Veluweroute maar dan anders

Gisteren zouden we de Veluweroute rijden maar dat is toch wat anders uitgepakt. We hebben een combinatie gemaakt van meerdere dingen. Maar goed, laat ik bij het begin beginnen.

Na de voorbereidingen van vorige week, was het gisteren dan eindelijk zover. Ik had m'n wekker om 5 uur gezet want om 6 uur zouden we vertrekken vanaf het startpunt.
Om half 5 werd ik uit mezelf wakker. Ik ben toen maar uit bed gegaan zodat ik het wat rustiger aan kon doen.

Ik ben het niet gewend om 's morgens te ontbijten. Ik heb gistermorgen dan ook een uur de tijd nodig gehad om één banaan en 2 plakken suikerbrood naar binnen te werken. Maar goed, de eerste bodem lag op z'n plek.

Om half 6 was ik klaar om te vertrekken dus ben ik op pad gegaan. Het is ongeveer een kwartiertje fietsen naar het startpunt. Voor de 'veiligheid' had ik m'n hartslagmeter omgedaan. Op de rit naar het startpunt heb ik getracht de geplande kruissnelheid aan te houden om te zien wat m'n hartslag zou doen. Gedurende de rit naar het startpunt zat m'n hartslag ergens tussen de 130 en 133.

Bij het startpunt aangekomen bleek ik de eerste te zijn. Ik had het kunnen weten want Plat Zwolsch is niet echt stipt. Na enige minuten zie ik de eerste ligger komen: Menno van B. Iets later volgen ook Paulus den B., Wim G, Bram van V. en Bert H. Ook komt er een busje aangereden. Het zijn Henk v.d. W en Peter de H.

Wim G. neemt het woord en legt nog even één en ander uit. We krijgen ook te horen dat we een andere route gaan rijden. We nemen eerst een route die een onderdeel is van een route van een 'randonneursbrevet'. Ook wordt nog even gewezen op de weinige en korte pauzes e.d.
Om (op mijn horloge) 6:07h vertrekken we met 8 man; 2 Quests, 1 Versatile, 2 Fuego's, 1 Condor, een M5 (Blueglide ofzo) en een Hurricane.
De geplande kruissnelheid wordt netjes gehaald.

De route die we richting het zuiden gereden hebben is zo ongeveer deze:
Zwolle-Hattem-Wapenveld-Heerde-Deventer-Doesburg-Loenen-Postbank

Onderweg hebben we Dennis V. nog opgepikt. Hij is met ons meegereden op z'n roeifiets. Toen hij mijn Versatile zag, vroeg hij of ik een zonne-allergie heb. Ik kon hem niet volgen en vroeg hoe hij daarbij kwam. Hij doelde op het dakje en de zonwerende folie achter het ruitje. Gelukkig heb ik geen zonne-allergie.
Hans S. vroeg mij eerder op m'n weblog hoe het rijden met dakje bij warm weer en het verduisterde ruitje bevalt. Tja, warm weer is warm weer. Met een velomobiel heb je uiteraard minder rijwind (hoewel de Versatile toch best een aardig briesje van binnen kan hebben met de zijflappen in 'kierstand'). Maar doordat het lichaam minder direct zonlicht ontvangt heb je minder last van 'warmte' op dat punt. Met het dakje en het verduisterde ruitje heb je nog minder last van zonlicht op je lichaam; je zit grotendeels in de schaduw. Dat in combinatie met een licht briesje in de fiets maakt het best dragelijk. De hoeveelheid licht in de ogen wordt ook flink gereduceerd door het verduisteringsfolie; ik vind dat best prettig. Sommige mensen zullen dan zeggen: draag een zonnebril en petje. Zonnebril draag ik al maar petje als het even kan niet bij goed weer. Het hoofd biedt veel gelegenheid voor afkoeling. Met een pet op koel je minder gemakkelijk af. Dus rijd ik met dit weer graag mét dakje maar zónder petje zodat m'n hoofd zoveel mogelijk 'frisse' wind kan vangen. Wat betreft het zicht: Het folie wat rechstreeks op het ruitje geplakt is, is geen belemmering voor het zicht. Het 'inschuifruitje' is toch zodanig oneffen dat je daar absoluut niet scherp door kan zien. Nu maakt dat voor 99% van de tijd geen bal uit. Maar bij verkeerslichten is het soms lastig te zien of het licht op groen of rood staat. Maar nog niet onmogelijk.

Terug naar de route:

Bij Dennis hebben we gelegenheid gehad om koffie en thee te drinken en te genieten van een koekje. Henk v.d. W. heeft van de pauzetijd gebruik gemaakt om zijn Fuego te voorzien van een provisorisch spatbordje. Hij kreeg flink wat zandkorrels tegen z'n achterhoofd geworpen door het achterwiel. Toen andere Fuegorijder Peter zag dat Henk een provisorisch spatbordje aanbracht van plakband, merkte hij op 'Tja.... dat krijg je met zelfbouwfietsen.' (voor mensen die het niet weten; Henk is eigenaar van Nazca en dus ook de bouwer van de Fuego)

We hebben ergens onderweg nog een oversteek met een pontje gemaakt. 3 velomobielen, 5 ligfietsen en een roeifiets hebben flink wat bekijks. Een vader en z'n zoontje vonden het prachtig. Het zoontje moest van pa poseren bij de ligfietsen zodat pa een foto kon schieten. Minder vriendelijk vond ik dat pa mij in de weg vond staan; of ik even bij mijn fiets weg wilde gaan zodat hij een shot van de Quest van Paulus en mijn Versatile kon schieten.

Een eind verderop, na Doesburg als ik me niet vergis, hebben we afscheid genomen van Paulus, die is z'n eigen weg gegaan.

Het overgrote deel van dit stuk route viel me enorm mee. M'n hartslag is tijdens de route zelfs grotendeels onder de 125 geweest; m'n hartslag is dus gezakt in vergelijking met de rit tussen huis en startpunt.
De ellende begon pas vlak voor en op de Postbank. Klimmen met een velomobiel kost gewoonweg extra energie. De Versatile is niet de lichtste en zeker míjn Versatile niet. Maar ik heb hem overal fietsend omhoog gekregen. Ik ben enorm blij dat ik destijds het verzet van m'n Versatile nog lichter heb laten maken tot de lichtst mogelijke combinatie. Maar het is me duidelijk geworden dat ik liever een korte steilere klim heb dan een langere minder steile klim.

Pechvogel Bram moest ineens stoppen op een klim. Z'n ketting was van z'n voorblad geschoten. Die heeft hij er weer opgelegd waarna hij weer verder kon. Niet veel later gebeurde het weer maar deze keer met serieuzere problemen. De ketting was tussen 2 tandwielen terecht gekomen en zat muurvast.
Bert H. heeft toen een flinke tijd liggen sleutelen via de kleine trapgaten van de Quest om de ketting weer los te krijgen. 2 van de 5 moeren die de kettingbladen op hun plek moeten houden, heeft hij eruit moeten draaien om iets speling te krijgen om de ketting los te trekken. Dit alles heeft veel tijd in beslag genomen; een uur ofzo. Maar we konden weer verder fietsen, klimmen en dalen.

Na enorm veel keren klimmen en dalen vond ik het wel genoeg maar helaas kwamen er nog heel wat meer klimmetjes en afdalingen.
De afdalingen zijn doorgaans wel leuk overigens. Op één afdaling was het wat minder geslaagd. Bij 1 afdaling werd bovenaan gezegd dat het ieder voor zich naar beneden zou gaan. De ligfietsen zoefden naar beneden, haalden auto's in e.d.
Ik kwam op een gegeven moment in een bocht naar links Peter de H. inhalen. Met een vaart van 50+ km/h denderde ik door/over een oneffenheid. Ik voelde de fiets wat stuiteren, de staart trok wat scheef maar gelukkig wist ik de fiets overeind te houden. Deze actie is niet voor herhaling vatbaar. Ik heb zelf niet kunnen zien wat de fiets deed maar Menno van B. zei me dat ik zo'n 20 cm los kwam van de grond. Ik houd toch liever m'n wielen aan de grond de volgende keer.

Onderaan aangekomen duurt het een enorme tijd voordat iedereen weer bij elkaar is. Als de laatsten beneden aankomen is duidelijk waarom het wat lang geduurd heeft. Bram's pech was nog niet op blijkbaar. Hij is met z'n Quest omgeslagen. De Quest heeft flink wat krassen gekregen. Bram zelf is er gelukkig ongeschonden vanaf gekomen. Goed, een deukje in z'n ego wellicht maar lichamelijk was hij in orde. De stroomlijn van de Quest heeft zichzelf weer eens bewezen als vrij effectieve 'helm'.

Toen we van de Postbank af waren, hoopte ik dat het klimmen/dalen er wel zo'n beetje op zou zitten. Helaas bleek dat niet het geval. Tja, wat wil je op de Veluwe. We zijn hier ergens onderweg op de Veluweroute over gegaan overigens.

Ik heb 's middags een aardige dip gehad. Ik had totaal geen zin meer maar ben wel stug doorgefietst.
Wie helaas niet kon doorfietsen was Menno. Hij had last van z'n knie en zag het niet zitten om de rit af te maken. Hij wist dit op een tactisch moment te brengen want we waren net een NS-station gepasseerd. Ik ben met hem terug gegaan naar het station. Hij had zelf niet genoeg geld bij zich en ook geen pinpas. Z'n ouders waren niet thuis dus was hij op de trein aangewezen. Ik heb kaartjes voor hem en z'n fiets gekocht zodat hij op de trein kon stappen. Ik ben doorgereden naar de plek waar de groep op me stond te wachten.

Hoe we precies verder gereden zijn, weet ik niet meer. Ik weet nog wel dat we in Arnhem geweest zijn; we reden het openluchtmuseum voorbij. Om een uur of 6 zaten we op een kilometer of 20 van Apeldoorn af. We hadden inmiddels beslist dat we de route niet meer zouden volgen maar via normale wegen linea recta naar Zwolle zouden rijden. Van Dennis hebben we afscheid genomen; hij is de route wel verder gaan volgen.
In een plaatsje hebben we toen een pauze ingelast. We zijn lekker op een terrasje gaan zitten. De pauze heeft niet echt lang geduurd maar heeft me wel goed gedaan. Na de pauze voelde ik me lichamelijk en geestelijk weer helemaal fit. Het 'uitzicht' op normaal, goed wegdek deed me overigens ook veel goed. Bospaadjes zijn niks voor mij; geef mij maar vlak, glad asfalt en laat mij maar rechtuit rijden.
Toen we wilden vertrekken na onze pauze kwam het volgende stukje pech. Bram was weer de pineut. Deze keer een lekke band rechtsvoor. Gelukkig had hij een nieuwe binnenband en reserve buitenband mee. Hij rijdt op Primo's, een zeer gewillig type band als het gaat om lichten en leggen. Ik heb voor hem de band vervangen. Met de hand wipte ik zonder problemen de lekke binnen- en buitenband van het voorwiel af. Vervolgens deed ik de nieuwe binnenband met het ventiel door het ventielgat en gaf de band vervolgens een klein beetje lucht zodat hij net vorm had. Daarna heb ik de andere buitenband met de binnenband in de wielkast van de Quest gedrukt en de band gelegd. Dit viel me allemaal reuze mee. Ik had nog geen ervaring met het vervangen van een band van een fiets met gesloten wielkasten; mijn verwachtingen waren dat het flink pielen zou zijn maar dat was dus gelukkig niet het geval.
Het oppompen van de band vond ik wel irritant. Ik heb het wielhoesje van het wiel gehaald om goed bij het ventiel te kunnen. Bij mijn eigen fiets kan ik het wiel flink scheef zetten en fatsoenlijk bij de 'binnenkant' van het wiel komen zonder last te hebben van het wieldoekje. Bij een Quest heb je 2 problemen als je dat wil doen. Allereerst kan het wiel niet ver genoeg naar buiten gestuurd worden om goed 'achter' het wiel te komen maar al zou dat kunnen, dan zit alsnog het gesloten stuk van de gesloten wielkast in de weg. Maar goed, wieldoekje eraf en het probleem is verholpen. Toen de band hard was heb ik het wielhoesje even vlot weer gemonteerd als dat ik hem verwijderd had. Binnen 5 minuten konden we weer rijden.

De terugreis is verder vlot verlopen. We zijn naar Apeldoorn gereden en van daaruit via het Apeldoorns kanaal naar Hattem. Dit ging vrij vlot. We hadden de wind in de rug en overwegend goed wegdek. Met snelheden van 30 tot 35 km/h reden we naar huis.
Net voorbij Wapenveld kwamen we een bekende tegen; het was Dennis V. Hij was op de terugweg naar huis. Na wat kletsen en uitwisseling van vocht om te drinken (Dennis had niet genoeg bij zich op dat moment dus hebben we zijn voorraad met de onze aangevuld) zijn we verder gereden.

Om een uur of 21.00h waren we weer in Zwolle.

Ritgegevens:

244,90 kilometer gefietst waarvan 13 kilometer tussen huis en startpunt (retourtje)
De rijtijd bedroeg 10 uur en 47 minuten waarvan 10 uur en 20 minuten ongeveer van de 'officiële' rit was.
Gemiddelde snelheid was 23,09 km/h
Mijn maximumsnelheid was 64,4 km/h in de afdaling waar ik ook aan het stuiteren geweest ben.
Ik heb deze dag mooie dingen gezien. De Postbank, fraaie dorpjes, mooie omgevingen e.d. Het weer was goed

Wat betreft het eten en drinken. Ik heb van de dingen die ik meehad onderweg de volgende dingen opgegeten/gedronken:

• Litertje of 3 sportdrank
• Heel pak Sultana's
• 4 bananen
• 6 kleine rozijnen-krentenbollen
• Paar slokken Appelsientje

Verder heb ik nog een 'granen-met-chocoladereep' en een plak ontbijtkoek gekregen. Bij de stop 's middags heb ik 2 glazen cola gehad.

Meer foto's vind je hier.

Tomorrow is the big day

Morgen rijd ik met Plat Zwolsch een voor mijn doen lange route mee.
Tot dusver heb ik maximaal iets van 150 kilometer op een dag gefietst. Morgen wordt het een route die richting de 300 kilometer gaat. Ik ben razend benieuwd of ik dat ga trekken.

In ieder geval heb ik wel wat eten en drinken voor de rit gekocht.

• Een blik poeder voor 5 liter energydrink
• 2 pakken Appelsientje van elk 1 liter
• 1 flesje van 150 mL voor noodgevallen; dit flesje is goed voor een enorme energyboost.
• Een pak Sultana's
• 3 Energyrepen (ik ben benieuwd in hoeverre die verschillen van Sultanarepen)
• 10 kleine krenten-rozijnenbolletjes
• 6 bananen

Ik heb in de planning om zeker elk half uur iets te eten, bijvoorbeeld een banaan of een pakje (van 3) Sultanarepen.

Drinken moet uiteraard 'aan de lopende band' gebeuren; telkens een klein beetje. Omdat ik nog geen ervaring heb met hoe dorstlessend energydrink is, heb ik voor de zekerheid ook Appelsientje mee, waar ik goede ervaringen mee heb. Ik ga 2 drinkzakken van elk een liter vullen; de ene met Appelsientje, de ander met energydrink. Ik kan dan terplekke bekijken wat het meest bevalt.

Als voorbereiding op morgen heb ik voor gisteren en vandaag macaronie gekookt.

Vanavond bijtijds naar bed; ik zie nu 21.00h op de klok staan dat betekent dat ik toch echt binnen nu en een uur op bed wil liggen. Een goede nachtrust doet de conditie goed. Hopen dat de nachtrust ook goed wordt want de temperaturen zijn niet echt aangenaam te noemen. Morgen om 6.00h vertrekken we vanaf Krisman bij het Engelse Werk. Gelukkig niet zo heel erg ver rijden; nog geen kwartier van m'n huis.

Als 'bewaker' van m'n conditie en inspanning doe ik een hartslagmeter om. Die kan me tijdig waarschuwen als ik te hard van stapel loop. Gelukkig ga ik niet alleen en ligt het tempo lager dan ik normaal gewend ben te rijden dus zo'n vaart zal het niet lopen, maar toch. De ellende is alleen wel dat ik de bovengrens van de hartslagmeter wat aan de hoge kant heb staan voor de rit van morgen. Toch laat ik hem wel staan. Hij zal me alleen waarschuwen als ik bijvoorbeeld te hard tegen een bult op wil rijden of mocht ik achterop raken wegens bijvoorbeeld een sanitaire stop, dat ik dan niet te hard wil rijden om zo snel mogelijk weer aan te sluiten.

De fietsbanden heb ik opgepompt tot 5,5 à 6 bar. Er zat minder dan 4 bar in, dus hoog tijd om er weer wat bij te doen. De accu's hangen aan de lading. Handig dat we 2 Versatiles hebben; we hebben dus ook 2 laders. Ik kan dus mooi met 2 bomvolle accu's van huis vertrekken.
Ook ben ik bezig de accu's van m'n fototoestel op te laden. Er is me gevraagd of ik foto's wil schieten van de tocht. Ik ga m'n best doen. Met 2 GB aan opslagruimte en 4 volle accu's moet dat lukken.

Fietsen zonder SPD

Onze auto (die minder kilometers per jaar maakt dan alleen al m'n Versatile) moest naar de garage voor APK en een grote beurt. Vorig jaar heb ik de auto weg gebracht en een leenfiets mee naar huis genomen. Dat was een bukker. Vrij snel, één van de eerste bochten, kreeg ik te maken met een nadeel van een bukker die ik vergeten was. Vlot een bocht doorrijden en doortrappen is géén goed idee want de kans is vrij groot dat je met een trapper aan de grond komt. Dat is dus ook gebeurd; gelukkig zonder te vallen.

Maar met die wijsheid op zak, heb ik vandaag de Fujin maar weer achter op de auto gezet op de fietsendrager zodat ik comfortabel van de garage naar huis kon fietsen.

Bij de garage aangekomen, haalde ik eerst m'n fiets van de drager. De garage-eigenaar zag het aan en kwam naar me toe. Inmiddels ken ik de mensen daar wel een beetje (en omgekeerd) dus een gesprek verloopt gewoon soepel; wat wil je na 9 jaar vaste klant zijn. Hij vroeg me of het moeilijk is om te ligfietsen. Ik zeg hem uiteraard 'nee'. Hij vraagt me of hij er eens op mag gaan liggen. Ik vind dat best. Hij gaat liggen en vraagt of hij een stukje mag rijden. Ook hier geen bezwaar van mijn kant. Hij vraagt nog even of hij niet zal vallen. Dat kan ik hem niet garanderen. Hij probeert het toch maar valt na 2 meter naar rechts. Hij weet nog net geen kennis te maken met de bestrating door z'n rechter voet snel aan de grond te zetten. Ik wijs hem erop dat het echt geen probleem is en dat hij direct vaart moet maken. Hij doet een tweede poging en volgt mijn advies op. En daar gaat hij.... néé, niet tegen de vlakte maar netjes vooruit.

Z'n partner (vermoed ik) ziet het aan en wil er een foto van schieten. Digitale camera komt tevoorschijn en ze richt het apparaat op de aspirant ligfietser. Meneer wil inmiddels weer afstappen maar dat mag niet van mevrouw: 'Ga nou nog een keer rijden want ik wil het op de foto zetten!'. Maar meneer antwoord: 'Ik ben een automens, geen fietsmens'. Of de foto nou wel of niet gelukt is, weet ik niet.

Ik wil de fietsendrager in de koffer leggen want de fietsendrager op de bagagedrager van m'n Fujin meezeulen vind ik geen strak plan. Doordat ik de drager heb aangepast voor onze ligfietsen, past hij niet meer in de koffer. Ik kan wel één deel van de achterbank platgooien, wat ik ook probeer maar ik ben vergeten de hoofdsteun te verwijderen. De drager past er alsnog niet in. Het rechter achterdeel wil ook niet plat omdat daar nog de kinderstoel zit. Gelukkig mag ik mijn drager gewoon in de werkplaats zetten.

Ik geef de papieren en de sleutel van de auto af en ga huiswaarts. Al vrij snel merk ik dat SPD toch een stuk prettiger fietst. Op de Fujin zitten tijdelijk géén SPD-pedalen. De reden is dat een week of wat geleden het rechter pedaal een irritante 'tik' kreeg; die is door de fietsenmaker opgestuurd naar Shimano voor onderzoek met als hopelijke uikomst garantiegevalletje. Maar nu zitten dus gewone pedalen op de fiets. Een paar keer dreigde een voet van een pedaal te schieten. Verder geen dramatische dingen maar wel zodanig opvallend dat ik weer even herinnerd werd aan het comfort van 'klik'pedalen.

Vlak bij huis rijd ik richting de Mastenbroekerbrug. In de verte zie ik een ligger aankomen. Op 75 meter afstand zie ik wie het is; het is m'n vrouw die op weg is naar het werk.

Thuis aangekomen wissel ik van fiets. Ik ga met m'n Versatile naar het werk om daar m'n lokaal op te ruimen en om een donker ruitje voor m'n Versatile te maken.

's Middags kan ik de auto weer ophalen. Ik ga weer op m'n Fujin naar de garage (tja, m'n Versatile past niet zo best op de fietsendrager). Als ik wil vertrekken, moet ik uiteraard nog de fietsendrager weer achter de auto monteren en de Fujin erop zetten. Een klant zie me de drager plaatsen en merkt op dat hij ook nog zoiets moet hebben. Ik zeg hem dat het een praktisch apparaat is. Ik meen dat ook hoewel ik hem tegenwoordig bijna niet meer gebruik. De eigenaar van de garage komt er ook nog een keer bij. Hoewel hij vanmorgen deed suggereren dat hij niet zo'n fietsmens is, was hij toch geïnteresseerd om me nu te vragen hoe hard ik normaal rijd. Ik meld hem m'n gebruikelijke 30 à 32 km/h bij normale inspanning. Vervolgens groet ik beide mannen en ga naar huis.

Kneus (onderwerp: donker ruitje in het dakje)

Ja, ik praat wel vaker tegen mezelf.

Ik ben nog steeds aan het proberen een warmtewerend ruitje in m'n Versatile te maken. Flevobike heeft antwoord gegeven op mijn vraag van welk materiaal het ruitje gemaakt is. Het gaat om lexaan (ook wel polycarbonaat). Een slagvast materiaal wat in geval van een botsing niet zal versplinteren; een stukje veiligheid dus. Nadeel aan polycarbonaat is dat het duur is. Flevobike gaf een schatting van 60 euro per vierkante meter. Fors dus.

Maar ik had nog een ander idee voor het gekochte raamfolie. Als je het folie lamineert, krijg je een enigszins stevige plaat die vrij dun is. Die zou dan mogelijk tussen het ruitje en de stof van het dakje geschoven kunnen worden. Zo gezegd, zo gedaan.

Ik heb eerst uit karton een mal gesneden. Die mal heb ik op het folie gelegd en vervolgens rondom de mal uitgesneden. Daarna lamineren en tot slot het A4-formaat gelamineerde donkere ruitje bijknippen. Het resultaat is een best aardig geslaagd ruitje welke inderdaad netjes achter de originele ruit gestoken kan worden.
Helaas is lamineren van iets transparants best lastig. Her en der zitten wat luchtbellen. Dus heb ik een tweede poging gewaagd. Nog een stuk uitgesneden, gelamineerd en weer luchtbellen.
Na een stuk of 3 exemplaren had ik na het snijden wat problemen om het op maat gesneden folie los te krijgen van de rol. Ik had blijkbaar niet diep genoeg gesneden. Ik trok wat harder dan bedoeld en ineens spleet de folie zich in 2 lagen: een donkere en een kleurloze laag. Blijkbaar zit er een flinterdun stuk kleurloos folie tegen de warmtewerende folie. De plek op de warmtewerende folie waar de kleurloze folie had losgelaten is kleverig..... dus TOCH een sticker. De meegeleverde beschrijving bij de folie klopt dus toch enigszins. Hoewel ik niet kan spreken van een 'papierlaag' die ik van de folie af moet trekken.

Kortom: ik ben een kneus.

Misschien dat ik toch nog een keer het folie als PLAKfolie ga aanbrengen.
[edit]
Tja, transparante folie eraf trekken en de klus is zo geklaard. Nu nog afwachten hoe goed het blijft zitten omdat de rand van het folie aan de onderrand van het ruitje zit, daar komt de wind er vol op. De tijd zal het leren hoe goed het zich zal houden.

Het aanbrengen van het insteekruitje:
Tja, gewoon 'erin' schuiven:

Energydrink en donker ruitje

Als voorbereiding op de Eneco Veluweroute van komende zondag, heb ik bij de fietsenmaker energydrink gehaald in poedervorm.
Normaal gesproken neem ik voor een lange tocht een drinkzak met appelsientje mee (1 liter). Maar omdat de tocht van komende zondag wel heel wat langer is dan ik gewend ben en mogelijk ook nog eens bij hoge temperaturen plaats gaat vinden, is appelsientje niet echt een optie. Om nou direct al van start te gaan met bijvoorbeeld 6 liter (overeenkomstig met ongeveer 6 kg extra bagage) is mogelijk niet zo'n strak plan. Vandaar dat ik energydrink gehaald heb. Tevens heb ik 3 energyrepen gehaald en nog een flesje energydrink wat een 'boostmiddel' zou zijn in geval van 'nood'. Ik hoop die 'nood' voor te blijven door voldoende én op tijd/regelmatig te eten.

Verder:
Bij de Halfords staat een aanbieding van 'warmtewerend folie' voor op autoruiten. Ik hoopte dat materiaal te kunnen toepassen op het ruitje van het dakje van de Versatile. Helaas is dat uitgedraaid op een fiasco. Allereerst al de beschrijving. In de beschrijving staat dat eerst de vel papier verwijderd moet worden. Dat wordt lastig als die er niet op zit....... Kortom: beschrijving en materiaal komen niet met elkaar overeen.
Het materiaal laat zich zowiezo al lastig aanbrengen; een bubbel of streep heb je zo te pakken. En ja, ik ken de tip van het afwasmiddel en het 'aanstrijken' van midden naar de rand. Echter heeft me dat niet geholpen. De grootste ellende is nog wel dat het ruitje flexibel is.

Ik heb een mailtje naar Flevobike gestuurd met de vraag naar het gebruikte materiaal voor het ruitje. En natuurlijk ook of het materiaal ook verkrijgbaar is in donkere, transparante kleuren. Ik ben benieuwd. Ik zou best graag een donkerder ruitje willen hebben.

Remkabelprobleem; probleem verplaatst

Toen ik vanmorgen van de IJsselbrug afreed en bij de verkeerslichten tot stilstand wilde komen, voelde ik ineens minder weerstand in m'n linker remhendel. Dit gebeurde onder een 'TAK'-geluid. Tja.... één gedachte gaat dan door m'n hoofd: remkabel weer kaduuk.

Op het werk heb ik direct de boel geïnspecteerd; inderdaad, remkabel voor de helft doorgetrokken. Omdat ik 2 remkabels in m'n fiets heb liggen, heb ik direct de kabel vervangen; een minuutje of 20 werk.

De vorige keer dat de kabels gebroken waren, was dat aan de onderkant van de remgreep, zeg 5 mm onder de verdikking in het uiteinde van de kabel. Nu was hij direct onder de verdikking gebroken.

Verder heeft het zelfklevend klittenband wat op de rolbeugel geplakt zit voor het dakje ook wat problemen. Vlak na monteren van de 2 stukjes klittenband, liet het klittenband aan de ene kant van de rolbeugel los. Uiteraard heb ik de klittenband eerst flink verwarmd met de föhn maar dat is het probleem niet. De klittenbandlaag zelf laat los van de lijmlaag terwijl de lijmlaag dus netjes op de rolbeugel blijft zitten. Vandaag liet ook het andere stuk klittenband los. Omdat ik nog op m'n werk ben, heb ik de lijm op de kap voorzichtig verwarmd en vervolgens het klittenband weer aangedrukt. Maar eens zien of het houdt. Mocht dat niet zo zijn, dan zet ik ook daar een ander stuk klittenband op waar ik nog geen problemen mee heb gehad.

[update]
De klittenband heeft wederom niet gehouden. Dus heb ik de lijm verwijderd (dat ging gemakkelijk; gewoon de föhn erop en vervolgens de lijm 'oprollen' en eraf trekken.

Vanalles en nogwat

Toen ik vanmiddag uit het werk bij de verkeerslichten onder aan de IJsselbrug stond te wachten, kwam een man me net voorbij rijden toen het licht net op groen gesprongen was. Ik zet aan en ga ook rijden. Ik versnel en wil de man inhalen. De man lijkt dit te merken want hij gaat ook harder rijden. Ik zet stevig aan en steek hem voorbij. De man gaat vervolgens in mijn achterwiel hangen; rechts achter me... hoewel.... met de voorkant van z'n voorwiel naast mijzelf is niet echt rechtsachter meer maar bijna 'naast' me. Ik zet nog meer door en trek door naar 35 km/h. Hij blijft volgen tot de helling weer minder begint te worden omdat we praktisch boven zijn. Dan zakt hij redelijk vlot weg in m'n achteruitkijkspiegels. Ik blijf versnellen en ga met 44 km/h van de brug af. Een auto blijft naast mij rijden. Of dat nou is omdat hij wil zien hoe hard ik rijd of omdat hij op z'n teller 50 km/h heeft staan, weet ik niet.

Ik rijd door naar de stad om een nieuwe binnenband te halen. Deze keer een wat bredere band die geschikt is voor breedtes 40 tot 60 mm in plaats van 28 tot 40 mm. Dat zal iets verstandiger zijn denk ik omdat de band dan minder opgerekt zal worden in de buitenband.

Thuis aangekomen ligt er een pakketje op me te wachten: de Luxeons die ik lang geleden besteld heb, zijn eindelijk aangekomen. Helaas heb ik momenteel niet zo gek veel tijd om te knutselen dus het verkleinen van de koelplaten zal nog even op zich moeten laten wachten helaas. Maar áls het dan uiteindelijk klaar is, zal er geen enkele gloeilamp meer in m'n Versatile zitten. In plaats daarvan zitten er dan 8 Luxeons in.

Onvindbaar lek

M'n reserve binnenband die opgeblazen in de reserve buitenband hoort te zitten is wéér zacht. Het lek kan ik niet vinden dus is deze band wat mij betreft afgeschreven.
Ik heb overigens nog wel een tweede (nieuwe) binnenband in de fiets liggen maar vanmiddag ga ik toch maar nog een nieuwe band erbij halen.

Ingebouwd en zachte reserveband

7:07h -Vanmorgen had ik het eerste uur vrij. Ik deed het rustig aan; ik stond een flink aantal minuten later buiten de deur dan normaal. Ik liep naar de garage en wilde de garagedeur open doen maar duidelijk was dat dat niet ging gebeuren. Een grijze Lancia stond met z'n 'kont' voor onze garagedeur geparkeerd. Mijn vermoeden was dat deze auto 'bekend' is bij onze buurvrouw. Ik loop om het huizenblok heen en bel bij de buurvrouw aan. Even later gaat een bovenraampje open en kijkt de buurvrouw naar buiten. Ik vertel het verhaal. De buurvrouw zegt dat de auto van haar broer is en gaat het oplossen.
Ik wacht en even later komt ze weer naar buiten kijken. Haar broer zou er zo aan komen om de auto te verplaatsen. Gelukkig woont deze broer een paar huizen verderop.
Enkele minuten later verschijnt 'broer'. Hij verontschuldigt zich. De dag ervoor was het raampje aan debestuurderszijde ingetikt voor een autokraakje. Omdat het vannacht zou gaan regenen, heeft hij uiteraard getracht het raam enigszins waterdicht te krijgen maar geweldig was het niet. Om de auto niet drijfnat te krijgen van de regen (vanbinnen), wilde hij de auto met de kant waar het kapotte raam in zit, zo dicht mogelijk langs een muur o.i.d. plaatsen. Bij hem achter het huis staat het doorgaans bomvol met auto's, daar ging het dus niet. Vandaar dat hij de auto bij z'n zus heeft neergezet. Niet helemaal handig zo is dus duidelijk geworden. 30 cm verder naar voren was genoeg geweest om de garagedeur te kunnen openen. Maar goed... sh*t happens. Ik had ook geen zin om boos te worden en dat heb ik dan ook niet gedaan. Als het vaker zou gebeuren is het een ander verhaal maar in dit éne geval waarbij hij ook nog eens flink pech had....
Om 7:21h ben ik vertrokken. Alsnog vroeg genoeg om op tijd te komen, zelfs al had ik het eerste uur geen vrij gehad.

Op school voelde ik aan m'n reserveband die in de staart van m'n Versatile staat.
- Deze band had ik bij het laatste lek al geplakt maar afgelopen zaterdag bleek dat de band in plaats van net onder spanning, leeg was. Afgelopen zaterdag heb ik hem opnieuw opgepompt om te controleren of hij alsnog lek was of dat het kwam door het niet goed aangedraaide ventiel).-
Vandaag was diezelfde band wéér leeg. Dus heb ik de band maar eens geïnspecteerd in een emmer water. Ik heb géén lek kunnen vinden. Wel een plakker op een lek die niet zo netjes zat. Die heb ik toen maar verwijderd en vervolgens een nieuwe plakker aangebracht. Het lek heb ik echter niet kunnen vinden. Mocht de band morgen weer zacht zijn, dan schrijf ik hem af. Ik wil wel met een betrouwbare reserveband rondrijden.

Groene Versatile

Toen ik van school naar huis reed en langs het Zwolle-IJsselkanaal kwam achter Frankhuis langs, zag ik een groene Versatile rijden op de brug waar ik onderdoor ging. Ik heb de claxon gebruikt maar ik geloof niet dat de andere Versatilerijder mij gezien heeft.
De rijder kwam vanuit de richting Zwolle centrum en reed in de richting Kampen.
In de hoop dat hij in mijn richting zou komen en via zo'n 'spiraalvormig' fietspad van de brug af zou komen, heb ik rustiger aan gefietst. Maar helaas, hij bleef op de brug. Iets later bedacht ik me dat hij mogelijk op weg was naar Dronten; daarvoor is het het handigst vanuit Zwolle om eerst langs Kampen te gaan.

Thuis aangekomen heb ik de kilometerteller eens bekeken. Afgelopen maandag heb ik hem gereset voordat ik naar het werk ging. De teller stond zojuist op 121 kilometer. Gemiddelde snelheid 27,43 km/h. Met de Alleweder was ik al blij als ik dat gemiddelde had bereikt aan het einde van één werkdag want in de loop van de week zou dat gemiddelde langzaam afzakken en veelal onder de 26 km/h uitkomen. Nu dus niet. Ik ben best tevreden met dat gemiddelde.

Als een speer

Gisteren en vandaag stond er flink wat wind. 's Morgens naar het werk heb ik tegenwind, 's middags naar huis heb ik wind mee. 's Morgens rijdt het doorgaans wel prettig maar 's middags is het geweldig. Ik heb dan ook het asfalt gekozen in plaats van het fietspad. Met 40+ km/h (soms 45 richtin 50 km/h) reed ik over het asfalt. Eenmaal buiten de bebouwde kom heb ik het fietspad weer opgezocht.
In Zwolle heb ik ook weer de rijbaan genomen. Één vrachtwagen die ik tegen kwam, vond het nodig om te claxonneren. Of het nou een groet was, een poging mij 'wakker te maken' of een aanwijzing dat ik volgens hem op de verkeerde plek reed, was me niet duidelijk. Hij gebaarde wat maar ik kon het door de reflecterende voorruit van de vrachtwagen niet goed zien. Mijn vermoeden is dat hij me toch het fietspad op wilde gebaren. Misschien moet hij de verkeersregels er nog maar eens goed op naslaan. Hoe dan ook deed hij iets verkeerd. Maar goed, ik rijd gewoon verder.

Spaken ontvangen en vervangen

Vandaag heb ik de bestelde 20 stuks 13/14 'butted' spaken ontvangen van de Ligfietsshop. De 3 defecte spaken heb ik direct vervangen door 3 nieuwe exemplaren. Voor de zekerheid heb ik bij de 3 nieuwe spaken 2 ringetjes achter de spaakkop gedaan in de hoop dat daarmee die spaken niet zullen knappen.

Het rechter voorwiel heb ik ook nog gecontroleerd op spaakbreuk maar daar is alles nog in orde.

Bike Try Out Day in De Stentor

In de Stentor (editie Zwolle) is een leuk stuk geplaatst over de Bike Try Out Day van afgelopen zaterdag.

Verder nog even wat 'gebruikelijk geneuzel'.

Vanmorgen ging het fietsen niet lekker. Gisteravond hebben we een barbequefeestje gehad. Ik lag pas na 24.00h in bed. Verder heb ik gisteravond toch wel wat bier gedronken. 2 ingrediënten die samen zouden kunnen zorgen voor een mindere conditie. Echter klopte er iets niet.
Na Katerveer heb ik de fiets aan de kant gezet en heb ik de klep opengeslagen. Ik heb de voorbanden gecontroleerd op druk en wat bleek? De rechter voorband had nog geen 3 bar in zich zitten. Dus heb ik die direct opgepompt. Of de band lek was, wist ik niet. Ik ben doorgereden; dat ging een stuk beter.
Ik zag een mountainbiker flink tegen de IJsselbrug opsjezen. Ik ben er achteraan gegaan zonder buitensporig hard te trappen; mijn vermoeden was dat ik de afstand die hij tegen de brug op zou uitlopen, gemakkelijk zou inlopen van de brug af en op het vlakke wegdek. En dat klopte. De afstand werd tegen de brug op duidelijk groter. Op een gegeven moment had hij een flinke voorsprong. Echter was ik in no-time bij hem. Van de brug af reed ik 40 km/h en die snelheid heb ik vastgehouden.
Toen ik hem van achteren naderde, heb ik de claxon gebruikt maar veel sjoechem gaf hij niet. Ik ben hem voorbij gegaan met het linker voorwiel door de berm. De snelheid liep wat achteruit maar eenmaal voorbij heb ik weer langzaam aangezet tot 40 kilometer per uur. De mountainbiker haakte in en bleek gelijk met mij versnellen tot 40 kilometer per uur. Dit heeft hij echter niet lang volgehouden. Na een paar honder meter zag ik hem ineens vlot wegzakken.

Toen ik vanmiddag klaar was met het werk, dacht ik dat er een leeg bandje op me stond te wachten. Niet dus; de band was nog mooi op druk. Vreemd.... hoe is anders mijn band zo snel zo zacht geworden? Misschien een heel klein lek? Afgelopen zaterdag heb ik niets gemerkt toen ik van de Bike Try Out Day naar huis reed.

Bike Try Out Day

(Foto: Jasper Rutjes; meer foto's van hem zijn hier te vinden)

Vandaag hield Tweewielspecialist Scholten weer een Bike Try Out Day.
Voorgaande jaren was het (vrijwel) specifiek voor ligfietsen. Dit jaar ook voor 'normale' fietsen, elektrisch ondersteunde fietsen, bakfietsen, aanhangfietsen en fietskarren.

Mijn Versatile heb ik aan het begin van het 'probeerplein' gezet met de klep open. Dat werkt vrij goed als aandachttrekker. De algemene 'velomobielflyer' heb ik op de zitting gelegd. Redelijk wat mensen hebben een folder meegenomen.
Een stel Italianen heeft veel foto's gemaakt van mijn Versatile. Vol bewondering werd zo'n beetje elk aspect op de lichtgevoelige plaat vasgelegd.

Wat betreft het rendement van zo'n dag.... tja, een ligfiets koop je niet 'even'. Maar ik heb wel een man gesproken die ik 4 jaar geleden van informatie heb voorzien op zo'n 'Bike Try Out Day'. Deze man is tegenwoordig ook aan het ligfietsen met z'n vrouw. Niet alleen de Try Out Day van 4 jaar geleden was dé doorslaggevende factor maar heeft wel bijgedragen. De man en zijn vrouw zijn helemaal happy met hun Hurricanes.

Ook heb ik een man gesproken die serieus geïnteresseerd leek in velomobielen. Uiteraard vroeg hij me naar de prijs van de fiets. Ik vertelde hem dat hij mocht gokken maar dat hij vermoedelijk zou schrikken. De prijs viel hem nog enigszins mee; goedkoop is het uiteraard niet. Maar de man is fanatiek racefietser en is hogere prijzen voor fietsen wel gewend (4000 euro oid. voor een 'beetje' racefiets).

De opkomst (qua publiek) viel wat tegen. Echter zaten er bij de bezoekers absoluut geïnteresseerde mensen. Wie weet zien we enkele mensen over een jaar of wat weer alleen dan met eigen ligfiets.

Spaakbreuk

Al een flinke tijd heb ik in bochten naar rechts een 'getik' gehoord in mijn linker voorwiel. Ik heb de oorzaak nooit kunnen achterhalen. Mijn vermoeden was spaakbreuk maar gebroken spaken heb ik toen nog niet ontdekt.

Onlangs heb ik de Marathon Racers gemonteerd, ook heb ik een tijdje geleden de magneetopnemer van de fietscomputer verder van de veerpoot af gezet en dichter bij de spaken. De laatste tijd heb ik dat getik niet of nauwelijks meer gehoord.

Zojuist wilde ik de grote moer om de linker veerpoot aandraaien om een lichte speling in het stuurgedrag te verminderen. Toen ik mijn wielhoezen terug wilde plaatsen op het wiel, zag ik een gebroken spaak. Na verdere inspectie bleken er 3 spaken gebroken te zijn. Het zijn weer 'dezelfde' spaken als die ik bij de Alleweder ook veelvuldig gebroken heb gehad; aan de 'binnenkant' van het wiel, en van buiten naar binnen gestoken; dus de kop aan de buitenkant van de flens. Als ik de spaken ga vervangen ga ik ook bij m'n Versatile gebruik maken van vulringetjes achter de spaakkoppen.

Warm weer en dakje

Vanmiddag op het werk heb ik het dakje uit de staart van m'n Versatile gehaald en gemonteerd. Het dakje had ik vorige week opgerold en 'vastgezet' met een elastieken band. De metalen verstevigingsstokjes heb ik met klittenband tegen de binnenwand van de Versatile gekleefd. Maar nu ik het dakje weer afgerold heb, zijn wel flink wat 'deuken' te zien in het materiaal. Niet helemaal geweldig maar verder niet bezwaarlijk wat mij betreft.

Goed, ik ben dus aan het rijden gegaan. De wind stond zodanig dat ik maar weinig rijwind had. Echt aangenaam was het niet. Ik was begonnen met petje op m'n hoofd maar die heb ik vrij vlot weer afgezet. M'n hoofd had nu veel beter gelegenheid om af te koelen. Het ontbreken van direct zonlicht op m'n hoofd (door het dakje) lijkt toch wel uit te maken voor de beleving van de warmte. Wel heb ik nog de zijflappen open gezet. Ook heb ik het Questdekje niet op de fiets gehad. In plaats daarvan heb ik het originele zeiltje weer gemonteerd. Die heb ik uiteraard wel helemaal open geritst en de ritsen aan de rand tot de voorkant van het gat opgengeritst zodat ik dus een maximaal gat had waar lucht in- en uit kon waaien.

Lage weerstand

Wegens flinke drukte op het werk en een gebeurtenis afgelopen week die enorm aan me 'gevreten' heeft (zeg maar gerust flinke stress) is denk ik mijn weerstand wat verminderd. Neem daarbij dat m'n vrouw en dochter zeer onlangs ziek zijn geweest en je hebt een mooie combinatie om ziek te worden.

Afgelopen woensdag was het dan ook goed raak. Na afgelopen weekend was m'n stem al lang niet meer wat hij moest zijn. M'n humeur was ook niet om over naar huis te schrijven. Hoe ik het heb volgehouden is me niet helemaal duidelijk want duidelijk was dat ik me niet lekker voelde. Ik ben 's middags na het werk direct naar huis gegaan maar had niet echt puf om stevig door te trappen. 25 km/h leek al meer dan zat. Op de route naar huis reed ik nog langs een plek waar vlak daarvoor een ongeluk had plaatsgevonden:

Hattem – Gewonde bij kop-staartbotsing

Een 64-jarige automobiliste uit Wezep raakte gewond bij een aanrijding op de Zuiderzeestraatweg op woensdag (07-06) rond 14.55 uur. De vrouw wilde links afslaan naar een tuincentrum toen de automobilist achter haar, een 35-jarige man uit Hattem, tegen de achterzijde van haar voertuig botste. De vrouw werd met onbekend letsel per ambulance overgebracht naar het ziekenhuis. In de auto zat ook haar 8-jarige kleinzoon. Deze bleef ongedeerd en werd opgevangen door een buurtbewoners. De auto van de vrouw was total loss.

Ik heb doorgaans weinig trek om er een beetje te staan gapen, nu helemaal niet; ik wilde maar één ding: snel naar huis. Bovendien waren de hulpdiensen allang bezig (anders zou een ieder verplicht zijn te doen wat mogelijk is binnen het kunnen van die persoon voor zover dat veilig kan).

Een eindje verder begin ik te beseffen dat ik blij ben dat ik met m'n Versatile ben en niet op m'n Fujin.
1) Hoewel de temperatuur echt aangenaam te noemen is, heb ik het koud. Ik zit met 2 shirts aan in m'n fiets en zit nog te rillen.
2) M'n concentratie is minder en m'n evenwichtsoorgaan lijkt mij ook vreemde dingen te willen vertellen. De 3 wielen houden me netjes rechtop.

Thuis aangekomen ben ik direct in bed gedoken. Ik had m'n temperatuur opgemeten: 39,2 graden C. Niet echt weinig dus. Van eten is er ook weinig gekomen.

Woensdagochtend heb ik me ziek gemeld. M'n collega was er al vanuit gegaan want hij zei me dat ik de dag ervoor de kleur van het plafond had. Gezien de kleur van het plafond op het werk, kan dat ook niet goed zijn geweest. De temperatuur was 's ochtends slechts 38,5 maar duidelijk was dat ik nog niet gezond was. 4 uur later bleek dat dat geen onzin was want m'n temperatuur was gestegen naar 39,5. De hele dag heeft het rond de 39,5 geschommeld.

Woensdag op donderdag was m'n temperatuur om 0.00h zelfs 39,9 graden C; voor mij voldoende hoog om toch maar eens de temperatuur actief te gaan bestrijden met wat 'gif' (medicijnen).

Vrijdag ben ik ook thuis gebleven. Wederom temperaturen rond de 39,5 graden C. Het enige waar ik zin in had was slapen. Tja, verder zorgen dat ik wel voldoende vocht binnenkreeg (vruchtensap), wat 'vast' voedsel (banaan), zout (bouillon).

Vandaag pas ben ik weer een beetje bij m'n positieven. M'n temperatuur is weer nagenoeg normaal. 37,2 kan ik geen schokkend hoge temperatuur noemen als ik normaal 37,0 meet. Wel is duidelijk dat ik weer op moet bouwen wat de afgelopen dagen is afgebroken. Ik begin langzamerhand weer wat trek te krijgen en probeer dan ook zoveel mogelijk te eten maar forceer niks. Ik zie er niet uit; onder m'n ogen zitten van die donkere vlekken (volgens mij noem je ze geen wallen als ze 'uitsteken' maar ik denk dat duidelijk is wat ik bedoel).Fietsen? Tja, dat zien we maandag wel weer; ik doe eerst nog rustig aan.

Weer 109 km gefietst

Vandaag heb ik dezelfde route gereden als afgelopen dinsdag. Een ritje Zwolle-Wezep-Rijssen-Zwolle; totaal 109 kilometer.

Het ritje Zwolle-Wezep en Wezep-Rijssen was in totaal 63 kilometer wat ik in 2 uur 9 minuten en 26 seconden gereden heb. Goed voor een gemiddelde van 29,20 km/h (berekend getal; m'n fietscomputer gaf 29,40 km/h aan; zou dat door de auto start-stop komen?)

Thuis aangekomen heb ik 109 kilometer gereden in 3 uur 42 minuten en 39 seconden. Dit is goed voor een gemiddelde snelheid van 29,37 km/h als ik het bereken maar m'n teller vindt dat ik 29,55 km/h heb gereden.

Ik had gehoopt meer te kunnen zeggen over het effect dat het dakje heeft op de snelheid. De gemiddelde snelheid van vandaag ligt dan wel flink boven die van afgelopen dinsdag (29,55 tegenover 26,85) maar toch vind ik het niet juist om direct dat verschil te verklaren door het dakje mee te nemen in m'n verklaring. Vandaag heb ik dus wel zonder dakje gereden maar..... het was bijna windstil, het was droog, wellicht was m'n conditie beter en misschien spelen er nog wel meer dingen mee.

Ook heb ik gemerkt dat m'n hartslag niet hetzelfde was. Afgelopen dinsdag reed ik prettig bij een hartslag van iets tussen de 145 en 150 hartslagen per minuut. Dat zou ongeveer neerkomen op maximaal 70%. Vandaag echter lag dat een stuk hoger. 155 tot 160 had ik regelmatig in het venster staan waarbij die inspanning aangenaam voelde. Ik zou niet weten waar dat verschil vandaan komt.
Mijn geschatte HFmax is naar schatting 189 (formule 220-leeftijd). Mijn rusthartslag is ongeveer 57. Daarmee zou je op een hartslag van 150 uitkomen bij 70%. Dus vind ik die bevindingen van mijn eerste rit helemaal niet vreemd. Als ik naar vandaag kijk, zat de inspanning soms op maarliefst 78%, toch wel een fors stuk meer.
Maar goed, ik ben geen kenner van hartslaggebeuren. Wel heb ik in de gaten dat het toch wel enigszins nuttig kan zijn. Mijn hartslagmeter heb ik nu zo ingesteld dat hij bij een hartslag van 167bpm begint te piepen. Dat gebeurt doorgaans alleen als ik 1) stevig optrek, 2) een heuvel/brug omhoog rijd of 3) last krijg van een acute RIS-aanval. Als ik op mijn gevoel rijd, kom ik daar verder niet in de buurt.

Maar goed, ik heb vandaag in ieder geval heerlijk gereden. Echt geweldig fietsweer.

Lek nummer 8: eerste lekke band met de Racers

Kilometerstand: 6846

Samenvatting van lekken met de Versatile:

met Vredestein Monte Carlos:

• 1x Stootlek (snakebite)
• 2x Lek door een spaak die in de binnenband zat te prikken
• 4x normaal lek

met Schwalbe Marathon Racers:

• 1x gewoon lek na 446 km met de Racers

Uitgebreide test van het dakje

Zoals aangekondigd, heb ik vandaag flink wat kilometers gereden; MET dakje. Vanmorgen ben ik eerst van huis naar het werk in Wezep gereden. 3 Uur later ben ik van Wezep via Zwolle naar Rijssen gereden.

Onderweg heb ik flink wat slecht weer gehad. Stevige stortbuien, hagel en flinke wind. De wind had ik grotendeels van achteren of schuinachter. Ik ben begonnen met alleen een bril op m'n hoofd; m'n petje lag in het bagagenetje. Maar bij de 2e stortbui heb ik toch snel naar m'n petje gegrepen. Het dakje heeft niet voldoende effect om water uit m'n gezicht te houden. Op zich krijg ik de regendruppels niet direct in m'n gezicht maar via de kap, vanwaar ze omhoog spetteren. Wel is duidelijk dat er verder geen water naar binnen komt. Niet achter in de nek, niet aan de zijkanten van m'n nek en ook niet aan de voorkant. Alleen dus het opspattende water wat ik recht in m'n gezicht krijg. Al met al blijf ik dus wel droger.

Hagel... tja, doorgaans zeer onaangenaam. M'n oren zijn niet de kleinsten en zijn geweldige hagelvangers. Erg onaangenaam. Maarrrr.... het dakje vangt nu alle hagelkorrels op; geen pijnlijke oren meer dus. Wat geldt voor de regendruppels geldt ook voor hagelkorrels maar dan in mindere mate. Enkele korrels weten toch nog m'n gezicht te bereiken maar met beduidend lagere snelheid en daarmee niet pijnlijk. Enkele korrels schieten in m'n fiets.

Wind.... het dakje houdt zich netjes. Hij blijft goed op z'n plek. De wind van voren drukt het dakje op de fiets dus hoef ik niet zo gek bang te zijn dat hij van m'n fiets afwaait.

De rit van huis naar werk en dan naar Rijssen gaf een gemiddelde van 28,3 km/h. Dit was wind-mee.

De terugweg ging minder vlot. Ik moest nu tegen de wind in. Bovendien heb ik pech gehad. Toen ik Nijverdal voorbij was en de bult afreed met een vaartje van 48,5 km/h merke ik op een gegeven moment dat m'n fiets maar één ding wilde: rechtuit. Sturen was er bijna niet bij; de fiets protesteerde hevig. Gelukkig zijn de bochten daar zo flauw dat je meer kan spreken van 'mislukt recht' dan 'bocht'. Ik ben toch maar afgeremd maar het euvel bleef. Toen merkte ik dat naar links sturen redelijk lukte maar naar rechts bijna niet. Dus ben ik gestopt, klep opengezwaaid en m'n rechter band gecontroleerd.... plat. Gelukkig zat ik net tussen 2 buien in. Ik heb een 'open' stukje in het bos gezocht zodat ik lekker kon genieten van de paar schaarse zonnestralen die ik vandaag gezien heb. Ik heb een nieuwe biba en buba gemonteerd en de lekke in m'n fiets gelegd. Vervolgens ben ik weer onderweg gegaan.

Onderweg heb ik nog wat regenbuien en een hagelbui gehad. Verder heb ik in Nijverdal mogen 'genieten' van auto's die op een bepaalde plek op het fietspad geparkeerd staan (vorig jaar heb ik deze rit ook 2x gereden; ook die twee keren was het raak).

Commentaar heb ik ook genoeg gehad. Ik weet niet alles meer maar 2 dingen toch nog wel. Ik ben op een school in Rijssen geweest. M'n fiets heb ik daar aan de ketting gelegd en op het alarm gezet. Op een gegeven moment zag ik vanuit het gebouw dat de richtingaanwijzers knipperden. Het bijbehorende geluid van het alarm kon ik binnen niet horen. Er stonden 2 knullen van een jaar of 16 bij m'n fiets. Toen ik een paar minuten later buiten kwam grijnsde ik naar de knullen en zei treiterend: 'Of kan je nog niet goed lezen'. Hij zei dat hij de vering van m'n fiets wilde proberen en pas later de gele stickertjes met waarschuwing 'Elektronisch beveiligd' zag. Deze knul heeft m'n Alleweder en Fujin vorig jaar ook al bewonderd en merkte op dat ik 'dezelfde' was als die van vorig jaar.
Verder stond ik op de terugweg bij een verkeerslicht naast een jonge dame op mountainbike. Ze merkte op 'Toffe fiets'. Ik bedankte haar en sjeesde er weer vandoor zodra het groen werd.

De terugweg vanuit Rijssen naar Zwolle had ik veel wind tegen. In totaal heb ik vandaag 109 kilometer gefietst. Het totaalgemiddelde is uitgekomen op 26,85 km/h. Geen gekke score. Wel heb ik nog steeds serieus de indruk dat het dakje toch 'flink' remt. Ik denk dan ook dat ik absoluut de mogelijkheid van snel verwijderen en weer plaatsen ga gebruiken. Ik denk dat ik het dakje niet in de lengterichting ga oprollen maar in de breedterichting. Daarvoor moeten dan eerst de verstevigingsbuizen eruit. Die kan ik netjes tegen de binnenwand van de fiets steken. Daarvoor wil ik nog even 2 stukjes klittenband in m'n fiets lijmen zodat ik de stokjes daarmee op hun plek kan houden. Het dakje zelf zal ik denk ik 'opgerold houden' met een stuk klittenband wat ik er omheen sla. Nog een zakje ervoor maken en het geheel is dan helemaal compleet.

Ik ben benieuwd hoe het weer vrijdag is. Dan maak ik de rit nog een keer. Ik hoop op goed weer zodat ik dezelfde rit dan zonder dakje kan rijden om iets meer vergelijk te hebben in snelheid als het gaat om met/zonder dakje rijden.

[Kleine update]
Vandaag heb ik ook met hartslagmeter gereden. HFmax staat ingesteld op 187 en HFmin op 60. Ik heb al eens eerder getracht op hartslag te rijden. Helaas begon de hartslagmeter toen al veel te snel een signaal af te geven dat ik 'te hard' zou trappen. Toen had ik de meter gewoon verkeerd ingesteld. Ik heb hem toen wat anders ingesteld; de bovengrens staat momenteel op 167; vrij hoog dus. Ik ben gewoon op gevoel gaan rijden. Bij omhoog rijden van bruggen e.d. kwam ik wel op de 167 maar bij normaal lekker doortrappen bleek regelmatig dat ik dan schommel op of net onder de 150; dat is voor mij prettig om lekker door te rijden waarbij ik het langer vol kan houden. Die hartslag van 150 zou dan neerkomen op 70% van het verschil tussen HFmax en HFmin.

Eerste ervaring met het dakje in de regen

Vandaag ging het op de terugweg regenen. Ik had het nog niet gevoeld maar zag het aan de sputters op het ruitje van het dakje. Het ging vrij vlot harder regenen. Op een gegeven moment was het meer dan een gebruikelijke bui. Van een regelrechte hoosbui wil ik nog niet spreken maar het regende stevig door.

Ik krijg helaas wel regen in m'n gezicht. Ik heb de indruk dat het gaat om druppels die op de kap van de Versatile opspatten en vervolgens naar binnen waaien. Gedurende het heftigste moment van de bui reed ik schuin tegen de wind in met toch wel een redelijke vaart. Ik kan me zo indenken dat de hoek waaronder de regen op de Veratile komt, ook uitmaakt als het gaat om hoe nat je wordt. Misschien dat ik toch nog eens met een extra ruitje op de kap ga experimenteren om toch zoveel mogelijk water uit m'n gezicht te houden. Hoewel ik wel water in m'n gezicht gehad heb, denk ik wel te kunnen zeggen dat het toch echt een stukje droger is dan zonder.

Wat betreft wind kan ik ook een beetje zeggen. Door wind van (schuin)voor wordt het dakje 'omlaag' gedrukt. Ik kan dat zien aan de onderste rand van het ruitje; deze wordt zichtbaar omlaag gedrukt. Het gaat dan niet om grote hoeveelheden maar een halve centimeter zal het toch wel zijn. Ook heb ik één keer een flinke ruk zijwind gehad. Het dakje hield zich netjes; geen probleem.

M'n gemiddelde snelheid van vandaag is uitgekomen op iets meer dan 29 km/h.

Komende week flink het dakje testen

Naast mijn gebruikelijke woon-werk-ritjes van 24 kilometer per dag, ga ik komende week 2x een extra ritje voor het werk maken. Dinsdag en vrijdag rijd ik geen 24 kilometer maar 110 kilometer. Dat ritje wordt Zwolle-Wezep-Rijssen-Zwolle.

Als ik nu op teletekst kijk, zie ik voor dinsdag staan '20% kans op zon, 80% kans op neerslag met een temperatuur van 12 graden celcius'. Dat belooft een goede testdag te worden voor het dakje. Vrijdag is het 30% resp. 50% met 16 graden celcius.

Mijn bevindingen zal ik uiteraard hier op mijn weblog melden.

Dakje

Vanmorgen heb ik een dakje voor de Versatile gehaald uit Dronten. Terplekke heeft Roland het dakje gemonteerd. Dat stelde maar bar weinig voor: afmeten, 2 gaatjes boren, oogjes erin schroeven en 2 stukjes klittenband op de rolbeugel plakken. Kwestie van een paar minuten werk.

Ik heb voor de Versatile van Marrianne ook 2 van die oogjes meegekregen zodat beide fietsen gebruik kunnen maken van het dakje.

Een nieuwe Versatile die momenteel gemaakt wordt, was voorzien van 'blokjes' voor een steekverbinding van halogeenlampjes. Een tijd geleden hadden ze al gemeld dat ze in de toekomst ook 'mijn' Luxeons zouden gaan gebruiken. Dat is dus inmiddels het geval. Er zijn nu een stuk of 5 exemplaren uitgerust met Luxeons. De reden is simpel. De Mirages zijn niet echt duur in aanschaf maar nieuwe lampjes zijn wél schreeuwend duur. na 2x een lampje vervangen heb je de Luxeons er al uit. De Luxeons zullen het vermoedelijk een stuk langer uithouden dan de lampjes van de Mirages.

Ik ben vervolgens naar Velomobiel gegaan; ik had nog een ventielklemmetje nodig voor op een pomp. Velomobiel heeft héél praktische exemplaren. Ik heb Ymte direct m'n Luxeon richtingaanwijzers laten zien. Ymte zag ook m'n dakje en zei dat hij ook nog eens zo'n dakje op z'n Quest zou proberen. Hij drukte op de huid van z'n Quest waar de bevestigingsoogjes ongeveer gemonteerd moeten worden. Daar is de huid van de Quest erg dun en niet stevig genoeg. Duidelijk is dus dat Quest- en Mangorijders wel een paar extra laagjes versteviging aan de binnenkant nodig hebben als ze met een Versatiledakje willen gaan rijden (of op een andere manier verstevigen uiteraard).

De terugweg naar huis ging redelijk vlot. Thuis had ik een gemiddelde van 33,01 km/h. Het hoogste gemiddelde tot dusver voor mij.

Thuis aangekomen heb ik direct de Versatile van Marrianne voorzien van de bevestigingspunten voor het dakje. Marrianne weet nu dat ze ook een dakje wil. Ik heb bij Tempelman dus nog een dakje besteld. Ik krijg telefoon als die gereed is.

Hoe zit het dakje nou exact vast?

In de kap zit het oogje in de versteviginsribben. Daarvoor moet een 5mm gaatje geboord worden. Dit is op een afstand van iets meer dan 18 cm vanaf de rand van de kap.



Aan de bovenkant van de kap zie je dan 2 van die oogjes:



Aan de voorkant van het dakje steken 2 aluminium buizen uit met oogjes die aan het oogje van de kap komen te zitten. Een palletje met klemmetje eraan steek je dan door de 3 oogjes heen:





Vervolgens druk je het klemmetje omlaag en het dakje zit aan de voorkant vast:



Aan de achterkant wordt op de rolbeugel (aan het klepgedeelte) een stukje klittenband geplakt aan weerszijden van de fiets waar het dakje aan vast kleeft:



Het stukje klittenband is 2x zo lang als nodig lijkt te zijn (niet te zien op de foto; het klittenband loopt onder het dakje nog verder door naar boven). Hierdoor kan je het dakje hoger of lager vastklitten. Als je hem iets hoger vastklit, krijg je een kier tussen dakje en rolbeugel. Het is nog experimenteren wat prettiger is. De heren van Vrielink (Flevobike) geven de voorkeur aan een kier om tocht in de nek te voorkomen.

In het beginstadium had Flevobike ook nog een klein ruitje op de kap in de planning. Ik heb ook met zo'n ruitje gereden in de bronskleurige Versatile van Flevobike. Maar dat ruitje is komen te vervallen.

Tot slot nog een foto van het geheel. Deze keer geen foto van mijn fiets maar van de fiets van Marrianne. Duidelijk is te zien dat je onder het ruitje door kijkt.

Stervensdruk

Toen ik van het werk naar huis reed, kwam ik na 1 kilometer fietsen al naast een file te rijden. Ik was eerst in de veronderstelling dat het allemaal vakantiegangers waren die het komende weekend buitenshuis wilden gaan doorbrengen. Maar na een paar honderd meter fietsen kreeg ik toch het idee dat er wat anders aan de hand was. Toen ik onder de A50 doorreed, aan het einde van Hattemerbroek, zag ik tussen de rij auto's een politiewagen in burger rijden. Hij was herkenbaar aan het blauwe 'plakzwaailicht' wat hij op z'n dak gezet had. Aan z'n rijgedrag te zien had hij het in de planning om het fietspad op te gaan en zo langs de stroom auto's te rijden. Ik ben gewoon doorgereden en zag op een gegeven moment in m'n achteruitkijkspiegel dat hij inderdaad het fietspad opdraaide en in mijn richting kwam. Erg snel ging het niet want hij kwam achter een oude heer op fiets te rijden die toch echt heel wat minder snel fietste dan ik. Een geluidsignaal met de claxon heeft hij niet afgegeven, een sirene heb ik ook niet gehoord. De politiewagen-in-burger bleef acher de oude heer fietsen; de oude heer ging niet aan de kant (kan daar ook niet echt makkelijk gezien de berm drassig is). Ik liep met mijn 40 km/h op de teller aardig uit.
Op een gegeven moment kom ik dan bij de afslag richting industrieterrein Hattem. Ik had verwacht dat de politiewagen daar de oude man voorbij zou rijden. Dat deed hij niet waardoor mijn afstand nog veel groter werd.

Aan de 'Zwolse' kant van de oude IJsselbrug was oversteken naar links over de rijbaan geen optie omdat het gewoon veel te druk was qua auto's. Daarom ben ik rechtsaf geslagen en onder de weg door gereden. Wat de oorzaak was van dit alles, is me (nog) niet bekend.

De teller van mijn fietscomputer die ik afgelopen maandagochtend gereset heb, stond net op 28,32 km/h. Dat over 3 dagen woon-werk-verkeer genomen. Over meerdere dagen heb ik zo'n gemiddelde nog nooit gereden. De Racers zullen toch best wel wat aandeel hebben hierin. Mogelijk ook de harde wind die we afgelopen dagen hebben mogen meemaken. Maar ook zal het lagere gewicht van de Racers een belangrijk punt zijn gezien dat lagere gewicht ook het optrekken een stuk gemakkelijker maakt.

Ik snap er geen r**t meer van

Even een verwijzing naar een eerder bericht

Bericht van 11 juli 2006:
Ik had het dakje al besteld

Ik heb het dakje dus al vóór 11 juli in bestelling staan om er op tijd bij te zijn; al besteld nog vóór de definitieve versie bekend was. Er zijn nu dakjes leverbaar. Ik bel naar Tempelman met de vraag of ik er vanmiddag 1 kan ophalen. Ze hebben er een paar liggen maar ophalen kan ik pas volgende week als er meer beschikbaar zijn. Hóeveel mensen hebben vóór mij al een dakje besteld? Of gaan er nu eerst dakjes naar mensen die op CV hebben aangegeven dat ze er 1 willen hebben?

_{ik begin nu zo langzamerhand toch écht 'ongeduldig' te worden}