg geweest om vermoedelijk een andere route te rijden.
In Nederland was het geen probleem. Ik bereikte volledig volgens de geplande route de grens. Vervolgens door naar Emlichheim ging ook zonder problemen. In Emlichheim kwam ik op een T-splitsing uit waar ik níet wist of ik nou links of rechts moest. De auto-borden konden mij niet helpen, de enige paddestoel die er stond deed mij gokken dat ik naar links moest. Dat klopte, zo bleek achteraf. Na Emlichheim kwam ik op een gegeven moment bij een grote weg die (achteraf gezien) vermoedelijk de B-weg die ik moest hebben. Ik zag er echter geen fietspad naast lopen. Ik heb terplekke besloten om daar rechtsaf te slaan. Dit had als gevolg dat ik flink wat klinkerwegen voor m'n kiezen gehad heb, wéinig routeaanduidingen, geen benul van waar ik was en dat soort ongein. Ik wilde dus naar Wilsum toe. Op de gok ben ik aan het rijden gegaan. Omdat ik wel ongeveer wist waar ik zat op de kaart en in welke richting ik moest, heb ik de kompasfunctie van mijn horloge gebruikt om zo in de juiste richting te rijden. En dat is goed gegaan want ik ben in Wilsum aangekomen. Onderweg heb ik wel van die kleine witte rechthoekige bordjes gezien met groene opdruk in de vorm van een fiets en een peil die duidelijk een fietsroute aangaven. Ik was in de veronderstelling dat dat voor recreatieve fietstochten was. Ik heb ze dus genegeerd en ben ook lang niet altijd in de aangewezen richting gereden. Pas later kreeg ik de indruk dat die bordjes de 'doorgaande weg' voor fietsers aangaf.
Onderweg heb ik wel gebruik gemaakt van opmerkingen die ik gehad heb over fietsroutes. Er werd ondermeer gesproken over een windmolenpark. Die zag ik op een gegeven moment linksvoor. Dat was voor mij een teken dat ik aardig in de juiste richting reed. Ik weet echter niet meer of dit nou vóór of ná Wilsum was; ik meen vóór Wilsum.
In Wilsum ging het echter weer verkeerd. Ik kon geen borden vinden die me de weg wezen. Op een gegeven moment reed ik Wilsum uit. M'n kompas vertelde me dat ik toch echt niet in de juiste richting reed. In Wilsum had ik wel een weg gezien die wél aardig in de juiste richting leek te lopen. Dus ben ik terug gereden en ben ik die weg ingeslagen. Dan maar géén route-aanduidingen.
Wederom ben ik aan het kompasrijden gegaan. Op een gegeven moment kreeg ik toch weer een bordje te zien: Uelsen. Dát is waar ik naar toe moest dus heb ik die weg genomen. Vanaf dat punt heb ik ook de eerder genoemde fietsbordjes gevolgd.
In de routetips die ik gehad heb, werd gesproken over dat de éne persoon mij niet over heuvelachtig gebied stuurde, de ander gaf aan dat een zekere route niet echt geschikt was voor velomobielen wegens de smalle paadjes.
Ik heb het ernstige vermoeden dat ik per ongeluk tóch die route gehad heb. Ik reed door een mooi stuk bos/natuur. Het begon met rechts een supersmal 'fietsschelpenpad' wat breed genoeg was voor een 'enkelspoorfiets' maar zeker niet voor een velomobiel. Links daarvan was het wel breed; daar konden auto's rijden. Ik ben op het 'autogedeelte' begonnen. Maar het zand was daar op flink wat plekken vrij zacht dus al vrij snel heb ik tóch maar gekozen voor het te smalle pad. Het achterwiel heb ik in ieder geval op het pad gehouden en als het even kon ook één voorwiel.
Deze route was wel mooi maar absolúút niet van de soort waar ik graag op rijd. Behalve dat het smal was, was het ook nog eens redelijk heuvelachtig. Op een gegeven moment ging het een stuk of 3 keer vrij fors op en neer. Geen lange hellingen maar wél steil; de steilste was zelfs zo'n 20% als ik mijn SkyMounti mag geloven. Geloof het of niet, m'n Versatile is op dat smalle k*tschelpenpad omhoog gekomen ZONDER te slippen.
Tijdens dat rijden door het bos was het ook nog eens flink slecht weer. Flink wat regen kwam naar beneden zetten. Door het zware rijden in dat heuvelachtige gebied had ik de indruk dat ik m'n geplande route van vandaag niet zou kunnen volbrengen. Ik hoopte om diezelfde dag ook nog van Hengelo naar Zwolle terug te rijden maar op dat moment zag ik een sombere bui hangen dat ik kapot in Hengelo aan zou komen.
Gelukkig zag ik niet zo gek ver ná het steilste klimmetje een verharde weg die dwars op mijn route lag. Natuurlijk geen borden met plaatsnamen te bekennen. Wederom pakte ik het kompas erbij. Die zei me dat ik rechtsaf moest. Zo gezegd, zo gedaan. Niet veel later kwam ik in een plaatsje aan. Op een vage kruising moest ik beslissen waar ik heen wilde. Rechtsaf wees richting Almelo. Rechtdoor richting Uelsen en linksaf richting iets waar ik zeker niet naar toe moest. Ik keek op de kaart. Ik meende te weten waar ik zat. Op de gok reed ik rechtdoor naar Uelsen; daar moest ik immers eerst naar toe. Almelo ligt wel in de buurt van m'n eindbestemming maar te ver oostelijk. Vandaar dat ik toch niet voor die richting koos. Echter toen ik de kruising over was en een paar meter verder reed zag ik een bord staan: UELSEN. Goed, het plaatsje waar ik dus naar zat te loeren WAS Uelsen. Wederom de kaart erbij om nog eens te oriënteren hoe het nou zat. Ik was dus blijkbaar verder gekomen dan ik dacht Ik had geschat dat ik veel minder kilometers gefietst had sinds Wilsum dan ik daadwerkelijk had afgelegd. Ik had daarom ook niet gedacht dat ik al bij Uelsen was. Maar goed, het was duidelijk waar ik was. Ik kon rechtsomkeert en alsnog richting Almelo rijden.
De rest van de route naar Hengelo is voorspoedig verlopen. Mijn fietscomputer wist me te vertellen dat ik ook praktisch niet heb omgereden (of verkeerd gereden ben behalve een klein stukje in Wilsum). Mijn 'kompas-rijden' is dus zéér goed/efficiënt gegaan. De eindbestemming was Hengelo-zuid. In Hengelo moest ik ook nog enigszins op de gok rijden gezien m'n geplande route was afgezet wegens werk aan de weg. Gelukkig heb ik al een jaar of 10 wel wát kennis opgedaan over Hengelo dus ben ik wederom op de gok aan het rijden gegaan tot ik wat bekends tegen kwam en ben vervolgens netjes naar de eindbestemming gereden.
Wederom wat getalletjes:
Gereden afstand: 82 kilometer
Gereden tijd: 3:36 uur
Gemiddelde snelheid: 22,66 km/h
Op de bestemming aangekomen voelde ik me toch véél beter dan ik onderweg in het bos na Wilsum had durven dromen. Ik zag het toch weer zitten om 's avonds door te rijden naar Zwolle.
Ik ben een uurtje of 5 in Hengelo geweest. Ik heb anderhalve liter cola naar binnen gewerkt, een stuk perenvlaai en een bord macaroni (welke Marrianne voor me had meegenomen).
Weer heb ik wat bagage uit de fiets gehaald en in de auto gedrukt om m'n fiets weer lichter te maken. Ook heb ik het eten en drinken weer aangevuld.
De route naar huis was niet zo gek lastig. Het beginstuk was wel onbekend voor mij maar het laatste stuk zou geen probleem zijn. Maar goed, terug naar het begin.
In Hengelo heb ik een beschrijving gekregen hoe ik in Almelo moest komen. Dat stelde weinig voor. In Hengelo was werk aan de weg waar ik gelukkig niet zo gek veel last van had. In Wierden wist ik dat ik een omleiding zou krijgen. 'Ach, 1 omleiding moet lukken'. Helaas pakte het wat anders uit. In Borne, Wierden, bij Raalte en in nog één of ander gat heb ik omleidingen gehad.
In Borne stond héél dapper 'fietsers volg....'. Ik dus braaf die gele bordjes volgen. Alleen wonderbaarlijk genoeg weet ik áltijd zo'n bordje te missen. Op een punt waar ik een bordje verwachtte, stond niets. Dus ben ik weer op de gok aan het rijden gegaan. Weer ging dat wonderbaarlijk goed want een eind verder zat ik weer op de route. In een ander dorp was de omleiding wél helemaal duidelijk aangegeven. Bij Wierden stelde het ook geen fluit voor. Het werk aan de weg bij Raalte was niet zo gek hinderlijk gezien aan beide kanten van de weg een ventweg ligt. Ik moest gewoon aan de andere kant rijden. Helaas moesten auto's daar ook gebruik van maken maar goed, dat kan natuurlijk best.
Ik heb op dat stuk bij Raalte nog een enorme hoosbui over me heen gehad. Ben ik blij dat ik een velomobiel heb. Wel heb ik (naast het reeds gemonteerde dakje) nog het Questdekje gemonteerd en een pet opgezet omdat ik anders toch wel flink wat water op m'n snoet kreeg.
De terugweg is verder vrij voorspoedig verlopen.
Nog wat getalletjes:
Gereden afstand: 71 kilometer
Gereden tijd: 2:41 uur
Gemiddelde snelheid: 26,4 km/h
En de getalletjes van het héle rondje:
Gereden afstand: 256 kilometer
Gereden tijd: 10:20 uur
Gemiddelde snelheid: 24,75 km/h
Mijn lichamelijke gesteldheid: wat hongerig gevoel maar geen trek om te eten. Gevoelsmatig zeggen m'n benen dat ze nog heel wat meer kilometers kunnen maken. M'n maag zegt wat anders. Vreemd is dat; op een gegeven moment heb ik na een dag fietsen gewoon geen zin meer om te eten.
Afgelopen vrijdag ben ik om 12.00 uur vanuit Zwolle vertrokken richting Emmen. In Emmen was dit weekend het internationale vliegerfeest. Met een vriend heb ik daar al heel wat jaren de nacht van vrijdag op zaterdag 'wacht' gelopen. Afgelopen 2 jaar is dat niet gebeurd maar dit jaar was ik wel weer van de partij.
De reden dat ik met de fiets gegaan ben is vrij de volgende. Met een klein dochtertje van 2 vind ik het niet handig om een heel weekend op het vliegerfeest rond te sjouwen. Daarbij komt dat ik op zaterdagavond ook nog op het vliegerfeest wilde zijn in verband met 'nachtvliegeren'. Voor onze kleine dochter zou ook dat te laat worden. Omdat Marrianne toch ook wel graag op zaterdag naar het vliegerfeest wilde, was het handiger dat zij de auto zou hebben zodat zij met de kleine naar Emmen kon rijden en weer terug als zij daar behoefte aan had. Op zondag stond weer wat anders op het programma: de trouwdatum van m'n schoonouders, daarom wilde ze graag op zondag naar Hengelo.
De afstanden tussen de 3 plaatsen is allemaal goed te fietsen met ongeveer 70 à 80 kilometer. M'n conditie is best goed te noemen dus waarom zou ik niet met de fiets de hele rit rijden. Zo gezegd, zo gedaan.
Vrijdag:
Vrijdagmorgen heb ik m'n fiets volgepropt met snaaispul wat genoeg was om de eerste rit van Zwolle naar Emmen te overbruggen. Verder reserve-bovenkleding, trui, toiletspul, regenjas, regenbroek, slaapzak en natuurlijk drinken. De fiets zat redelijk vol en woog ook behoorlijk wat.
Grofweg ging de route als volgt: Zwolle-Nieuwleusen-Slagharen-Coevorden-Emmen
De rit van Zwolle naar Emmen ging niet helemaal goed. Eerst heb ik in Dalen een afslag gemist, waar ik achter kwam toen ik Dalen uit was. 2 kilometer te ver gereden en die moesten dus terug. Zo'n 4 kilometer omgereden dus. Vlak bij Emmen kreeg ik de indruk dat ik ook verkeerd gereden was, ik was in Sleen. Op de kaart ligt dat een paar kilometer noordelijker dan ik zijn moest. Dus ben ik ook daar weer terug gereden tot ik op het punt was waar ik wezen wilde. In totaal heb ik de vrijdag zo'n 10 kilometer omgereden. Op de hele rit ben ik maar één keer uitgestapt om even de blaas te legen, verder ben ik 'non-stop' doorgereden.
De score van vrijdag:
Gereden afstand: 85 kilometer
Gereden tijd: 3:17 uur
Gemiddelde (berekende) snelheid: 25,89 km/h (berekend omdat de fietscomputer een foute waarde weergeeft)
Vrijdag op zaterdag nacht heb ik dus 'wacht' gelopen op het terrein. Gezien de eerste uurtjes van de nacht meestal rustig verlopen, gaan we dan lekker barbequen. Doorgaans beginnen de lastige aangeschoten feestgangers vanaf 02:00 uur langs te komen. Dit jaar is er na 02:00 uur slechts één fietser langs gereden die verder totaal geen onrust veroorzaakte.
Op het terrein was de fiets wel handig. Een kilometer verderop stonden wat hekken die de doorgang over het terrein blokkeerden. 's Nachts is dat meer ergernis dan nuttig voor eventuele passanten dus moesten die hekken tijdelijk aan de kant gezet worden. Een kilometer heen en terug lopen is een flinke tijd. Met de fiets ben je er zo.
De ervaring van afgelopen jaren vertelt ons dat na 04:00 uur meestal geen 'lastige klanten' meer op het terrein hebben. Om 06:00 besloten we om de oogjes toch maar even te sluiten; de eerse medewerkers komen doorgaans om 07:00 opdagen en verder is er in tussentijd 'geen hond' te bekennen behalve mensen die niks verkeerds in de zin hebben ('ochtendjoggers' en mensen die op weg zijn naar hun werk).
Dit was voor mij een mooie gelegenheid om mijn Versatile eens te testen als slaapplek. In de rolbeugel had ik een jas liggen die ik wat naar buiten getrokken heb, net over de rand van de stoel. Het Questdekje had ik op de fiets gemonteerd. Ik zakte onderuit, legde m'n hoofd op de rand van het stoeltje, de voeten op de bodem van de fiets naast/onder de trappers. De klep dicht en m'n hoofd paste precíes tussen het Questdekje en het stoeltje. M'n gezicht 'keek' naar de opening in het Questdekje, ikzelf was niet te zien vanaf de buitenkant tenzij je in het hoofdgat zou kijken. Op de fiets had ik ook het dakje gemonteerd. Overigens had ik geen kans om nat te worden gezien ik met de fiets in de feesttent stond.
Om 08:00 uur hoorde ik voetstappen in de tent. De eerste medewerker was in de tent om aan de slag te gaan. De tijd daarvoor heb ik niet echt vast geslapen maar weldegelijk aangenaam gedut. Een bed slaapt beter maar een velomobiel volstaat ook best aardig. Ik had m'n kleren nog aan. Aan m'n bovenlichaam was dat een dun fietsshirt met korte mouwen, een fleecetrui en een winddicht fietsjack met fleece aan de binnenkant. Dat was echt warm genoeg. Ik had wel wat koude voeten; die waren in badstof sokken en 'bergschoenen' verstopt. Dat zou toch warm genoeg moeten zijn had dacht ik maar dat bleek dus toch anders te zijn. Wellicht dat ik de schoenen iets te strak dicht geknoopt had, dat zou ook nog kunnen zit ik me net te bedenken.
Zaterdag
Zaterdagmorgen heb ik mijn fiets van het vliegerterrein naar het huis van die vriend gebracht. Verder weinig over te melden behalve de rit die van Emmen naar Barger Compascuum liep. Ook dat er de kilometers bij zitten die ik op het vliegerterrein gereden heb en de kleine afstand die met mijn fiets gereden is door geïnteresseerde medewerkers En niet te vergeten wat getalletjes:
Gereden afstand: 17,84 kilometer
Gereden tijd: 0:45 uur
Gemiddelde snelheid: 23,84 km/h
Overdag kwam m'n vrouw met onze dochter naar het terrein. Ik heb direct van de gelegenheid gebruik gemaakt om de voedselvoorraad aan te vullen en wat gewicht te lozen zoals m'n slaapzak. Die had ik niet meer nodig dus kon die met de auto terug naar Zwolle.
Zaterdag overdag heb ik de hele dag op het vliegerterrein rondgeslenterd. Gezien de 'nachtrust' van maximaal 2 uur, was ik niet echt fit.
's Avonds hebben we (die vriend en ik) een grote deltavlieger in de lucht gezet en alvast voorzien van lichtgevende elementen. Op een gegeven moment begon er een regenbui aan te komen die aangekondigd werd door duidelijk meer wind. Een andere vliegeraar die een minder stabiele vlieger had en ook nog eens minder vliegerervaring/kennis was niet al te slim bezig. Zijn vlieger begon met die hardere wind vreemd te doen, hij begon wat scheef te trekken en kwam telkens bij de lijn van 'onze' vlieger in de buurt. De ene keer boven de lijn, dan weer terug en dan onder onze lijn door. Die andere vlieger bleef maar zenuwachtig.
Op een gegeven moment raakten de 2 lijnen van de 2 vliegers elkaar. Wat moet je doen als je vlieger zenuwachtig beweegt? Absoluut niet als een idioot proberen de vlieger aan de grond te krijgen zoals de knurftvliegeraar deed maar juist de lijn vieren om de vlieger wat wind uit de zeilen te nemen zodat die wat 'tot rust' kan komen. Deze man ging dus helaas ijverig z'n vliegerlijn binnenhalen. Dus waren het 2 lijnen die over elkaar schuurden. En helaas was 'onze' lijn het dikst. Voor mensen die geen vliegerervaring hebben: bij verschillende diktes lijnen van hetzelfde materiaal, zal de DUNSTE lijn het 'winnen' van de dikste lijn. Wij hadden de dikste lijn met welliswaar de grootste treksterkte maar die is dus helaas niet opgewassen tegen schuren met een dunnere lijn. Het gevolg was dat 'onze' vliegerlijn knapte, de vlieger er vandoor zeilde (we zijn nog een paar honderd meter verderop gaan zoeken maar hebben hem helaas niet meer gevonden) en wij dus niet meer mee konden doen met het nachtvliegeren. Flink balen.....
Om ongeveer 23:30 uur zijn we (met de auto) naar het huis van m'n vrienden gegaan. Daar heb ik een goede nachtrust gehad van zo'n 8 uur tijd.
Zondag
Zondagmorgen ben ik om iets over 10:00 uur uit Barger Compascuum vertrokken om naar Hengelo te rijden. Ik had hiervoor 4 uur uitgetrokken.
De geplande route liep als ongeveer zo:
BargerCompascuum-Zwartemeer-Klazinaveen-Erica-Schoonebeek-[NL-D grens over]-Emlichheim-Wilsum-Uelsen-Getelo-[D-NL grens over]-Reutum-Weerselo-Hengelo
Ik had een mooie routebeschrijving gekregen van een paar behulpzame ligfietsers. Gezien de beschrijving die ik gekregen heb, leken deze personen duidelijk de omgeving goed te kennen want er werden vrij duidelijke details genoemd.
Helaas ben ik toch nog stom genoeg geweest om vermoedelijk een andere route te rijden.
In Nederland was het geen probleem. Ik bereikte volledig volgens de geplande route de grens. Vervolgens door naar Emlichheim ging ook zonder problemen. In Emlichheim kwam ik op een T-splitsing uit waar ik níet wist of ik nou links of rechts moest. De auto-borden konden mij niet helpen, de enige paddestoel die er stond deed mij gokken dat ik naar links moest. Dat klopte, zo bleek achteraf. Na Emlichheim kwam ik op een gegeven moment bij een grote weg die (achteraf gezien) vermoedelijk de B-weg die ik moest hebben. Ik zag er echter geen fietspad naast lopen. Ik heb terplekke besloten om daar rechtsaf te slaan. Dit had als gevolg dat ik flink wat klinkerwegen voor m'n kiezen gehad heb, wéinig routeaanduidingen, geen benul van waar ik was en dat soort ongein. Ik wilde dus naar Wilsum toe. Op de gok ben ik aan het rijden gegaan. Omdat ik wel ongeveer wist waar ik zat op de kaart en in welke richting ik moest, heb ik de kompasfunctie van mijn horloge gebruikt om zo in de juiste richting te rijden. En dat is goed gegaan want ik ben in Wilsum aangekomen. Onderweg heb ik wel van die kleine witte rechthoekige bordjes gezien met groene opdruk in de vorm van een fiets en een peil die duidelijk een fietsroute aangaven. Ik was in de veronderstelling dat dat voor recreatieve fietstochten was. Ik heb ze dus genegeerd en ben ook lang niet altijd in de aangewezen richting gereden. Pas later kreeg ik de indruk dat die bordjes de 'doorgaande weg' voor fietsers aangaf.
Onderweg heb ik wel gebruik gemaakt van opmerkingen die ik gehad heb over fietsroutes. Er werd ondermeer gesproken over een windmolenpark. Die zag ik op een gegeven moment linksvoor. Dat was voor mij een teken dat ik aardig in de juiste richting reed. Ik weet echter niet meer of dit nou vóór of ná Wilsum was; ik meen vóór Wilsum.
In Wilsum ging het echter weer verkeerd. Ik kon geen borden vinden die me de weg wezen. Op een gegeven moment reed ik Wilsum uit. M'n kompas vertelde me dat ik toch echt niet in de juiste richting reed. In Wilsum had ik wel een weg gezien die wél aardig in de juiste richting leek te lopen. Dus ben ik terug gereden en ben ik die weg ingeslagen. Dan maar géén route-aanduidingen.
Wederom ben ik aan het kompasrijden gegaan. Op een gegeven moment kreeg ik toch weer een bordje te zien: Uelsen. Dát is waar ik naar toe moest dus heb ik die weg genomen. Vanaf dat punt heb ik ook de eerder genoemde fietsbordjes gevolgd.
In de routetips die ik gehad heb, werd gesproken over dat de éne persoon mij niet over heuvelachtig gebied stuurde, de ander gaf aan dat een zekere route niet echt geschikt was voor velomobielen wegens de smalle paadjes.
Ik heb het ernstige vermoeden dat ik per ongeluk tóch die route gehad heb. Ik reed door een mooi stuk bos/natuur. Het begon met rechts een supersmal 'fietsschelpenpad' wat breed genoeg was voor een 'enkelspoorfiets' maar zeker niet voor een velomobiel. Links daarvan was het wel breed; daar konden auto's rijden. Ik ben op het 'autogedeelte' begonnen. Maar het zand was daar op flink wat plekken vrij zacht dus al vrij snel heb ik tóch maar gekozen voor het te smalle pad. Het achterwiel heb ik in ieder geval op het pad gehouden en als het even kon ook één voorwiel.
Deze route was wel mooi maar absolúút niet van de soort waar ik graag op rijd. Behalve dat het smal was, was het ook nog eens redelijk heuvelachtig. Op een gegeven moment ging het een stuk of 3 keer vrij fors op en neer. Geen lange hellingen maar wél steil; de steilste was zelfs zo'n 20% als ik mijn SkyMounti mag geloven. Geloof het of niet, m'n Versatile is op dat smalle k*tschelpenpad omhoog gekomen ZONDER te slippen.
Tijdens dat rijden door het bos was het ook nog eens flink slecht weer. Flink wat regen kwam naar beneden zetten. Door het zware rijden in dat heuvelachtige gebied had ik de indruk dat ik m'n geplande route van vandaag niet zou kunnen volbrengen. Ik hoopte om diezelfde dag ook nog van Hengelo naar Zwolle terug te rijden maar op dat moment zag ik een sombere bui hangen dat ik kapot in Hengelo aan zou komen.
Gelukkig zag ik niet zo gek ver ná het steilste klimmetje een verharde weg die dwars op mijn route lag. Natuurlijk geen borden met plaatsnamen te bekennen. Wederom pakte ik het kompas erbij. Die zei me dat ik rechtsaf moest. Zo gezegd, zo gedaan. Niet veel later kwam ik in een plaatsje aan. Op een vage kruising moest ik beslissen waar ik heen wilde. Rechtsaf wees richting Almelo. Rechtdoor richting Uelsen en linksaf richting iets waar ik zeker niet naar toe moest. Ik keek op de kaart. Ik meende te weten waar ik zat. Op de gok reed ik rechtdoor naar Uelsen; daar moest ik immers eerst naar toe. Almelo ligt wel in de buurt van m'n eindbestemming maar te ver oostelijk. Vandaar dat ik toch niet voor die richting koos. Echter toen ik de kruising over was en een paar meter verder reed zag ik een bord staan: UELSEN. Goed, het plaatsje waar ik dus naar zat te loeren WAS Uelsen. Wederom de kaart erbij om nog eens te oriënteren hoe het nou zat. Ik was dus blijkbaar verder gekomen dan ik dacht Ik had geschat dat ik veel minder kilometers gefietst had sinds Wilsum dan ik daadwerkelijk had afgelegd. Ik had daarom ook niet gedacht dat ik al bij Uelsen was. Maar goed, het was duidelijk waar ik was. Ik kon rechtsomkeert en alsnog richting Almelo rijden.
De rest van de route naar Hengelo is voorspoedig verlopen. Mijn fietscomputer wist me te vertellen dat ik ook praktisch niet heb omgereden (of verkeerd gereden ben behalve een klein stukje in Wilsum). Mijn 'kompas-rijden' is dus zéér goed/efficiënt gegaan. De eindbestemming was Hengelo-zuid. In Hengelo moest ik ook nog enigszins op de gok rijden gezien m'n geplande route was afgezet wegens werk aan de weg. Gelukkig heb ik al een jaar of 10 wel wát kennis opgedaan over Hengelo dus ben ik wederom op de gok aan het rijden gegaan tot ik wat bekends tegen kwam en ben vervolgens netjes naar de eindbestemming gereden.
Wederom wat getalletjes:
Gereden afstand: 82 kilometer
Gereden tijd: 3:36 uur
Gemiddelde snelheid: 22,66 km/h
Op de bestemming aangekomen voelde ik me toch véél beter dan ik onderweg in het bos na Wilsum had durven dromen. Ik zag het toch weer zitten om 's avonds door te rijden naar Zwolle.
Ik ben een uurtje of 5 in Hengelo geweest. Ik heb anderhalve liter cola naar binnen gewerkt, een stuk perenvlaai en een bord macaroni (welke Marrianne voor me had meegenomen).
Weer heb ik wat bagage uit de fiets gehaald en in de auto gedrukt om m'n fiets weer lichter te maken. Ook heb ik het eten en drinken weer aangevuld.
De route naar huis was niet zo gek lastig. Het beginstuk was wel onbekend voor mij maar het laatste stuk zou geen probleem zijn. Maar goed, terug naar het begin.
In Hengelo heb ik een beschrijving gekregen hoe ik in Almelo moest komen. Dat stelde weinig voor. In Hengelo was werk aan de weg waar ik gelukkig niet zo gek veel last van had. In Wierden wist ik dat ik een omleiding zou krijgen. 'Ach, 1 omleiding moet lukken'. Helaas pakte het wat anders uit. In Borne, Wierden, bij Raalte en in nog één of ander gat heb ik omleidingen gehad.
In Borne stond héél dapper 'fietsers volg....'. Ik dus braaf die gele bordjes volgen. Alleen wonderbaarlijk genoeg weet ik áltijd zo'n bordje te missen. Op een punt waar ik een bordje verwachtte, stond niets. Dus ben ik weer op de gok aan het rijden gegaan. Weer ging dat wonderbaarlijk goed want een eind verder zat ik weer op de route. In een ander dorp was de omleiding wél helemaal duidelijk aangegeven. Bij Wierden stelde het ook geen fluit voor. Het werk aan de weg bij Raalte was niet zo gek hinderlijk gezien aan beide kanten van de weg een ventweg ligt. Ik moest gewoon aan de andere kant rijden. Helaas moesten auto's daar ook gebruik van maken maar goed, dat kan natuurlijk best.
Ik heb op dat stuk bij Raalte nog een enorme hoosbui over me heen gehad. Ben ik blij dat ik een velomobiel heb. Wel heb ik (naast het reeds gemonteerde dakje) nog het Questdekje gemonteerd en een pet opgezet omdat ik anders toch wel flink wat water op m'n snoet kreeg.
De terugweg is verder vrij voorspoedig verlopen.
Nog wat getalletjes:
Gereden afstand: 71 kilometer
Gereden tijd: 2:41 uur
Gemiddelde snelheid: 26,4 km/h
En de getalletjes van het héle rondje:
Gereden afstand: 256 kilometer
Gereden tijd: 10:20 uur
Gemiddelde snelheid: 24,75 km/h
Mijn lichamelijke gesteldheid: wat hongerig gevoel maar geen trek om te eten. Gevoelsmatig zeggen m'n benen dat ze nog heel wat meer kilometers kunnen maken. M'n maag zegt wat anders. Vreemd is dat; op een gegeven moment heb ik na een dag fietsen gewoon geen zin meer om te eten.
donderdag 17 augustus 2006
Nog een PET-fles-conversie en aanspraak door iemand met kennis
Vanmorgen heb ik nog een tweede PET-fles onder handen genomen en omgetoverd in een reparatiespullenhouder. Voor beide wielkasten heb ik nu dus zo'n houder. De ene bevat grotendeels spul om banden te plakken, de ander bevat gereedschap voor zwaarder werk. Stukje ketting, powerlinks, fietsmultitool en nog wat dingetjes.
Ik had geen powerlinks meer liggen dus ben ik even naar de fietsenmaker hier in Stadshagen geweest. In het rek had hij wel schakels hangen maar die waren voor normale fietskettingen en ook wel voor 'versnellingskettingen' maar dan de versie waarbij je de kettingzijdelings moet buigen om de schakel dicht te krijgen. Dat is niet handig omdat in de Versatile niet veel ruimte is om te werken. Vandaar dat ik liever van die 'schuifschakels' wilde hebben. Het was even lastig om duidelijk te maken dat ik zowel een 5/6/7/8-versie én een 9-speed versie wilde hebben. De ellende is dat ik niet weet welke ketting in m'n fiets zit. Tempelman kon het me ook niet vertellen, het schijnt wat te verschillen per Versatile. Ik zou de boel open kunnen trekken om te zien wat erop ligt maar daar heb ik niet zoveel trek in. Zo'n powerlinkje weegt en kost niet zoveel dus gewoon beide maten gekocht.
Toen ik bij de fietsenmaker m'n fiets opende, kwam een man op me af: "Is dat nou een Versatile?" Zo'n gerichte vraag heb ik nog nooit gehad. De man wist me te melden dat hij in het verleden al eens gelezen had over de ontwikkelingen. Hij wilde graag m'n fiets bekijken; daar maakte ik geen probleem van.
Ik ben bezig wat spullen bij elkaar te verzamelen voor een tocht die ik komend weekend ga rijden. Vrijdag van Zwolle naar Emmen en dan door naar Barger Compascuum. Zondagmorgen van Barger Compascuum naar Hengelo. Daarbij zal ik 28 kilometer Duitsland 'meepikken'. Tot slot moet ik terug van Hengelo naar Zwolle. Ik weet nog niet of ik dat zondagavond of maandagochtend ga doen, dat zie ik nog wel. Ik wil proberen dat zondagavond nog te doen.
Ik had geen powerlinks meer liggen dus ben ik even naar de fietsenmaker hier in Stadshagen geweest. In het rek had hij wel schakels hangen maar die waren voor normale fietskettingen en ook wel voor 'versnellingskettingen' maar dan de versie waarbij je de kettingzijdelings moet buigen om de schakel dicht te krijgen. Dat is niet handig omdat in de Versatile niet veel ruimte is om te werken. Vandaar dat ik liever van die 'schuifschakels' wilde hebben. Het was even lastig om duidelijk te maken dat ik zowel een 5/6/7/8-versie én een 9-speed versie wilde hebben. De ellende is dat ik niet weet welke ketting in m'n fiets zit. Tempelman kon het me ook niet vertellen, het schijnt wat te verschillen per Versatile. Ik zou de boel open kunnen trekken om te zien wat erop ligt maar daar heb ik niet zoveel trek in. Zo'n powerlinkje weegt en kost niet zoveel dus gewoon beide maten gekocht.
Toen ik bij de fietsenmaker m'n fiets opende, kwam een man op me af: "Is dat nou een Versatile?" Zo'n gerichte vraag heb ik nog nooit gehad. De man wist me te melden dat hij in het verleden al eens gelezen had over de ontwikkelingen. Hij wilde graag m'n fiets bekijken; daar maakte ik geen probleem van.
Ik ben bezig wat spullen bij elkaar te verzamelen voor een tocht die ik komend weekend ga rijden. Vrijdag van Zwolle naar Emmen en dan door naar Barger Compascuum. Zondagmorgen van Barger Compascuum naar Hengelo. Daarbij zal ik 28 kilometer Duitsland 'meepikken'. Tot slot moet ik terug van Hengelo naar Zwolle. Ik weet nog niet of ik dat zondagavond of maandagochtend ga doen, dat zie ik nog wel. Ik wil proberen dat zondagavond nog te doen.
maandag 14 augustus 2006
Probeerseltje: spoiler
Met regen is het dakje héérlijk op één ding na. Water wat op de kap valt, spat omhoog en komt alsnog in je gezicht terecht. Met forse regen is dat best een grote hoeveelheid.
In de hoop dat ik de luchtstroom wat aan kan passen zodat het opspattende water over de fiets gestuurd wordt, ben ik aan het knutselen geslagen. Het is vrij eenvoudig geworden. Een PVC-pijp van een centimeter of 8 diameter heb ik afgezaagd op 38,5 cm lengte. Vervolgens heb ik uit de lengterichting een strook gehaald van een centimeter of 4 breed. Daarin heb ik 2 gaten geboord aan de uiteindes.
De stangen van het dakje heb ik door de gaten gestoken en vervolgens met tie-wraps heb ik de spoiler vast gezet. Eenvoudig maar _zo is net gebleken_ niet doeltreffend. Tenminste, niet op de plek zoals te zien is op de foto. Ik wil hem nog wat verder naar achteren schuiven om te zien of dat wellicht wel effect heeft.


[edit]
Okee, die spoiler wordt echt helemaal niks ben ik bang. Ik heb hem verder naar achteren geschoven (richting het ruitje dus) maar dan belemmert hij het zicht veel teveel; niet veilig dus. Ik heb hem weer gedemonteerd.
Wellicht toch maar wachten tot Flevobike alsnog met het ruitje op de markt komt of dat ik er zelf 1 produceer. Ik zie nog wel even. Tot die tijd doe ik gewoon het dekje op de fiets en draag ik weer een pet (onder het dakje). Tja, of ik moet ineens een nieuwe ingeving krijgen.
In de hoop dat ik de luchtstroom wat aan kan passen zodat het opspattende water over de fiets gestuurd wordt, ben ik aan het knutselen geslagen. Het is vrij eenvoudig geworden. Een PVC-pijp van een centimeter of 8 diameter heb ik afgezaagd op 38,5 cm lengte. Vervolgens heb ik uit de lengterichting een strook gehaald van een centimeter of 4 breed. Daarin heb ik 2 gaten geboord aan de uiteindes.
De stangen van het dakje heb ik door de gaten gestoken en vervolgens met tie-wraps heb ik de spoiler vast gezet. Eenvoudig maar _zo is net gebleken_ niet doeltreffend. Tenminste, niet op de plek zoals te zien is op de foto. Ik wil hem nog wat verder naar achteren schuiven om te zien of dat wellicht wel effect heeft.


[edit]
Okee, die spoiler wordt echt helemaal niks ben ik bang. Ik heb hem verder naar achteren geschoven (richting het ruitje dus) maar dan belemmert hij het zicht veel teveel; niet veilig dus. Ik heb hem weer gedemonteerd.
Wellicht toch maar wachten tot Flevobike alsnog met het ruitje op de markt komt of dat ik er zelf 1 produceer. Ik zie nog wel even. Tot die tijd doe ik gewoon het dekje op de fiets en draag ik weer een pet (onder het dakje). Tja, of ik moet ineens een nieuwe ingeving krijgen.
zondag 13 augustus 2006
Geïnteresseerde dame en PET-fles-naar-reparatiesethouder
Vanmiddag is Bert B. met z'n Quest langs geweest. We hebben een flinke tijd gekletst over allerhande dingen (velomobiel gerelateerd). Ik zijn 26" Quest bewonderd. Ik had al wel eens een 26" bekeken maar deze keer heb ik nog veel nauwkeuriger de boel bestudeerd. Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat de nieuwe Quest geen doorlopend frame meer heeft van voor naar achteren. De kettingafscherming ziet er een stuk beter uit. De stoel is véél makkerlijker te verstellen. Een paar leuke eigenschappen. Echter toen ik in de staart van de Quest keek, zag ik een énorm belangrijk verschil tussen de oude en de nieuw Quest; een verschil wat voor kampeerders nogal belangrijk is. In eerste instantie stond ik aan de rechterkant van de fiets en keek ik over de 'derailleurruimte' heen. Daar blijft bar weinig ruimte over. Via die kant in de staart komen is bijna niet te doen. Maar toen ik de andere kant van het achterwiel bekeek, was het niet veel beter. Achter het achterwiel is nog wel wat ruimte over maar het is 1) minder (begrijpelijk omdat het achterwiel groter is) maar 2) nog een stuk minder makkelijk bereikbaar dan bij de oude Quest. Het blijft jammer dat er altijd een compromis gemaakt moet worden. Dat neemt niet weg dat de Quest een beremooie fiets is. Bovendien is er onder de zitting weer meer ruimte beschikbaar. De tussenas zit daar niet meer ruimte in te nemen en ook het ontbrekende stuk framebuis geeft extra ruimte. Niet te vergeten de bodem die lager is (toch?)
Bert liet me ook een mooie plek zien om binnenband, plakspul, doekjes en nog wat klein reparatiespul op te bergen. Ik kende de plek eigenlijk al wel maar heb die nooit serieus benut. In zijn Quest zag ik toch wel een mooie oplossing die snel en gemakkelijk te realiseren viel. Gewoon een 1,5L PET-fles van z'n bovenkant ontdoen, er wat zelfklevend klittenband op de zijkant kleven en aan de binnenkant van de fiets vóór een voorwielkast ook littenband en klaar. Gezien ik alles in huis had, heb ik dat vanavond ook even klaargemaakt. Bert gaf terecht aan dat je bandenplakspul meestal ergens ónder de bagage ligt; niet praktisch dus terwijl die plek voor een voorwiel toch onbenut is en wel vrij gemakkelijk toegankelijk; zeker bij de Versatile omdat de openslaande klep die ruimte binnen armbereik brengt (bij de Quest moet dat via de voetgaten).
's Avonds ben ik naar de snackbar gereden voor een vlugge hap (ik kom niet vaak bij de snackbar maar zo af-en-toe mag dat een keer). Ik heb de fiets voor de snackbar gezet en ben naar binnen gegaan.
Terwijl ik stond te wachten in de rij, zag ik een vrouw uitgebreid naar mijn fiets kijken. Ze liep er rondomheen, ze trachtte via het hoofdgat naar binnen te kijken (wat overigens lastiger gaat sinds ik het dakje erop heb). De fiets werd echt uitvoerig bestudeer; meer dat ik gewend ben van vrouwen.
Als de mensen van de snackbar bezig zijn mijn bestelling in zakken te doen, zie ik de vrouw niet meer bij mijn fiets staan maar zie haar voor de snackbar bezig met haar mobieltje. Als ik de bestelling in ontvangst neem en naar buiten loop, is ze aan het telefoneren. Ik hoor haar iets zeggen als 'Maar hij komt nu naar buiten, dus ik hang op en schiet hem aan voordat hij weg is'. De vrouw hangt op en schiet me aan (viel te verwachten). 'Wat is dat nou voor model? Hoe heet die?' Niet de meest gangbare vraag. Ik antwoord met 'Versatile' in de veronderstelling dat de vrouw toch íets meer weet dan dat het een 'trapauto voor mannen van middelbare leeftijd' is. Ze verstaat me niet helemaal goed; niet zo vreemd want m'n engelse uitspraak is niet zodanig dat het woord 'Versatile' vloeiend uit m'n mond komt. Ze merkt op dat ze de fiets wel héél erg mooi vindt en vraagt me wat de levertijd is want ze had al eens gekeken naar de Quest maar was enorm geschrokken van de levertijd van meer dan 2 jaar. Mijn vermoeden dat de vrouw dus méér weet over ligfietsen dan de gemiddelde Nederlander werd dus bevestigd. Ik geef aan dat de levertijd toch een flink stuk korter is en dat hij van Flevobike is. Ze wil graag weten waar de fiets geprobeerd kan worden. Ik vertel haar dat ze daarvoor in Dronten moet zijn bij Ligfietsshop Tempelman.
Tijdens het praatje is duidelijk waarom ze geïnteresseerd is in het velomobielgebeuren. Ze heeft een Taifun maar heeft die afgelopen winter niet gebruikt wegens slecht weer. De velomobiel leek haar een goede oplossing. Ik kon niet anders zeggen dan dat haar vermoeden voor mij volledig van toepassing is.
Als de prijs van velomobielen (mocht ze die nog niet weten) haar niet afschrikt, dan zou het me niet verbazen als we deze dame 'binnenkort' ook op de wegen zullen zien rondrijden in een velomobiel.
Bert liet me ook een mooie plek zien om binnenband, plakspul, doekjes en nog wat klein reparatiespul op te bergen. Ik kende de plek eigenlijk al wel maar heb die nooit serieus benut. In zijn Quest zag ik toch wel een mooie oplossing die snel en gemakkelijk te realiseren viel. Gewoon een 1,5L PET-fles van z'n bovenkant ontdoen, er wat zelfklevend klittenband op de zijkant kleven en aan de binnenkant van de fiets vóór een voorwielkast ook littenband en klaar. Gezien ik alles in huis had, heb ik dat vanavond ook even klaargemaakt. Bert gaf terecht aan dat je bandenplakspul meestal ergens ónder de bagage ligt; niet praktisch dus terwijl die plek voor een voorwiel toch onbenut is en wel vrij gemakkelijk toegankelijk; zeker bij de Versatile omdat de openslaande klep die ruimte binnen armbereik brengt (bij de Quest moet dat via de voetgaten).'s Avonds ben ik naar de snackbar gereden voor een vlugge hap (ik kom niet vaak bij de snackbar maar zo af-en-toe mag dat een keer). Ik heb de fiets voor de snackbar gezet en ben naar binnen gegaan.
Terwijl ik stond te wachten in de rij, zag ik een vrouw uitgebreid naar mijn fiets kijken. Ze liep er rondomheen, ze trachtte via het hoofdgat naar binnen te kijken (wat overigens lastiger gaat sinds ik het dakje erop heb). De fiets werd echt uitvoerig bestudeer; meer dat ik gewend ben van vrouwen.
Als de mensen van de snackbar bezig zijn mijn bestelling in zakken te doen, zie ik de vrouw niet meer bij mijn fiets staan maar zie haar voor de snackbar bezig met haar mobieltje. Als ik de bestelling in ontvangst neem en naar buiten loop, is ze aan het telefoneren. Ik hoor haar iets zeggen als 'Maar hij komt nu naar buiten, dus ik hang op en schiet hem aan voordat hij weg is'. De vrouw hangt op en schiet me aan (viel te verwachten). 'Wat is dat nou voor model? Hoe heet die?' Niet de meest gangbare vraag. Ik antwoord met 'Versatile' in de veronderstelling dat de vrouw toch íets meer weet dan dat het een 'trapauto voor mannen van middelbare leeftijd' is. Ze verstaat me niet helemaal goed; niet zo vreemd want m'n engelse uitspraak is niet zodanig dat het woord 'Versatile' vloeiend uit m'n mond komt. Ze merkt op dat ze de fiets wel héél erg mooi vindt en vraagt me wat de levertijd is want ze had al eens gekeken naar de Quest maar was enorm geschrokken van de levertijd van meer dan 2 jaar. Mijn vermoeden dat de vrouw dus méér weet over ligfietsen dan de gemiddelde Nederlander werd dus bevestigd. Ik geef aan dat de levertijd toch een flink stuk korter is en dat hij van Flevobike is. Ze wil graag weten waar de fiets geprobeerd kan worden. Ik vertel haar dat ze daarvoor in Dronten moet zijn bij Ligfietsshop Tempelman.
Tijdens het praatje is duidelijk waarom ze geïnteresseerd is in het velomobielgebeuren. Ze heeft een Taifun maar heeft die afgelopen winter niet gebruikt wegens slecht weer. De velomobiel leek haar een goede oplossing. Ik kon niet anders zeggen dan dat haar vermoeden voor mij volledig van toepassing is.
Als de prijs van velomobielen (mocht ze die nog niet weten) haar niet afschrikt, dan zou het me niet verbazen als we deze dame 'binnenkort' ook op de wegen zullen zien rondrijden in een velomobiel.
zaterdag 12 augustus 2006
Veel aandacht
Het is vakantie dus maak ik veel minder kilometers dan normaal. Dat betekent ook dat ik minder belevenissen met m'n Versatile kan opschrijven. Maar helemaal stil staat de Versatile nog niet gelukkig want de boodschappen moeten ook gedaan worden. Bijna elke keer dat ik de fiets bij de supermarkt neerzet krijg ik wel commentaar (positief commentaar gelukkig).
Zojuist ben ik ook even snel naar de winkel geweest. Ik zet m'n Versatile neer en ga de supermarkt in. Even later kom ik buiten met het winkelwagentje. Ik ga naar m'n Versatile, zet hem van het alarm af, klap hem open en laad hem in. Ik sluit de klep, zet hem weer op het alarm en wil weglopen om het winkelwagentje terug te brengen. Ik sta oog in oog met een man die opmerkt dat er toch wel heel wat ruimte in die fiets zit. Ik bevestig dat en zeg dat er bijna een winkelwagentje aan boodschappen in past. Vervolgens breng ik het winkelwagentje terug.
Terug bij m'n Versatile staan nu 2 mannen. De éne vraagt me hoe hard dat ding nou gaat. Ik geef het standaard antwoord 'ligt eraan hoe hard je trapt'. De man kijkt even bedenkelijk en stelt z'n vraag deze keer nauwkeuriger. Ik geef hem nu een serieus antwoord. Ineens staan er nog 2 mannen bij. Vol aandacht kijken ze naar de fiets. 'Waarvoor is dat?' De man wijst naar de accu-indicatoren. Ik wijs hem op de accu's die voor de verlichting en richtingaanwijzers zijn. 'En worden die rijdend opgeladen?' Ik moet hem nee verkopen. 'Maar er zitten toch genoeg bewegende delen in die fiets?' Daar heeft hij natuurlijk helemaal gelijk in. Ik wijs hem op de enkelzijdige ophanging die het inbouwen van een dynamo toch wat lastiger maakt. Goed, aan de ketting zou natuurlijk kunnen. Dat lijkt me overigens echt wel wat; een dynamo in de Versatile.
Ook komt de vraag hoe duur hij nou is. Ze gokken dat het wel heel wat zal zijn maar zodra ik zeg dat het een kleine auto kost, kijken ze toch even ongelovig. Zodra ze merken dat ik het meen, zijn ze benieuwd waarom het nou zo duur is. Tja, dat antwoord kan vrij vlot gegeven worden. Nederlands product wat ook met Nederlandse manuren gemaakt is met enorm veel handwerk. Verder geen grote markt en dus ook geen grote aantallen die geproduceerd worden. Dat was antwoord was voldoende om het ze in te laten zien dat de prijs toch niet even uit de lucht gegrepen is. De eerste man merkt de LEDjes in de neus op, een ander vraagt me 'Dat zal wel warm zijn hè? in de zomer'. Die gedachte heb ik rechtgetrokken. Inmiddels kan ik goed uit ervaring spreken. De Versatile is niet noemenswaardig warmer. Bij een flinke zomerzon kan hij zelfs koeler zijn door de beschutting. Één van de mannen zit in een rolstoel. Ik krijg de indruk dat de mannen bij elkaar horen. Één man noemt een term van een mechanisch ding wat ik mogelijk wel toe zou kunnen passen in m'n fiets, net zoals bij rolstoelen. Hij wijst hierbij naar het wiel van de rolstoel. Het ding wat hij noemt, komt me niet bekend voor dus vraag ik hem wat het is. Hij heeft het over elektrische ondersteuning waarbij de kracht 10x zo groot wordt als de kracht die de berijder uitoefent. Ik zeg hem met een knipoog dat ik niet wil weten hoe hard de fiets dan gaat rijden. Tot slot vraagt de man nog of de fiets goed bevalt. Over die vraag hoef ik niet lang na te denken; het bevalt me uitstekend!
Ik neem afscheid want ik heb ijs in de fiets liggen die thuis de diepvries in moet.
Zojuist ben ik ook even snel naar de winkel geweest. Ik zet m'n Versatile neer en ga de supermarkt in. Even later kom ik buiten met het winkelwagentje. Ik ga naar m'n Versatile, zet hem van het alarm af, klap hem open en laad hem in. Ik sluit de klep, zet hem weer op het alarm en wil weglopen om het winkelwagentje terug te brengen. Ik sta oog in oog met een man die opmerkt dat er toch wel heel wat ruimte in die fiets zit. Ik bevestig dat en zeg dat er bijna een winkelwagentje aan boodschappen in past. Vervolgens breng ik het winkelwagentje terug.
Terug bij m'n Versatile staan nu 2 mannen. De éne vraagt me hoe hard dat ding nou gaat. Ik geef het standaard antwoord 'ligt eraan hoe hard je trapt'. De man kijkt even bedenkelijk en stelt z'n vraag deze keer nauwkeuriger. Ik geef hem nu een serieus antwoord. Ineens staan er nog 2 mannen bij. Vol aandacht kijken ze naar de fiets. 'Waarvoor is dat?' De man wijst naar de accu-indicatoren. Ik wijs hem op de accu's die voor de verlichting en richtingaanwijzers zijn. 'En worden die rijdend opgeladen?' Ik moet hem nee verkopen. 'Maar er zitten toch genoeg bewegende delen in die fiets?' Daar heeft hij natuurlijk helemaal gelijk in. Ik wijs hem op de enkelzijdige ophanging die het inbouwen van een dynamo toch wat lastiger maakt. Goed, aan de ketting zou natuurlijk kunnen. Dat lijkt me overigens echt wel wat; een dynamo in de Versatile.
Ook komt de vraag hoe duur hij nou is. Ze gokken dat het wel heel wat zal zijn maar zodra ik zeg dat het een kleine auto kost, kijken ze toch even ongelovig. Zodra ze merken dat ik het meen, zijn ze benieuwd waarom het nou zo duur is. Tja, dat antwoord kan vrij vlot gegeven worden. Nederlands product wat ook met Nederlandse manuren gemaakt is met enorm veel handwerk. Verder geen grote markt en dus ook geen grote aantallen die geproduceerd worden. Dat was antwoord was voldoende om het ze in te laten zien dat de prijs toch niet even uit de lucht gegrepen is. De eerste man merkt de LEDjes in de neus op, een ander vraagt me 'Dat zal wel warm zijn hè? in de zomer'. Die gedachte heb ik rechtgetrokken. Inmiddels kan ik goed uit ervaring spreken. De Versatile is niet noemenswaardig warmer. Bij een flinke zomerzon kan hij zelfs koeler zijn door de beschutting. Één van de mannen zit in een rolstoel. Ik krijg de indruk dat de mannen bij elkaar horen. Één man noemt een term van een mechanisch ding wat ik mogelijk wel toe zou kunnen passen in m'n fiets, net zoals bij rolstoelen. Hij wijst hierbij naar het wiel van de rolstoel. Het ding wat hij noemt, komt me niet bekend voor dus vraag ik hem wat het is. Hij heeft het over elektrische ondersteuning waarbij de kracht 10x zo groot wordt als de kracht die de berijder uitoefent. Ik zeg hem met een knipoog dat ik niet wil weten hoe hard de fiets dan gaat rijden. Tot slot vraagt de man nog of de fiets goed bevalt. Over die vraag hoef ik niet lang na te denken; het bevalt me uitstekend!
Ik neem afscheid want ik heb ijs in de fiets liggen die thuis de diepvries in moet.
zaterdag 29 juli 2006
Rode retroreflecterende sticker op de staart vervangen
Een tijdje geleden raakte het rode retroreflecterende stickervel op de staart los. Toen ik hem probeerde los te trekken, scheurde de sticker helaas doormidden. Ik heb het losgetrokken deel vervolgens met Bison Kit getracht weer vast te lijmen. Dat had helaas een bobbelig resultaat.
Ik heb daarom een stuk retroreflecterend vel bij Velomobiel.nl gehaald; hetzelfde spul als op Mango en Quest zit aan de achterkant. Dat heb ik nu op de staart van de Versatile geplakt.
Ik heb daarom een stuk retroreflecterend vel bij Velomobiel.nl gehaald; hetzelfde spul als op Mango en Quest zit aan de achterkant. Dat heb ik nu op de staart van de Versatile geplakt.
vrijdag 28 juli 2006
Denk je dat je opvalt met een velomobiel? Sleepdienst 3
Welk effect denk je dan dat je hiermee hebt?

Ik kan je vertellen dat je met twéé velomobielen nog véél méér opvalt
Vandaag ben ik met deze combinatie van 5,20 meter lengte naar Dronten gereden om de Versatile van m'n vrouw af te leveren voor een nieuwe kap.
In Dronten aangekomen heb ik de bekende 30 kilometer gereden. Gemiddelde snelheid is uiteraard niet om over naar huis te schrijven maar valt me nog reuze mee gezien ik met een toch wel lompe combinatie gereden heb. In Dronten had ik 22,47 km/h gemiddeld op de teller staan. Tja, ik heb 4 bruggen gehad waarbij de grote brug bij Kampen toch wel de lompste is. Ik ben daar uiteindelijk boven gekomen met 12 km/h en nog 3 versnellingen over.
Ik ben op de gok naar Dronten gegaan. Dat gokje had ik beter kunnen vervangen door een telefoontje; dat had me heel wat fietsen gescheeld. Momenteel zou de hele ingreep van de Versatile van m'n vrouw (nieuwe kap, andere verstevigingsbeugel in de rolbeugel, nieuwe verlichtingsbeugel) meer tijd in beslag nemen dan dat wij hem kunnen/willen missen. Ik mocht de fiets wel laten staan maar na telefonisch overleg met m'n vrouw heb ik de Versatile toch maar weer mee naar huis genomen om hem dan toch maar een later tijdstip weer naar Tempelman te brengen. Gelukkig rijdt de fiets verder goed alleen de kap heeft dus barsten en zal echt een keer vervangen moeten worden. Maar wat provisorisch knutselwerk heeft de beschadigde plek toch weer voldoende stevigheid gegeven dus de noodzaak is niet zódanig groot dat het liever gisteren dan vandaag gebeurt. We hebben dus nog even geduld.
Ik heb bij Tempelman direct nog wat 'haakjeskant' van zelfklevend klittenband gehaald. Terwijl ik daar wat stond te kletsen met Gerrit, kwam Arjan Vrielink op een Greenmachine aanrijden. Zoals altijd, zijn ze bij Flevobike bezig met onwikkelen (al dan niet aan ligfietsen). In dit geval heb ik weer wat nieuwigheden gezien. De Greenmachine waar hij op reed had een prototype bagagedrager met daaraan tasafhouders. Dat zag er goed uit (voordat er vragen komen naar foto's.... ik had géén fototoestel bij me helaas). Ze waren volgens Arjan nog niet klaar met het model; er moesten nog dingen aan gewijzigd worden maar het begin is goed qua uiterlijk. Ook een nieuwigheid is dat hij op de éérste Greenmachine reed met indirect onderstuur. Ook daar kunnen nog veel dingen aan gebeuren. Verder naar voren of naar achteren, stuurhendels plat of rechtopstaand, direct of indirect onderstuur, handvatten hoger of lager etc. Ik mocht de fiets wel even proberen. Alleen had Arjan daar wel een imbus5 voor nodig. Die heb ik standaard op zak dus gris hem snel uit m'n messenhoesje en overhandig hem aan Arjan. In een minuut tijd staat de zitting afgesteld op 'beenmaatje WFvN'. Ik rijd op de fiets weg en merk direct weer dat ik niet gewend ben om met indirect onderstuur te rijden; dat is me veel te zenuwachtig; geef mij maar een direct stuur; bij voorkeur bovenstuur. Maar alles went en ik kan er verder best goed op rijden. Het is een heerlijk relaxed toerfietsje.
Arjan ziet de Versatilecombinatie staan en merkt op dat hij het jammer vindt dat hij z'n fototoestel niet mee heeft. Maar Flevobike zit niet zo gek ver bij Tempelman vandaan dus ik bied aan om even bij Flevobike langs te rijden. Dat lijkt Arjan wel wat dus spreek ik af dat ik eerst nog even naar Velomobiel.nl ga en daarna nog even bij Flevobike langs ga.
Bij Velomobiel.nl haal ik een oranjekleurig retroreflecterend stuk sticker voor de achterkant van m'n Versatile. De originele sticker had wat losgelaten. Toen ik hem helemaal probeerde te verwijderen om hem opnieuw vast te lijmen, is de sticker gescheurd. Het stuk wat ik in m'n hand had, heb ik met Bison Kit vastgelijmd maar dat had een bobbelend resultaat; vandaar een nieuwe sticker. Het materiaal wat ik bij Velomobiel.nl vandaan heb, heb ik ook al in witte kleur op m'n Alleweder gehad; dat is echt énorm goed reflecterend materiaal. Dit oranje spul gebruikt Velomobiel.nl achter op de Quest en Mango.
Ymte liet me direct nog even een stel zéér mooie 'kogelkopjes' zien. De 'kogel' en het 'kopje' zitten aan elkaar vast. Er is géén sprake van metaal-op-metaal zoals bij de standaard kogelkopjes maar er zit een laagje rubberachtig spul tussen. Het geheel zit mooi ingepakt in een halftransparant rubberachtig goedje. Deze kogelkopjes schijnen véél langer mee te gaan en gaan niet piepen of rammelen. Mochten de kogelkopjes van m'n Versatile versleten raken dan ga ik die kogeklopjes monteren (en dat gaat echt nog wel een keer gebeuren hoewel het me reuze meevalt dat dat nog niet gebeurt is want met m'n Alleweder heb ik ze elke 5000 kilometer vervangen; bij m'n Versatile is nog steeds geen sprake van speling terwijl er toch al meer dan 8000 kilometer op de teller staat).
Vervolgens ben ik zoals afgesproken doorgereden naar Flevobike. Daar heeft Arjan wat foto's geschoten van de combinatie. Daarna ben ik naar huis gereden.
Wat gegevens (schattingen):
Lengte: 5,20 meter
Gewicht van de combinatie: ongeveer 100 kg (zonder berijder; die is zo'n 70 kg)
Aantal rijdende wielen: 7
Afstand: 65 kilometer
Gemiddelde snelheid heengaande: 22,47 km/h
Gemiddelde snelheid totaal (heen en terug): 22,45 km/h

Ik kan je vertellen dat je met twéé velomobielen nog véél méér opvalt
Vandaag ben ik met deze combinatie van 5,20 meter lengte naar Dronten gereden om de Versatile van m'n vrouw af te leveren voor een nieuwe kap.
In Dronten aangekomen heb ik de bekende 30 kilometer gereden. Gemiddelde snelheid is uiteraard niet om over naar huis te schrijven maar valt me nog reuze mee gezien ik met een toch wel lompe combinatie gereden heb. In Dronten had ik 22,47 km/h gemiddeld op de teller staan. Tja, ik heb 4 bruggen gehad waarbij de grote brug bij Kampen toch wel de lompste is. Ik ben daar uiteindelijk boven gekomen met 12 km/h en nog 3 versnellingen over.
Ik ben op de gok naar Dronten gegaan. Dat gokje had ik beter kunnen vervangen door een telefoontje; dat had me heel wat fietsen gescheeld. Momenteel zou de hele ingreep van de Versatile van m'n vrouw (nieuwe kap, andere verstevigingsbeugel in de rolbeugel, nieuwe verlichtingsbeugel) meer tijd in beslag nemen dan dat wij hem kunnen/willen missen. Ik mocht de fiets wel laten staan maar na telefonisch overleg met m'n vrouw heb ik de Versatile toch maar weer mee naar huis genomen om hem dan toch maar een later tijdstip weer naar Tempelman te brengen. Gelukkig rijdt de fiets verder goed alleen de kap heeft dus barsten en zal echt een keer vervangen moeten worden. Maar wat provisorisch knutselwerk heeft de beschadigde plek toch weer voldoende stevigheid gegeven dus de noodzaak is niet zódanig groot dat het liever gisteren dan vandaag gebeurt. We hebben dus nog even geduld.
Ik heb bij Tempelman direct nog wat 'haakjeskant' van zelfklevend klittenband gehaald. Terwijl ik daar wat stond te kletsen met Gerrit, kwam Arjan Vrielink op een Greenmachine aanrijden. Zoals altijd, zijn ze bij Flevobike bezig met onwikkelen (al dan niet aan ligfietsen). In dit geval heb ik weer wat nieuwigheden gezien. De Greenmachine waar hij op reed had een prototype bagagedrager met daaraan tasafhouders. Dat zag er goed uit (voordat er vragen komen naar foto's.... ik had géén fototoestel bij me helaas). Ze waren volgens Arjan nog niet klaar met het model; er moesten nog dingen aan gewijzigd worden maar het begin is goed qua uiterlijk. Ook een nieuwigheid is dat hij op de éérste Greenmachine reed met indirect onderstuur. Ook daar kunnen nog veel dingen aan gebeuren. Verder naar voren of naar achteren, stuurhendels plat of rechtopstaand, direct of indirect onderstuur, handvatten hoger of lager etc. Ik mocht de fiets wel even proberen. Alleen had Arjan daar wel een imbus5 voor nodig. Die heb ik standaard op zak dus gris hem snel uit m'n messenhoesje en overhandig hem aan Arjan. In een minuut tijd staat de zitting afgesteld op 'beenmaatje WFvN'. Ik rijd op de fiets weg en merk direct weer dat ik niet gewend ben om met indirect onderstuur te rijden; dat is me veel te zenuwachtig; geef mij maar een direct stuur; bij voorkeur bovenstuur. Maar alles went en ik kan er verder best goed op rijden. Het is een heerlijk relaxed toerfietsje.
Arjan ziet de Versatilecombinatie staan en merkt op dat hij het jammer vindt dat hij z'n fototoestel niet mee heeft. Maar Flevobike zit niet zo gek ver bij Tempelman vandaan dus ik bied aan om even bij Flevobike langs te rijden. Dat lijkt Arjan wel wat dus spreek ik af dat ik eerst nog even naar Velomobiel.nl ga en daarna nog even bij Flevobike langs ga.
Bij Velomobiel.nl haal ik een oranjekleurig retroreflecterend stuk sticker voor de achterkant van m'n Versatile. De originele sticker had wat losgelaten. Toen ik hem helemaal probeerde te verwijderen om hem opnieuw vast te lijmen, is de sticker gescheurd. Het stuk wat ik in m'n hand had, heb ik met Bison Kit vastgelijmd maar dat had een bobbelend resultaat; vandaar een nieuwe sticker. Het materiaal wat ik bij Velomobiel.nl vandaan heb, heb ik ook al in witte kleur op m'n Alleweder gehad; dat is echt énorm goed reflecterend materiaal. Dit oranje spul gebruikt Velomobiel.nl achter op de Quest en Mango.
Ymte liet me direct nog even een stel zéér mooie 'kogelkopjes' zien. De 'kogel' en het 'kopje' zitten aan elkaar vast. Er is géén sprake van metaal-op-metaal zoals bij de standaard kogelkopjes maar er zit een laagje rubberachtig spul tussen. Het geheel zit mooi ingepakt in een halftransparant rubberachtig goedje. Deze kogelkopjes schijnen véél langer mee te gaan en gaan niet piepen of rammelen. Mochten de kogelkopjes van m'n Versatile versleten raken dan ga ik die kogeklopjes monteren (en dat gaat echt nog wel een keer gebeuren hoewel het me reuze meevalt dat dat nog niet gebeurt is want met m'n Alleweder heb ik ze elke 5000 kilometer vervangen; bij m'n Versatile is nog steeds geen sprake van speling terwijl er toch al meer dan 8000 kilometer op de teller staat).
Vervolgens ben ik zoals afgesproken doorgereden naar Flevobike. Daar heeft Arjan wat foto's geschoten van de combinatie. Daarna ben ik naar huis gereden.
Wat gegevens (schattingen):
Lengte: 5,20 meter
Gewicht van de combinatie: ongeveer 100 kg (zonder berijder; die is zo'n 70 kg)
Aantal rijdende wielen: 7
Afstand: 65 kilometer
Gemiddelde snelheid heengaande: 22,47 km/h
Gemiddelde snelheid totaal (heen en terug): 22,45 km/h
woensdag 26 juli 2006
Duur speelgoed
Zojuist ben ik even bij de videotheek geweest om een 'oude' DVD in te leveren en een 'nieuwe' op te halen. Direct ben ik nog even doorgereden naar de supermarkt.
Zoals gewoonlijk parkeer ik m'n Versatile ergens voor de gevel van de supermarkt. Ik ga naar binnen, koop m'n boodschappen en ga naar buiten om m'n Versatile in te laden. Deze keer had ik niet veel.
Een man en z'n zoontje staan te kijken bij m'n fiets terwijl ik hem sta in te laden. Ze zeggen verder niets maar kijken bewonderend. Ik besluit om de stilte te doorbreken: "Ik kan het van harte aanraden!" De man reageert met een wat sneu geluid in z'n stem: "Wel erg duur." Ik geef hem gelijk dat het een flinke vracht geld is maar dat een auto doorgaans meer kost. Hij zegt dat hij al eens had gekeken naar zo'n ding (of het nou om de Versatile gaat of om velomobielen algemeen, weet ik niet) en dat hij het duur speelgoed vond. Ik ben het niet helemaal met hem eens vanuit mijn situatie. Ik zeg hem dan ook dat als je hem maar genoeg gebruikt, het bedrag nog best meevalt en zeg hem dat ik zo'n 8000 kilometer per jaar rijd. Hij antwoordt dat hij niet zoveel zou rijden.... duur speelgoed dus. Ik kan me dan zijn opmerking best indenken.
Jammer alleen dat wat voor mij bleek te gelden, ook voor een ander zou kunnen opgaan: het ding mag dan een bak geld kosten en je verwacht misschien niet direct veel gebruik te maken van zo'n fiets maar in de praktijk is bij mij gebleken dat ik dus echt véél meer ben gaan fietsen. Uiteraard moeten er wel wat gelegenheden voor zijn zoals een gunstige woon-werk-afstand e.d.
Zoals gewoonlijk parkeer ik m'n Versatile ergens voor de gevel van de supermarkt. Ik ga naar binnen, koop m'n boodschappen en ga naar buiten om m'n Versatile in te laden. Deze keer had ik niet veel.
Een man en z'n zoontje staan te kijken bij m'n fiets terwijl ik hem sta in te laden. Ze zeggen verder niets maar kijken bewonderend. Ik besluit om de stilte te doorbreken: "Ik kan het van harte aanraden!" De man reageert met een wat sneu geluid in z'n stem: "Wel erg duur." Ik geef hem gelijk dat het een flinke vracht geld is maar dat een auto doorgaans meer kost. Hij zegt dat hij al eens had gekeken naar zo'n ding (of het nou om de Versatile gaat of om velomobielen algemeen, weet ik niet) en dat hij het duur speelgoed vond. Ik ben het niet helemaal met hem eens vanuit mijn situatie. Ik zeg hem dan ook dat als je hem maar genoeg gebruikt, het bedrag nog best meevalt en zeg hem dat ik zo'n 8000 kilometer per jaar rijd. Hij antwoordt dat hij niet zoveel zou rijden.... duur speelgoed dus. Ik kan me dan zijn opmerking best indenken.
Jammer alleen dat wat voor mij bleek te gelden, ook voor een ander zou kunnen opgaan: het ding mag dan een bak geld kosten en je verwacht misschien niet direct veel gebruik te maken van zo'n fiets maar in de praktijk is bij mij gebleken dat ik dus echt véél meer ben gaan fietsen. Uiteraard moeten er wel wat gelegenheden voor zijn zoals een gunstige woon-werk-afstand e.d.
Toooeeeeeeet Toooeeeeeeeet
Vandaag zijn we (vrouw, dochter en ik) met de fiets naar de stad gegaan. Gewoon even eruit, direct van de gelegenheid gebruik makend om naar een cadeautje te kijken voor onze kleine die binnenkort 2 jaar wordt.
Op de terugweg uit de stad komt er ineens een auto naast me rijden. Hoewel ik met een slakkengangetje van nog géén 20 km/h rijd. Even later rijden ze me voorbij om vervolgens toch weer gas los te laten. Ik zie de bijrijder in mijn richting kijken.
Ik heb de indruk dat hij iets wil zeggen/vragen dus ik ga vlak naast de auto rijden (die mijn snelheid heeft aangenomen).
De bijrijder roept geïnteresseert door het geopende raam of ik ook zelf moet trappen. Ik antwoord hem dat ik gewoon zelf moet trappen en dat er geen motortje in de fiets zit.
Inmiddels rijden er 2 andere auto's achter de auto naast me. 1 van de 2 auto's lijkt haast te hebben, last van de hitte of mogelijk beiden. In ieder geval ramt de yup in z'n leasebak flink op de claxon ten teken voor de auto naast me dat hij op moet rotten en z'n poot op het gas moet zetten.
De auto naast me rijdt verder.
Op de terugweg uit de stad komt er ineens een auto naast me rijden. Hoewel ik met een slakkengangetje van nog géén 20 km/h rijd. Even later rijden ze me voorbij om vervolgens toch weer gas los te laten. Ik zie de bijrijder in mijn richting kijken.
Ik heb de indruk dat hij iets wil zeggen/vragen dus ik ga vlak naast de auto rijden (die mijn snelheid heeft aangenomen).
De bijrijder roept geïnteresseert door het geopende raam of ik ook zelf moet trappen. Ik antwoord hem dat ik gewoon zelf moet trappen en dat er geen motortje in de fiets zit.
Inmiddels rijden er 2 andere auto's achter de auto naast me. 1 van de 2 auto's lijkt haast te hebben, last van de hitte of mogelijk beiden. In ieder geval ramt de yup in z'n leasebak flink op de claxon ten teken voor de auto naast me dat hij op moet rotten en z'n poot op het gas moet zetten.
De auto naast me rijdt verder.
Abonneren op:
Posts (Atom)